Η Λυδία Κονιόρδου έδωσε συνέντευξη στο «Καλύτερα δε γίνεται» και με αφορμή τον θεατρικό της ρόλο, μίλησε για τη βία που έχει βιώσει στο παρελθόν και για ανθρώπους που προσπαθούσαν να τη θωπεύσουν σε μικρή ηλικία.
«Ήταν ο εφιάλτης μου»
«Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές. Όταν ήμουν παιδί είχα δεχθεί τόσο ακραία λεκτική βία, που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, παλαιότερα ξέρετε υπήρχαν αυτοί οι λεγόμενοι εφαψίες, που σε έπιαναν, σε χούφτωναν και σε στριμώχνανε.
Θυμάμαι τη γιαγιά μου, που με πήγαινε στο Σινεάκ να δω παιδικό σινεμά. Ήταν ο εφιάλτης μου. Από πού φύρρωναν αυτά τα χέρια; Από κάτω, από μπρος, από πίσω, από παντού “φύτρωναν” τα χέρια, που κοριτσάκι τώρα εγώ 7 χρονών προσπαθούσαν να με χουφτώσουν. Ήταν πάρα πολύ τραυματικό για μένα και δεν τολμούσα να πω τίποτα γιατί αν έλεγα η γιαγιά μου θα σήκωνε το σινεμά στο ποδάρι. Ένιωθα ότι θα γινόμασταν ρεζίλι και το υπέφερα σε όλη τη διάρκεια της προβολή», ανέφερε αρχικά η Λυδία Κονιόρδου.
Το σοκαριστικό περιστατικό σε μικρή ηλικία
Για ένα από τα σοκαριστικά περιστατικά που έζησε ανέφερε: «Πέρα από το ότι όταν πήγαινα στα αγγλικά, ήταν κάποιος έξω το σπίτι μου και με παρακολούθησε κάποιος στο λεωφορείο. Όταν πίστευε ότι θα με χάσει μου όρμησε και το μόνο που κατάφερα ήταν να βγάλω μία κραυγή μεγάλη και με έσωσαν τα σκυλιά της γειτονιάς».
Το θέατρο
«Στο θέατρο υπήρχαν τέτοιες καταστάσεις, τις οποίες προσπαθούσε να αποφεύγω έγκαιρα και να την κάνω. Προσπαθουσα να μην προκαλώ. Όταν έβλεπα το πεδίο να σκουραίνε, την έκανα πκηρώνοντας το ανάλογο τίμημα», κατέληξε.
