Στο Θέατρο Μικρό Παλλάς βρέθηκε η κάμερα της εκπομπής «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, όπου ο Απόστολος Γκλέτσος παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Φανή Πλατσατούρα.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τη μακρόχρονη πορεία του στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης, τη σχέση του με τη δημοσιότητα, αλλά και τις κοινωνικές παθογένειες που τον προβληματίζουν. Παράλληλα, θυμήθηκε την πρώτη φορά που του ζήτησαν αυτόγραφο, ενώ αποκάλυψε πώς η αναγνωρισιμότητα επηρέασε την καθημερινότητά του.
«Η δημοσιότητα μου έκανε πολύ πιο εύκολη τη ζωή»
Αρχικά, ο Απόστολος Γκλέτσος αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την επιτυχία και την αναγνωρισιμότητα, ξεκαθαρίζοντας πως ποτέ δεν πήρε υπερβολικά σοβαρά τον εαυτό του.
«Δεν παίρνω τίποτα στα σοβαρά, ούτε τον εαυτό μου. Ότι τι; Ότι έπαιξες στην τηλεόραση; Εντάξει, οκ. Αυτό που λένε μερικοί, “δεν μπορώ τη δημοσιότητα”, δηλαδή έλεος, αυτό δεν μπορώ να τ’ ακούω. Δε γελάω, στενοχωριέμαι», δηλώνει ο Απόστολος Γκλέτσος.
Μάλιστα, δεν δίστασε να παραδεχτεί πως η δημοσιότητα λειτούργησε θετικά στη ζωή του, προσφέροντάς του αρκετές διευκολύνσεις, τις οποίες αντιμετώπιζε πάντα με χιούμορ.
«Η δημοσιότητα μου έκανε πολύ πιο εύκολη τη ζωή απ’ ό,τι φανταζόμουν κι ευχαριστώ το Θεό και ευχαριστώ και τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν μαζί μου», εξομολογείται μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ηθοποιός, ενώ εξηγεί:
«Δεν έφευγα απ’ τα όρια. Δηλαδή, αν ας πούμε πήγαινα κάπου και μου λέγανε, “Ελάτε, ελάτε, ελάτε να σας δώσουμε τραπέζι”, έλεγα, “όχι ρε παιδιά, κάτσε». Αλλά όταν μου λέγανε ξέρω ‘γω, “είναι ο λογαριασμός 1500 και για εσάς 800”, έλεγα “ευχαριστώ”. Εντάξει, δεν είμαι και χαζός».
Η πρώτη φορά που του ζήτησαν αυτόγραφο και η Ρούλα Κορομηλά
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός γύρισε τον χρόνο πίσω και θυμήθηκε την πρώτη φορά που κάποιος τον αναγνώρισε στον δρόμο και του ζήτησε αυτόγραφο. Όπως αποκάλυψε, εκείνη την περίοδο συμμετείχε στη σειρά «Φάκελος Αμαζόν», ενώ η εμφάνισή του στο πλευρό της Ρούλας Κορομηλά ήταν εκείνη που απογείωσε τη δημοτικότητά του.
«Ναι, το θυμάμαι. Έκανα μια διαδρομή κάθε μέρα και πήγαινα και έπαιρνα ένα γάλα σοκολατούχο και μια τυρόπιτα. Κάθε μέρα όμως το ‘κανα αυτό μόλις ξύπναγα. Μου λένε “κύριε Γκλέτσο, θέλω αυτόγραφο”. Τι; Τι θέλετε; Αυτόγραφο; Από εμένα; Τότε έπαιζα στο “Φάκελος Αμαζόν” με το Μανούσο τον Μανουσάκη, τον αείμνηστο. Ξεκίνησα έτσι. Και όταν εμφανίστηκα δίπλα στη Ρούλα Κορομηλά, έγινε ο μεγάλος χαμός», αφηγείται ο Απόστολος Γκλέτσος.
«Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ότι η κοινωνία δεν αντιδρά»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Απόστολος Γκλέτσος αναφέρθηκε στις συνεργασίες του όλα αυτά τα χρόνια, τονίζοντας πως δεν αισθάνθηκε ποτέ ότι κάποιος προσπάθησε να τον υπονομεύσει επαγγελματικά, τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση.
Ωστόσο, όταν η συζήτηση στράφηκε στην πολιτική και στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, ο ηθοποιός εξέφρασε τον προβληματισμό του για την έλλειψη αντίδρασης από την πλευρά των πολιτών. Παράλληλα, μίλησε για τη δική του στάση απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, ακόμη και σε ζητήματα όπως η ασθένεια και ο θάνατος.
«Κανείς δεν με είδε ανταγωνιστικά. Κανείς δεν μου έσκαψε τον λάκκο. Κανείς δεν μου έκανε μαχαιριά από πίσω στο θέατρο ποτέ, ούτε στην τηλεόραση. Δεν το έχω πάρει χαμπάρι εγώ αυτό το πράγμα και δεν το έχω μάθει. Εντάξει, στην πολιτική δεν θέλω να συζητήσω γι’ αυτό.
Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ότι η κοινωνία δεν αντιδρά. Έχει ξαναμπεί σε εκείνη τη χειμέρια νάρκη που είχε μπει ξανά όταν έκατσε 400 χρόνια στη σκλαβιά. Εγώ είμαι συμβιβασμένος με πολλά πράγματα. Και με το θάνατο και με την αρρώστια», δηλώνει κλείνοντας ο Απόστολος Γκλέτσος.
Διαβάστε επίσης: Απόστολος Γκλέτσος για Νίκο Καρβέλα: «Είναι στο στούντιο και γράφει πυρετωδώς»
