Μια αποκάλυψη για την Άννα Βίσση, λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει η δημόσια αντιπαράθεσή της με τον Νίκο Καρβέλα, έκανε ο Νίκος Γρίτσης. Ο στιχουργός, που βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Επόμενη κίνηση» του Action 24, ανέφερε πως είχε προηγηθεί επικοινωνία από την πλευρά της τραγουδίστριας, με αντικείμενο την πιθανότητα να της δώσει τραγούδια για μια μελλοντική συνεργασία.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στην είδηση αυτή. Ο Νίκος Γρίτσης μίλησε ανοιχτά για την επιθυμία του να γράψει κάποια στιγμή για την ερμηνεύτρια, ενώ έθεσε στο τραπέζι και ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τους δημιουργούς: τις δυσκολίες στην καταγραφή και την απόδοση των πνευματικών δικαιωμάτων από τη χρήση των τραγουδιών τους.
Η επικοινωνία με την πλευρά της Άννας Βίσση
Όπως αποκάλυψε ο στιχουργός, η προσέγγιση έγινε μόλις λίγες ημέρες πριν από τις εξελίξεις που απασχόλησαν τη δημοσιότητα γύρω από την Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα. Η πιθανότητα συνεργασίας βρισκόταν ακόμη σε αρχικό στάδιο, χωρίς να υπάρχει κάποια οριστική συμφωνία.
«Πρόσφατα μου έχει ζητηθεί από την πλευρά της κυρίας Βίσση κάποια τραγούδια να δώσω για πιθανή συνεργασία στο άμεσο μέλλον. Αυτό συνέβη 3-4 μέρες πριν γίνει όλο αυτό», είπε αρχικά ο Νίκος Γρίτσης.
Ο ίδιος διευκρίνισε ότι στον χώρο της μουσικής τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν ακόμη και την τελευταία στιγμή, καθώς η τελική επιλογή των τραγουδιών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
«Ήταν σε εξέλιξη, ναι. Τώρα βέβαια αυτά δεν μπορείς να τα ξέρεις ποτέ στον καλλιτεχνικό χώρο, γιατί και ένα τραγούδι που είναι σίγουρα σε ένα δίσκο μέσα μπορεί να αλλάξουν γνώμη και να βάλουν κάτι άλλο. Θα ήθελα να γράψω στη Βίσση, είναι ένα απωθημένο παιδικών χρόνων».
«Υπάρχει σκοτεινιά στο πνευματικό δικαίωμα στην Ελλάδα»
Περνώντας στο ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων, ο Νίκος Γρίτσης περιέγραψε τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί στον τρόπο με τον οποίο αμείβονται οι δημιουργοί, καθώς οι πωλήσεις δίσκων δεν αποτελούν πλέον την κύρια πηγή εσόδων όπως στο παρελθόν.
«Από την ώρα που δεν πουλιούνται δίσκοι πια, γιατί παλιά πηγαίναμε με το ποσοστό από τους δίσκους, πηγαίνεις με εκτελεστικά δικαιώματα όσον αφορά το ίντερνετ, όσον αφορά τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις, όποιες πληρώνουν και όποιος πληρώνει.
Στα μουσικά κέντρα θα έπρεπε να υπάρχει κατάλογος που να καταγράφονται τα τραγούδια, αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Δηλαδή υπάρχει σκοτεινιά στο πνευματικό δικαίωμα στην Ελλάδα. Δηλαδή το καφενείο στο Διδυμότειχο αν έχει παίξει το τραγούδι σου, δε θα το πληρωθείς. Πρέπει κάποιος να το καταγράψει, να το βάλει μέσα στη λίστα αυτών που παίχτηκαν για να το πληρωθείς κι εσύ ποσοστιαία, ανάλογα με το χρονομερίδιο.
Υποτίθεται ότι γίνεται μια καταγραφή του ρεπερτορίου, αλλά ποτέ δεν γίνεται ακριβής καταγραφή. Δηλαδή δεν μπορώ εγώ να πιστέψω ότι άλλαξε ένας μαέστρος το πρόγραμμα την Παρασκευή και το Σάββατο παίζει τέσσερα διαφορετικά τραγούδια μέσα στα οποία είναι και ένα δικό μου, ότι θα το καταγράψει η εταιρεία».
Οι διαφορές στις αμοιβές δισκογραφικών, καλλιτεχνών και στιχουργών
Ο Νίκος Γρίτσης αναφέρθηκε, τέλος, στις οικονομικές απολαβές που μπορεί να έχει κάθε πλευρά από την επιτυχία ενός τραγουδιού, επισημαίνοντας τη διαφορά ανάμεσα στα έσοδα των δισκογραφικών εταιρειών, των ερμηνευτών και των δημιουργών των στίχων.
«Βγάζει η δισκογραφική εταιρεία, βγάζει ο καλλιτέχνης, βγάζω κι εγώ κάτι, τα λιγότερα εγώ. Τα ποσοστά είναι τραγικά σε σχέση με αυτά που θα πάρει η δισκογραφική. Δηλαδή εάν μια δισκογραφική πληρωθεί ένα μεγάλο σουξέ πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ, θα πω εγώ ένα νούμερο, και ο καλλιτέχνης θα πληρωθεί ένα εκατομμύριο μέσα από τις εμφανίσεις του στα κέντρα και στις συναυλίες, εγώ μπορεί να πάρω και τριάντα χιλιάδες ευρώ».
