Σε μια ιδιαίτερα προσωπική συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται» και τον δημοσιογράφο Βλάσση Κωστούρο, ο Γιώργος Περρής μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την απόφαση να μιλήσει δημόσια για τη σεξουαλικότητά του.
Ο γνωστός ερμηνευτής αποκάλυψε πως στο παρελθόν βρέθηκε αντιμέτωπος με περιορισμούς που του επέβαλε δισκογραφική εταιρεία του εξωτερικού, η οποία θεωρούσε ότι μια δημόσια αναφορά στην προσωπική του ζωή θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την καριέρα του.
«Όχι απλά ας μην το κοινοποιήσουμε, υπέγραψα όρο στο συμβόλαιό μου ότι δεν θα μιλούσα γι’ αυτό ανοιχτά. Θεωρούσαν μάλλον ότι έτσι θα χάσω κοινό», αποκάλυψε ο Γιώργος Περρής.
Γιατί το δημόσιο coming out ήταν «πολιτική πράξη»
Ο τραγουδιστής εξήγησε ότι η απόφασή του να μιλήσει δημόσια για την ομοφυλοφιλία του δεν ήταν μια προσωπική εξομολόγηση, αλλά μια συνειδητή επιλογή με κοινωνικό αποτύπωμα.
«Για μένα το δημόσιο coming out μου ήταν μία καθαρά πολιτική πράξη. Ίσως γιατί όταν εγώ ήμουν έφηβος, θα ‘θελα να χα στον ορίζοντά μου κάποιον να μιλάει για αυτά. Ένιωσα bullying στο σχολείο, μπορεί όχι στην βαριά μορφή του, αλλά και μόνο το ότι, ας πούμε, δεν ένιωθα την ασφάλεια να μιλήσω για αυτό σε κανέναν, γιατί φοβόμουνα την κοροϊδία, τον χλευασμό… Εγώ αυτό το πράγμα δεν το θέλω για κανένα παιδί».
Οι δυσκολίες της εφηβείας και ο φόβος της απόρριψης
Μέσα από την εξομολόγησή του, ο Γιώργος Περρής αναφέρθηκε στα συναισθήματα που τον συνόδευαν στα σχολικά του χρόνια, όταν δεν ένιωθε ασφαλής να εκφράσει ανοιχτά τον εαυτό του.
Όπως τόνισε, η εμπειρία αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να μιλήσει δημόσια αργότερα, ώστε νεότεροι άνθρωποι που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις να μην αισθάνονται μόνοι.
«Το τραγούδι ήταν η άγκυρά μου»
Ο καλλιτέχνης μίλησε και για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, αποκαλύπτοντας ότι η μουσική αποτέλεσε το καταφύγιό του κατά τη διάρκεια του διαζυγίου των γονιών του.
«Το τραγούδι ήταν ο μοναδικός τρόπος να αγκιστρωθώ σε ένα πολύ δύσκολο διαζύγιο των γονιών μου. Που για ένα τρίχρονο και τετράχρονο παιδί που ήμουν εγώ εκείνη την περίοδο, υπήρχε ένα χάος στο οποίο εγώ κάπως έπρεπε κάπου να βρω μια άγκυρα, κάπου να μπορέσω να σωθώ. Και αυτό ήταν το τραγούδι. Νομίζω ότι αν δεν υπήρχε το τραγούδι στη ζωή μου, θα ήμουνα σίγουρα ένα πολύ χαμένο παιδί», παραδέχτηκε ο Γιώργος Περρής.
