Ο Χρήστος Λούλης, καλεσμένος στο Στούντιο 4 με την Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, μίλησε για την παράσταση «Καθαροί πια» σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή στην οποία συμμετείχε το 2001, τις αντιδράσεις που υπήρξαν και τη διαφορά με το σήμερα που ανεβαίνει ξανά.
«Ήμουν μικρός και κάπου μέσα μου μού άρεσε ότι κάνω κάτι που δεν περνά στο ντούκου»
«Καμια φορά έφευγαν κι έβριζαν. Δεν τους ένοιαζε αν θα κάνουν φασαρία. Έβριζαν κι έλεγαν “ντροπή σας και τι αρρώστιες είναι αυτά”. Εγώ είχα χ@@@ί επάνω μου. Ήμουν μικρός και κάπου μέσα μου μού άρεσε ότι κάνω κάτι που δεν περνά στο ντούκου. Είχε λειτουργήσει σαν αντίστροφος ναρκισσισιμός, ότι αν δεν φύγουν σήμερα δέκα κάτι δεν κάνουμε καλά» δήλωσε ο Χρήστος Λούλης.
«Έχουμε μια πιο μεγάλη εξοικείωση στη βία»
«Σήμερα εννοείται ότι είναι μια άλλη εποχή. Έχουμε μια πιο μεγάλη εξοικείωση στη βία, είμαστε ελαφρώς πιο αποκτηνωμένοι. Είναι αντιφατικό, αλλά είμαστε και πιο ευαίσθητοι σε κάποια πράγματα» πρόσθεσε ο ηθοποιός.
Χρήστος Λούλης: «Η Γλυκερία στο Ισραήλ είναι σούπερ σταρ»
