Στο χριστουγεννιάτικο επεισόδιο της εκπομπής του Φάνη Λαμπρόπουλου, ο Στέλιος Διονυσίου άνοιξε την καρδιά του και μίλησε με συγκίνηση για τη σχέση του με τον πατέρα του, τον αείμνηστο Στράτο Διονυσίου, αλλά και για τη δική του πορεία στο τραγούδι.
Ο γνωστός τραγουδιστής αναφέρθηκε στη βαριά κληρονομιά που κουβαλά το επώνυμό του, εξηγώντας πως η σύγκριση ήταν πάντα αναπόφευκτη, χωρίς όμως να τον λυγίσει. Όπως χαρακτηριστικά είπε:
«Η σύγκριση με τον πατέρα μου είναι μοιραία. Ο Στράτος Διονυσίου ήταν ένας και μοναδικός, όπως ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης. Εφόσον εγώ κάνω τη δουλειά μου αξιοπρεπέστατα, αυτό μου αρκεί».
Στη συνέχεια, ο Στέλιος Διονυσίου μίλησε για τα πρώτα του βήματα στη μουσική και τις αναμνήσεις που κουβαλά από τα παιδικά του χρόνια, αποκαλύπτοντας πως η αγάπη του για το τραγούδι γεννήθηκε πολύ νωρίς.
«Εγώ από πολύ μικρός έλεγα ότι θα γίνω τραγουδιστής. Στα 16-17 που έβγαινα έξω με τους φίλους μου, επειδή όλοι οι τραγουδιστές με γνώριζαν, λόγω του πατέρα μου, αλλά και του Άγγελου, μου έδιναν το μικρόφωνο κι εγώ το γούσταρα πολύ».
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε όταν αναφέρθηκε σε μια από τις τελευταίες κοινές του στιγμές με τον πατέρα του, λίγο πριν εκείνος φύγει από τη ζωή.
«Και θα σου πω και μια σκηνή, που δεν ξέρω αν την ξέρεις. Ήταν λίγο πριν φύγει από τη ζωή ο πατέρας, με σήκωσε στο μαγαζί που τραγουδούσε εκείνη την περίοδο, και είπαμε μαζί τρία τραγούδια. Και όταν γύρισα και τον αντίκρυσα, όταν τελείωσα το τραγούδι, ήταν δακρυσμένος».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
