Ο Ακύλας δεν είναι απλώς ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στη φετινή Eurovision με το τραγούδι ferto, είναι ίσως η πιο ανθρώπινη, αυθεντική και συγκινητική ιστορία που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια να φτάνει μέχρι τη σκηνή του διαγωνισμού.
Παγωμένη η Ελληνική κοινωνία από το σοκαριστικό ατύχημα, στο Survivor …
Ένα παιδί που ξεκίνησε κυριολεκτικά από το μηδέν, χωρίς ανοιχτές πόρτες, δισκογραφική, υψηλές γνωριμίες, ρεπερτόριο, επικοινωνιολόγους, αλλά μόνο με ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ταλέντο, πείσμα, αξιοπρέπεια, δουλειά και μια βαθιά ανάγκη να ακουστεί η φωνή του.
Η διαδρομή του μόνο εύκολη δεν ήταν…
Πριν το τραγούδι μπει οριστικά στη ζωή του, ο Ακύλας είχε στραφεί στη μαγειρική, προσπαθώντας αρχικά να βιοποριστεί και να χτίσει ένα επάγγελμα και μια καθημερινότητα που θα του έδινε καθημερινή σταθερότητα.
Όμως, η μουσική ήταν πάντα εκεί. Τραγουδούσε στον δρόμο, σε πλοία, μπροστά σε κόσμο, που άλλοτε τον πρόσεχε, και άλλοτε περνούσε βιαστικά δίπλα του.
Κι όμως, εκείνος συνέχιζε, ζούσε μέσα από αυτό, ανέπνεε, εκφραζόταν. Γιατί υπάρχει και αυτή η κατηγορία ανθρώπων, που παρά τις όποιες δυσκολίες, δεν μπορεί να εγκαταλείψει αυτό που τους εκφράζει, αυτό που τους κάνει χαρούμενους.
Βήμα – βήμα, χωρίς θόρυβο, αλλά με επιμονή, έφτασε στο σημείο να διεκδικήσει μια θέση στον ελληνικό τελικό.
Ελάχιστοι των γνώριζαν μέχρι τότε, πολλοί ενδιαφέρθηκαν να τον μάθουν αργότερα. Και στη σκηνή του ελληνικού τελικού συνέβη κάτι μοναδικό!
Δεν κέρδισε μόνο με το τραγούδι του, αλλά κυρίως με την παρουσία του. Με την ευγένεια,την καλοσύνη, τη σεμνότητα, το χαμόγελο,τ ον αυθορμητισμό και με αυτό το αυθεντικό επικοινωνιακό χάρισμα που κάνει τον κόσμο να νιώθει ότι τον γνωρίζει χρόνια.
Ο Ακύλας κατάφερε να συγκινήσει χωρίς υπερβολές,χωρίς να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου και χωρίς κατασκευασμένες εικόνες.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή με τη μητέρα του στα προκριματικά, μια παρουσία που έδωσε ακόμα μεγαλύτερο συναισθηματικό βάθος στη συμμετοχή του, μια παρουσία που δίνει νόημα, ύπαρξη και βαθύ μήνυμα σε ένα φαινομενικά εύκολο, χαριτωμένο τραγούδι.
Εκεί φάνηκε καθαρά πως πίσω από το τραγούδι υπάρχει μια αληθινή ιστορία ζωής, ένας άνθρωπος που κουβαλά τις δυσκολίες του χωρίς θυμό, χωρίς έπαρση ,αλλά με ένα στόχο.
Ίσως γι’ αυτό ο Ακύλας αποτελεί κάτι σχεδόν πρωτόγνωρο για τα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα.
Είναι από τις ελάχιστες φορές που ο καλλιτέχνης που εκπροσωπεί την Ελλάδα στον μεγαλύτερο μουσικό διαγωνισμό, όχι μόνο δεν στοχοποιείται από τηλεοπτικές εκπομπές και τα πάνελ, αλλά μοιάζει να είναι κοινής αποδοχής.
Δεν υπήρξαν ειρωνείες, επιθέσεις ή απαξιωτικά σχόλια. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να θυμηθώ πότε είχε συμβεί κάτι ανάλογο τηλεοπτικά. Αντιθέτως, ακόμη και όσοι συνήθως αντιμετωπίζουν τη Eurovision με κυνισμό, απαξίωση και ενδεχομένως με μία σκληρότητα δείχνουν να στέκονται με συμπάθεια και σεβασμό απέναντί του.
Και όσο πλησιάζει ο μεγάλος διαγωνισμός, τα προγνωστικά γίνονται ολοένα και πιο αισιόδοξα. Πολλοί τον βλέπουν στην πρώτη ή στη δεύτερη θέση, με το Ferto να θεωρείται ένα από τα πιο δυνατά και συναισθηματικά acts της φετινής διοργάνωσης.
Η Ελλάδα δείχνει να επιστρέφει δυναμικά, όχι μόνο με ένα τραγούδι που ξεχωρίζει, αλλά με έναν καλλιτέχνη που έχει καταφέρει να ενώσει το κοινό γύρω από το πρόσωπό και τη συμμετοχή του!
Καθοριστικό ρόλο σε αυτό φαίνεται πως παίζει και η συνεργασία του με τον Φωκά Ευαγγελινό. Ο έμπειρος creative director, που έχει συνδέσει το όνομά του με μερικές από τις πιο δυνατές ελληνικές παρουσίες στο διαγωνισμό, δείχνει να έχει βρει στον Ακύλα έναν καλλιτέχνη με τον οποίο υπάρχει απόλυτη χημεία και αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Γιατί τελικά,ί σως αυτό που κάνει τον Ακύλα να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η φωνή ή το τραγούδι του.
Είναι ότι εκπροσωπεί κάτι πολύ μεγαλύτερο…
Ο Ακύλας στα μάτια των περισσοτέρων από εμάς, εκπροσωπεί την ελπίδα ότι ένα παιδί που ξεκίνησε από το μηδέν (κυριολεκτικά) μπορεί με ταλέντο, πίστη και ψυχή, να φτάσει μέχρι την κορυφή της Ευρώπης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
