Αφορμή γι’αυτό το κείμενο στάθηκε μία ατάκα που άκουσα από τον Γιώργο Λιάγκα στην εκπομπή του, χθες 28/4:
«Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας είναι παρουσιαστής και βγαίνεις και απαντάς σε ένα πανελίστα σου;;; Αλήθεια τώρα;;;».
Χρόνια τώρα φωνάζω για τη λέξη «πανελίστες», πολύ δε περισσότερο όταν ακούγεται από ανθρώπους του χώρου … Και εξηγούμαι‼️
Γιώργος Λιάγκας: Δημόσια διαχείριση αβεβαιότητας ή παιχνίδι στρατηγικής;
Μην απαξιώνουμε τους συνεργάτες που βρίσκονται σε ένα πάνελ, αυτούς που συχνά αποκαλούνται κυρίως υποτιμητικά ως «πανελίστες». Ο ρόλος τους δεν είναι διακοσμητικός, ούτε δευτερεύων. Αντίθετα, αποτελούν βασικό – ίσως τον βασικότερο – πυλώνα μιας εκπομπής. Χωρίς αυτούς, κανένας, μα κανένας παρουσιαστής δεν θα μπορούσε πραγματικά να αναδείξει το περιεχόμενο, να δημιουργήσει ζωντανό διάλογο, να ακουστούν διαφορετικές απόψεις και να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού.
Ένα πάνελ που λειτουργεί σωστά είναι μια ομάδα. Είναι η σύνθεση διαφορετικών απόψεων,εμπειριών και προσωπικοτήτων που δίνουν βάθος και ουσία σε κάθε συζήτηση.
Ο παρουσιαστής έχει το δικό του ξεχωριστό ρόλο, όμως η επιτυχία έρχεται όταν έχουν φωνή ΟΛΟΙ.
Εδώ να θυμίσω πόσο πρωτοπόρα και διορατική υπήρξε η Ελένη Μενεγάκη. Δεν ήταν μόνο η επιλογή των συνεργατών που έκανε, αλλά και ο τρόπος που τους αξιοποιούσε. Τους έδινε χώρο να εκφραστούν, να διαφωνήσουν, να γελάσουν, να παίξουν, να τοποθετηθούν ελεύθερα. Δεν προσπαθούσε να μονοπωλήσει τη συζήτηση ,δεν έκανε μονολόγους το αντίθετο μάλιστα…
Λειτουργούσε ως άψογη συντονίστρια ,αφήνοντας τους συνεργάτες της να αναπνεύσουν,να αυτοσχεδιάσουν και να εξελιχθούν μπροστά στον τηλεθεατή. Αυτό ήταν και το μυστικό που δημιουργούσε αυθεντικότητα και αίσθηση παρέας. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια της: «Είστε εδώ για να μιλάτε, εσάς θέλω να ακούω»‼️
Σήμερα, βλέπουμε συχνά το αντίθετο φαινόμενο. Παρουσιαστές πρώτης γραμμής, με μεγάλα και πολυπληθή πάνελ, που όμως δεν αφήνουν ουσιαστικό χώρο στους συνεργάτες τους. Οι παρεμβάσεις είναι περιορισμένες, που πολλές φορές μάλιστα αυτές διακόπτονται, οι απόψεις κόβονται στη μέση και το πάνελ καταλήγει να λειτουργεί απλώς ως «σκηνικό» αντί για έναν ζωντανό οργανισμό…
Κι όμως οι καλοί συνεργάτες είναι ανεκτίμητοι.
Όταν γνωρίζουν τη δουλειά, έχουν όρεξη και διάθεση να δουλέψουν, να ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ την εκπομπή που συμμετέχουν, δεν κάνουν ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, έχουν άποψη και μπορούν να την εκφράσουν με σαφήνεια και σεβασμό, τότε προσθέτουν αξία ανεκτίμητη σε κάθε εκπομπή!
Είναι αυτοί που θα φέρουν τη διαφορετική οπτική,που θα προκαλέσουν τον διάλογο,που θα κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο.
Η επιτυχία μιας εκπομπής δεν είναι ποτέ ατομική υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα συνεργασίας. Και οι «πανελίστες», όταν αντιμετωπίζονται με σεβασμό και εμπιστοσύνη, αποδεικνύονται συχνά ως το πιο δυνατό της στοιχείο.
Προϋπόθεση βέβαια για όλα τα παραπάνω είναι θα επαναλάβω, η ΣΚΛΗΡΗ δουλειά και η έμπνευση που θα μεταδώσει ο εκάστοτε παρουσιαστής στους συνεργάτες του…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι παρουσιαστές κόβονται, τα λάθη συνεχίζονται! Ποιος φταίει πραγματικά;
