Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» και, με αφορμή τη συμμετοχή της στη θεατρική παράσταση «Λυσιστράτη», μίλησε για την πολυετή επαγγελματική της διαδρομή, την αγάπη της για το θέατρο αλλά και τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο της Μέριλυν Μονρόε που ενσάρκωσε τον περασμένο χειμώνα.
Η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε τόσο στη σχέση της με τη δουλειά όσο και στη βαθιά συναισθηματική φόρτιση που βίωσε προσεγγίζοντας τη ζωή της θρυλικής σταρ του Χόλιγουντ.
«Η δουλειά με θρέφει» – 35 χρόνια αδιάκοπης παρουσίας
Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου δεν έκρυψε την ευγνωμοσύνη της για τη σταθερή πορεία που έχει καταφέρει να διατηρήσει στον χώρο της υποκριτικής όλα αυτά τα χρόνια.
«Είμαι 35 χρόνια non stop και μ’ αρέσει πάρα πολύ αυτό και το χαίρομαι και αισθάνομαι και ευλογημένη που είμαι σε αυτή την εργασία, την οποία έχω επιλέξει. Αγαπάω τόσο πολύ, που είμαι ενεργή όλα αυτά τα χρόνια».
Όπως εξήγησε, δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της μακριά από τη σκηνή και την καλλιτεχνική δημιουργία.
«Δεν θα το ήθελα κιόλας να μείνω έναν χρόνο εκτός, τι θα έκανα; Δηλαδή εμένα η δουλειά με θρέφει, γιατί είναι από αυτές τις εργασίες που δεν πας καταναγκαστικά, ρε παιδί μου, να κάνεις το οκτάωρο και να χτυπήσεις κάρτα. Αυτό το αγαπάς βαθιά μέσα σου».
Ο «Φάκελος Μέριλυν» και ο ρόλος που χαρακτήρισε τη διαδρομή της
Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση είχε η παράσταση «Φάκελος Μέριλυν», μέσα από την οποία η ηθοποιός προσέγγισε μια διαφορετική πλευρά της Μέριλυν Μονρόε.
Όπως τόνισε, η παράσταση δεν επικεντρώνεται στη λαμπερή εικόνα που γνώρισε το κοινό, αλλά στα δύσκολα και σκοτεινά βιώματα που σημάδεψαν τη ζωή της.
«Θα έρθει στην Αθήνα ο “Φάκελος Μέριλυν”. Έχουμε κάνει focus όχι στο λαμπερό κομμάτι της Μέριλυν, αυτό το ξέρουμε, αλλά στα σκοτάδια της που ήταν πολλά. Είναι ρόλος ζωής για μένα».
Η τραγική ιστορία πίσω από τον μύθο της Μέριλυν Μονρόε
Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου περιέγραψε με έντονη συγκίνηση τις δυσκολίες που βίωσε η διάσημη σταρ από τα πρώτα χρόνια της ζωής της.
«Ψυχικά ήμουν ράκος κάθε φορά. Από την αρχή μέχρι το τέλος του έργου το όλο πράγμα σε ζορίζει. Έχεις να ενσαρκώσεις ένα κορίτσι που μεγάλωσε σε ανάδοχες οικογένειες, γιατί η μητέρα της είχε σχιζοφρένεια, ήταν σε ψυχιατρική κλινική. Κάποια στιγμή μεγάλωσε, πήγε στη γιαγιά, κι αυτή ήταν καταθλιπτική, πήγε να τη σκοτώσει σε ηλικία 5 ετών, να την πνίξει. Σε ηλικία 8 ετών τη βίασαν.
Μετά είχε τα κότσια όμως και έγινε αυτό που έγινε. Φαντάσου ένα πλάσμα τόσο ταλαιπωρημένο, έγινε star του Hollywood. Αλλά, επειδή το παιδικό τραύμα πάντοτε σε κυνηγάει, έκανε επιλογές πολύ κακές και στην προσωπική της ζωή. Οπότε από όπου και να το πιάσεις, αυτό το κορίτσι είχε πολύ βαριά ζωή».
«Δεν άντεχα άλλο» – Οι λυγμοί πάνω στη σκηνή
Η ηθοποιός αποκάλυψε πως η συναισθηματική φόρτιση της παράστασης ήταν τόσο έντονη, που πολλές φορές δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
«Αφού στο τέλος εγώ, όταν λέω την τελευταία ατάκα, ξεσπούσα σε κλάματα, σε γοερό κλάμα, γιατί σε όλη την παράσταση προσπαθούσα λίγο να το κρατήσω και ξεσπούσα σε λυγμούς. Και στο χειροκρότημα εγώ έκλαιγα και μου λέγανε “τι ωραίο εύρημα του σκηνοθέτη αυτό”, λέω “παιδιά, δεν ήταν εύρημα”. Δεν άντεχα άλλο».
