Ο Γιάννης Κατινάκης βρέθηκε καλεσμένος στο «The 2Night Show» με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, το βράδυ της Δευτέρας 5 Οκτωβρίου, στην πρεμιέρα της εκπομπής για τη νέα τηλεοπτική σεζόν.
Ο δημοφιλής ηθοποιός, stand-up κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, μιλώντας ανοιχτά για τη ζωή του, τα παιδικά του χρόνια και τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, χωρίς να χάνει το ιδιαίτερο χιούμορ που τον χαρακτηρίζει.
«Με δυσκολεύει πολύ ο φόβος, η αγένεια…»
Αρχικά, αναφέρθηκε στην καταγωγή και τις σπουδές του, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις καταστάσεις που του προκαλούν πίεση.
«Είμαι από τη Ζάκυνθο. Γεννήθηκα στην Αθήνα και μου αρέσει πολύ η Αθήνα. Έχω πάει σε δυο σχολές, ξεκίνησα με ΙΕΚ υποκριτικής, το οποίο το τελείωσα, και μετά πέρασα μια βόλτα από τη σχολή Βεάκη, αλλά έφυγα. Δεν είμαι πολύ ανεκτικός στην πίεση. Όταν κάτι από την αρχή ξέρω ότι θα με δυσκολέψει και θα με πιέσει, κάνω σαν μικρό παιδί. Φεύγω, απασφαλίζω. Με δυσκολεύει πολύ ο φόβος, η αγένεια και όπου δεν υπάρχει αγάπη».
Στη συνέχεια, ο Γιάννης Κατινάκης μίλησε για την οικογένειά του και όσα συνειδητοποίησε μεγαλώνοντας και μέσα από την ψυχοθεραπεία.
«Πάντα υπάρχει μια παθογένεια στην ελληνική οικογένεια. Πράγματα που μέχρι μια ηλικία έλεγα ότι είναι τέλεια και ονειρικά, μεγαλώνοντας και ψυχοθεραπεύοντας τον εαυτό μου κατάλαβα ότι πήρα αγάπη, αλλά έζησα με πολύ μεγάλες ανισορροπίες. Αυτό με μπέρδευε σαν παιδί».
«Πραγματική ελευθερία δεν υπάρχει στην κοινωνία»
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στην ελευθερία που αισθάνεται πλέον σε προσωπικό επίπεδο, εξηγώντας πως έχει καταφέρει να απαλλαγεί από ενοχές που τον συνόδευαν σε μικρότερη ηλικία.
«Φόβος υπάρχει. Πραγματική ελευθερία δεν υπάρχει στην κοινωνία. Όμως είναι ελεύθερη η ψυχή μου πια και δεν αισθάνομαι τις ενοχές που μπορεί να αισθανόμουν μικρός. Όταν πέφτω στο κρεβάτι μου το βράδυ ξέρω ότι είμαι ένας καλός άνθρωπος. Ότι αυτό που είμαι είναι φυσιολογικό, έχει έρθει από τη φύση, δεν έχω να λογοδοτήσω σε κανέναν. Είμαι ένα κομμάτι της κοινωνίας που θεωρώ ότι προσφέρω μόνο καλό. Δεν θα πειράξω κανέναν».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιάννης Κατινάκης αναφέρθηκε στην περίοδο των σχολικών του χρόνων, συνδέοντας όσα βίωσε τότε με την επιθετικότητα που, όπως παρατηρεί, εξακολουθεί να υπάρχει στην κοινωνία.
«Επειδή είναι και επίκαιρο. Όταν πήγαινα σχολείο ήταν η άνθιση της Χρυσής Αυγής. Ήταν πολύ μόδα στους έφηβους να είναι επιθετικοί. Το λέω επειδή και τώρα βλέπω μια τεράστια άνοδο στην Ακροδεξιά. Η επιθετικότητα υπάρχει ακόμα στους δρόμους φυσικά, απλά τότε να ήταν ένα “τσικ” παραπάνω λόγω αυτού».
«Στο σχολείο έχω υποστεί bullying»
Ιδιαίτερα προσωπική ήταν η εξομολόγησή του για το bullying που υπέστη στο σχολείο, αλλά και για τη στάση που, όπως περιέγραψε, κράτησαν οι εκπαιδευτικοί απέναντι σε όσα συνέβαιναν.
«Στο σχολείο έχω υποστεί bullying. Αυτό σημαίνει ότι περνάς την πόρτα του σχολείου και είναι κάτι παιδιά τα οποία φωνάζουν, σε σπρώχνουν, σου λένε πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς που δεν μπορώ να πω τώρα. Αυτό συνεχίζεται και στο προαύλιο και στο διάλειμμα, με καθηγητές αμέτοχους. Πιο αμέτοχους δεν γίνεται. Ενώ το είχαν καταλάβει, είχε φωνάξει η διευθύντρια τη μητέρα μου και αντί να της πει “συμβαίνει αυτό, πάμε να κάνουμε κάτι να προστατέψουμε τον Γιάννη”, ήταν στο “ας πούμε στον Γιάννη να είναι λίγο λιγότερο εκφραστικός, θηλυπρεπής για να προσαρμοστεί στο παράλογο”. Είναι τρελό και κακοποιητικό. Δεν έχω παίξει ποτέ ξύλο στη ζωή μου, σιχαίνομαι τη βία. Ήμουν πολύ φοβισμένος».
«Η σωτηρία της ψυχής μου ήρθε μέσα από την τέχνη»
Κλείνοντας, εξήγησε πως η τέχνη αποτέλεσε για εκείνον καταφύγιο στις δύσκολες στιγμές, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην Άννα Παναγιωτοπούλου και τη Μαρία Καβογιάννη, τις οποίες χαρακτήρισε δύο γυναίκες που τον «έσωσαν».
«Η σωτηρία της ψυχής μου ήρθε μέσα από την τέχνη. Μπορεί να το λέω συνέχεια αυτό το πράγμα και να μου λένε ότι είμαι κουραστικός. Αποδίδω πάντα φόρο τιμής σε δυο γυναίκες που με έσωσαν. Την Άννα Παναγιωτοπούλου και τη Μαρία Καβογιάννη. Γιατί όταν γυρνούσα σπίτι κακοποιημένος ψυχικά, είχα δυο φίλες που ήταν πάντα εκεί με το πάτημα ενός κουμπιού και μου γέννησαν τα όνειρα που πραγματοποιώ σήμερα. Είναι η μαγεία της τέχνης αυτό, που μπορεί έναν άνθρωπο να μην τον έχεις δει ποτέ στη ζωή σου, να του δίνεις κουράγιο και να τον σώσεις».
Διαβάστε επίσης: Γιάννης Κατινάκης: «Νομίζω ότι ο κόσμος δεν έχει ιδέα το πόση ομοφοβία υπάρχει στην Ελλάδα»
