Μια εξομολόγηση με μνήμη, συγκίνηση και αυτοκριτική έκανε ο Χρήστος Θηβαίος στο Στούντιο 4, μιλώντας για τα πρώτα του βήματα, τους φόβους των γονιών του και τη βαθιά επιθυμία του να ακολουθήσει τον δρόμο της τέχνης.
Ο τραγουδοποιός αναφέρθηκε στα χρόνια που η οικογένειά του ανησυχούσε για την επιλογή του να ασχοληθεί με το τραγούδι, καθώς οι δικοί του άνθρωποι είχαν περάσει δυσκολίες και ήθελαν για εκείνον μια πιο ασφαλή πορεία.
Οι φόβοι των γονιών του και η ανάγκη του να τραγουδήσει
«Οι γονείς μου φοβόντουσαν ότι θα γίνω καλλιτέχνης. Δεν ήθελαν με τίποτα, γιατί είχαν ζήσει μια δύσκολη ζωή. Εγώ έλεγα: “Δεν είμαι ηθοποιός, είμαι καλλιτέχνης. Εγώ τραγουδάω”», είπε ο Χρήστος Θηβαίος.
Η πιο συγκινητική στιγμή της αφήγησής του ήρθε όταν μίλησε για τη μητέρα του και για μια επαγγελματική στιγμή που εκείνη δεν πρόλαβε να δει.
«Της είπα: “Μαμά, θα τραγουδήσω με τον Γιώργο Νταλάρα στην Ιερά Οδό”. Μου λέει: “Παιδί μου, μην τα πιστεύεις αυτά”. Έφυγε τον Οκτώβριο κι εγώ βγήκα τον Δεκέμβριο. Θα το ήθελα να είναι εκεί», ανέφερε.
«Αν πιστεύεις πραγματικά αυτό που θέλεις, θα γίνει»
Ο Χρήστος Θηβαίος στάθηκε και στη δύναμη της πίστης, όχι ως εύκολη αισιοδοξία, αλλά ως στάση ζωής απέναντι σε αυτό που πραγματικά επιθυμεί κανείς.
«Πίστευα ότι αν προσπαθήσεις και θέλεις -και αυτό είναι οδηγία προς ναυτιλλομένους- αν πιστεύεις πραγματικά αυτό που θέλεις, χωρίς εκπτώσεις, αλλά να είσαι ο εαυτός σου, θα γίνει», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, ο τραγουδοποιός μίλησε με ειλικρίνεια και για τις παγίδες που μπορεί να κρύβει η επιτυχία, παραδεχόμενος ότι κάποια στιγμή ένιωσε να τον αγγίζει μια πιο αλαζονική πλευρά.
Η αυτοκριτική για την επιτυχία
«Στην αποτυχία χάνεις το μυαλό σου και στην επιτυχία χάνεις την ψυχή σου. Στην επιτυχία πλησίασα. Υπάρχει μια αλαζονική συμπεριφορά, η οποία όμως είναι κρυπτοαλαζονική. Λες: “Όχι, έχω δουλέψει, τα αξίζω, μου αξίζει”, αλλά… Δεν το επέβαλα ποτέ, απλά η συμπεριφορά μου ήταν αλαζονική», παραδέχτηκε ο Χρήστος Θηβαίος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
