Ο Γιώργος Κατσινόπουλος άνοιξε την καρδιά του στην Κατερίνα Στικούδη και την εκπομπή «f+Ζην», μιλώντας για τη διαδρομή του από τα δύσκολα παιδικά χρόνια μέχρι τις σημαντικές διακρίσεις του στις πολεμικές τέχνες. Με ειλικρίνεια και έντονο συναίσθημα, αναφέρθηκε στις στιγμές που τον λύγισαν, αλλά και σε εκείνες που τον έκαναν να βρει τη δύναμη να συνεχίσει.
«Είμαι πολύ κοντά στο να συγκινηθώ, είχα καιρό να δω έτσι τον εαυτό μου τόσο όμορφα. Αυτή τη στιγμή έχω λίγο άγχος… δεν είναι εύκολο να στέκεσαι απέναντι σε μια τόσο καταξιωμένη γυναίκα. Δεν αρκεί να είσαι μόνο μέσα στο τατάμι… πρέπει να δίνεις το παράδειγμα και έξω. Ένας μαχητής χρειάζεται ψυχή και πάθος. Αναγκάστηκα από πολύ μικρός να μείνω στον Πανελλήνιο… να κοιμάμαι εκεί, να τρώω εκεί. Το καράτε ήταν ο πρώτος μου έρωτας», είπε αρχικά ο Γιώργος Κατσινόπουλος.
«Γύρισα σπίτι, κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, έβαλα τα κλάματα…»
Στη συνέχεια, περιέγραψε τη στιγμή που τον οδήγησε σε μια σημαντική εσωτερική αναμέτρηση, αλλά και την απόφαση που άλλαξε την πορεία του:
«Γύρισα σπίτι, κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, έβαλα τα κλάματα και συνειδητοποίησα ότι δεν θα γίνω ποτέ παγκόσμιος πρωταθλητής στο καράτε. Ήταν τόσο μεγάλη η διαφορά επιπέδου που κατάλαβα ότι το κορμί μου δεν ήταν φτιαγμένο γι’ αυτό. Μόλις είδα αγώνες MMA… μου έγινε μια έκρηξη μέσα στο κεφάλι μου. Δύο μέρες πριν από έναν αγώνα έχασα τον πατέρα μου… ή θα μείνεις πίσω ή θα κάνεις ένα βήμα μπροστά. Ένα τεράστιο άλμα. Το Brazilian Jiu Jitsu είναι μόνο σκάκι… ανθρώπινο σκάκι».
Διαβάστε επίσης: Γιώργος Κατσινόπουλος: Όσα είπε ο κουμπάρος Μαυρίδη – Καθάργια για το διαζύγιο του ζεύγους – «Μόνο οι δύο θα δώσουν απαντήσεις»
