Μια υπόθεση που μοιάζει βγαλμένη από κινηματογραφικό σενάριο συγκλονίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Κρίστα Πάικ, η μοναδική γυναίκα που βρισκόταν στην πτέρυγα των θανατοποινιτών του Τενεσί, οδηγήθηκε το βράδυ της 30ής Σεπτεμβρίου 2026 στην αίθουσα εκτελέσεων για να πεθάνει με θανατηφόρα ένεση. Όμως η εκτέλεσή της δεν εξελίχθηκε όπως είχε προγραμματιστεί.
Παρά τη χορήγηση δύο δόσεων του φαρμάκου που χρησιμοποιείται στη διαδικασία, η 50χρονη παρέμεινε ζωντανή και τελικά μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο. Οι σωφρονιστικές Αρχές του Τενεσί επιβεβαίωσαν ότι η Πάικ μεταφέρθηκε σε εξωτερική ιατρική μονάδα, ενώ ο κυβερνήτης Μπιλ Λι ανέστειλε τις υπόλοιπες εκτελέσεις της πολιτείας για το 2026 και διέταξε ανεξάρτητη έρευνα για όσα συνέβησαν.
Πίσω, όμως, από την πρωτοφανή εξέλιξη βρίσκεται μία από τις πλέον γνωστές υποθέσεις θανατικής ποινής στις ΗΠΑ.
Το έγκλημα που την οδήγησε στην πτέρυγα των θανατοποινιτών
Η Κρίστα Γκέιλ Πάικ καταδικάστηκε το 1996 για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, η οποία είχε διαπραχθεί έναν χρόνο νωρίτερα στο Νόξβιλ του Τενεσί. Η Πάικ ήταν μόλις 18 ετών την περίοδο του εγκλήματος και συμμετείχε μαζί με άλλα δύο άτομα στην επίθεση εναντίον της νεαρής γυναίκας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η Σλέμερ παρασύρθηκε σε απομονωμένο σημείο κοντά στην πανεπιστημιούπολη του University of Tennessee και υπέστη παρατεταμένη και ιδιαίτερα βίαιη επίθεση πριν δολοφονηθεί. Η κατηγορούσα αρχή είχε αποδώσει το έγκλημα, μεταξύ άλλων, σε ζήλια και προσωπική αντιπαλότητα μεταξύ των δύο νεαρών γυναικών.
Η αγριότητα της δολοφονίας προκάλεσε τεράστια δημοσιότητα στις ΗΠΑ. Η Πάικ καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού και συνωμοσία για τη διάπραξη ανθρωποκτονίας και της επιβλήθηκε η θανατική ποινή.
Η υπόθεσή της ήταν ασυνήθιστη και για έναν ακόμη λόγο: η Πάικ ήταν εξαιρετικά νέα όταν καταδικάστηκε και επί δεκαετίες παρέμενε η μοναδική γυναίκα στην πτέρυγα των θανατοποινιτών του Τενεσί.
Τρεις δεκαετίες περιμένοντας την εκτέλεση
Ακολούθησαν περίπου 30 χρόνια δικαστικών προσφυγών.
Οι συνήγοροι της Πάικ επιχείρησαν επανειλημμένα να μετατρέψουν την ποινή της σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης. Στις προσφυγές τους επικαλέστηκαν, μεταξύ άλλων, το νεαρό της ηλικίας της όταν διέπραξε το έγκλημα, το ιστορικό σοβαρής κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία και διαγνώσεις ψυχικής υγείας που, σύμφωνα με την υπεράσπιση, δεν είχαν αξιολογηθεί επαρκώς κατά την αρχική δίκη.
Από την άλλη πλευρά, η οικογένεια της Κόλιν Σλέμερ είχε ταχθεί υπέρ της εκτέλεσης, υποστηρίζοντας ότι η πάροδος των δεκαετιών δεν άλλαζε τη βαρύτητα του εγκλήματος ούτε τον πόνο που είχε προκαλέσει.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2025, το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί όρισε τελικά ως ημερομηνία εκτέλεσης την 30ή Σεπτεμβρίου 2026. Λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι απέρριψε το αίτημά της για επιείκεια.
Το θρίλερ λίγες ώρες πριν από την εκτέλεση
Η 30ή Σεπτεμβρίου εξελίχθηκε σε δικαστικό θρίλερ.
Ομοσπονδιακό εφετείο ανέστειλε προσωρινά την εκτέλεση, καθώς υπήρχαν ακόμη ανοιχτά νομικά ζητήματα. Η υπόθεση έφτασε όμως μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, το οποίο επέτρεψε τελικά στην πολιτεία να προχωρήσει.
Εάν η εκτέλεση ολοκληρωνόταν, η Πάικ θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στο Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια.
Οι δύο δόσεις που δεν τη σκότωσαν
Η διαδικασία άρχισε με τη χορήγηση της θανατηφόρας ένεσης. Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης.
Η Πάικ, ωστόσο, δεν πέθανε.
Μάρτυρες της διαδικασίας περιέγραψαν ότι συνέχισε να αναπνέει και παρουσίαζε σημάδια ζωής μετά τη χορήγηση των φαρμάκων. Η εκτέλεση δεν μπορούσε πλέον να συνεχιστεί πέρα από όσα προέβλεπε το εγκεκριμένο πρωτόκολλο και τελικά η 50χρονη μεταφέρθηκε εκτός φυλακής για ιατρική περίθαλψη.
Το Τμήμα Σωφρονιστικών Καταστημάτων του Τενεσί ανακοίνωσε ότι ακολουθήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα βήματα του επίσημου πρωτοκόλλου, χωρίς όμως να εξηγήσει άμεσα γιατί η εκτέλεση απέτυχε.
Το περιστατικό έχει πλέον ανοίξει νέο κύκλο συζήτησης στις ΗΠΑ γύρω από τη θανατηφόρα ένεση και τον κίνδυνο αποτυχημένων εκτελέσεων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
