Η Νόνη Δούνια μοιράστηκε σκέψεις και βιώματα από την πολυετή σχέση της, αποκαλύπτοντας τι είναι αυτό που κρατά έναν γάμο ζωντανό στον χρόνο. Καλεσμένη στην εκπομπή του Ρένου Χαραλαμπίδη, μίλησε για την αγάπη, την εξέλιξη μέσα στη σχέση, αλλά και για τη στάση της απέναντι στο φλερτ και τη ζήλια.
Τα θεμέλια μιας δυνατής σχέσης
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία των κοινών αξιών και της συναισθηματικής ασφάλειας μέσα σε έναν γάμο, περιγράφοντας τον σύζυγό της με λόγια που δείχνουν βαθύ σεβασμό και εκτίμηση.
«Ο σύζυγός μου έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον πατέρα μου, ναι. Είναι στιβαρός, είναι σοβαρός, είναι ένας άνθρωπος που έχει χιούμορ που είναι υποστηρικτικός, οικογενειάρχης. Ένας άνθρωπος που σε γεμίζει ασφάλεια. Άμα το παρατήσεις, σε παρατάει κι αυτό. Γελοίο είναι. Είναι δύο άνθρωποι οι οποίοι έχουν αποφασίσει ότι έχουν κοινούς στόχους, ότι συμπορεύονται και ότι δεν τα παρατάνε στα δύσκολα. Άμα δεν τα παρατάς στα δύσκολα, προχωράει η σχέση και εξελίσσεται».
Οι δυσκολίες και η σημασία της επιμονής
Η Νόνη Δούνια εξήγησε πως οι κρίσεις είναι αναπόφευκτες, ωστόσο ο τρόπος διαχείρισής τους καθορίζει και την πορεία της σχέσης.
«Αν στο πρώτο κομμάτι που θα βρεις δυσκολία αρχίσει η γκρίνια και αρχίσει λίγο κάποιος και τα παρατάει, χάθηκε το έργο».
Το φλερτ μέσα σε έναν γάμο
Μιλώντας για το φλερτ, η ίδια υιοθετεί μια πιο απελευθερωμένη προσέγγιση, θεωρώντας το φυσικό και, σε έναν βαθμό, θετικό στοιχείο.
«Με φλερτάρουν. Δεν είναι απαγορευμένο. Και το βρίσκω και πάρα πολύ… πώς να στο πω… αναζωογονητικό. Χαίρομαι πάρα πολύ. Μακάρι να τον φλερτάρουν. Και αν το βλέπει και να αναγνωρίζει ότι αρέσει, θέλω πάρα πολύ να το εισπράττει αυτό. Θέλω να το εισπράττει αυτό. Δεν ζηλεύω. Τι να ζηλέψω; Αλήθεια, πες μου. Δηλαδή, το αίσθημα αυτό της ζήλιας για μένα είναι κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο».
Η προσωπική της στάση απέναντι στη ζήλια
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν όταν μίλησε για τη ζήλια, εξηγώντας πως πρόκειται για ένα συναίσθημα που έχει δουλέψει συνειδητά ώστε να το αποβάλει από τη ζωή της.
«Το είχα νιώσει μικρή στις σχέσεις μου και δε μου άρεσε καθόλου. Δε μ’ αρέσει να ζηλεύω. Είναι τοξικό συναίσθημα. Δε μου δίνει ενέργεια, μου τη ρουφάει. Μου δημιουργεί μια αίσθηση ότι έγινα ένας άνθρωπος που δε μου αρέσει, δε μ’ αρέσει η Νόνη που γινόμουν όταν ζήλευα. Οπότε είπα, τέλος. Γιατί να ζηλεύεις; Θαυμάζω… εντάξει, μπορεί να με ενοχλήσουν κάποια πράγματα, αλλά… όχι να ζηλέψω και να φθονώ μέσα μου και να μου δημιουργήσει αυτό έναν υπέρμετρο εγωισμό και να μου φέρει αντιδράσεις που δε θα μου αρέσει ο εαυτός μου. Δε μ’ αρέσει η ζήλια. Καθόλου. Και το δούλεψα πάρα πολύ. Δούλεψα πάρα πολύ τον εαυτό μου. Και επειδή δε μ’ αρέσει και να με ζηλεύουνε, ήταν κάτι το οποίο συζητήθηκε απ’ την αρχή στη σχέση μου».
