Υπάρχουν απώλειες που, ακόμη κι όταν περνούν τα χρόνια, δεν παύουν να προκαλούν το ίδιο βαθύ συναίσθημα. Για την Αλεξία Μουστάκα, η απουσία των γονιών της, του Σωτήρη Μουστάκα και της Μαρίας Μπονέλου, παραμένει μια πληγή που δύσκολα κλείνει. Οι δυο τους έφυγαν από τη ζωή με διαφορά μόλις τριών μηνών, αφήνοντας πίσω τους όχι μόνο μια μεγάλη προσωπική απώλεια, αλλά και αναμνήσεις που εξακολουθούν να τη συνοδεύουν.
Η ηθοποιός άνοιξε το σπίτι της στην εκπομπή της ΕΡΤ «Καλημέρα είπαμε;» και μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια για όσα έζησε, τις στιγμές που εξακολουθούν να τη συγκινούν, αλλά και τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες αποχαιρέτησε τους γονείς της.
Ανάμεσα σε όσα αποκάλυψε, ξεχώρισε η απόφαση του πατέρα της να μην της πει πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση της υγείας του, καθώς ήθελε να την προστατεύσει από την αλήθεια.
«Έκλαψα πάρα πολύ, έπειτα από πολύ καιρό»
Παρότι έχουν περάσει δύο δεκαετίες από την απώλεια των γονιών της, η Αλεξία Μουστάκα παραδέχεται πως δεν έχει καταφέρει να συνειδητοποιήσει πλήρως το πέρασμα του χρόνου. Μια πρόσφατη εικόνα από το προσωπικό της αρχείο αναμνήσεων στάθηκε αρκετή για να την οδηγήσει ξανά στα παιδικά της χρόνια.
Όπως περιέγραψε, ένα βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ, στο οποίο εμφανιζόταν μαζί με τους γονείς της πριν συμπληρώσει καν τον πρώτο χρόνο της ζωής της, την έκανε να λυγίσει συναισθηματικά.
«Δεν το έχω συνειδητοποιήσει καθόλου. Νομίζω ότι συνέβη πριν από λίγο καιρό. Κάθε φορά που το σκέφτομαι, μου φαίνεται απίστευτο ότι έχουν περάσει 20 ολόκληρα χρόνια. Σίγουρα ο χρόνος είναι γιατρός κατά κάποιον τρόπο, αλλά υπάρχουν στιγμές που νιώθεις σαν να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα.
Πρόσφατα μου έστειλαν ένα βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ, στο οποίο ήμουν ούτε ενός χρονών μαζί με τους γονείς μου. Συγκλονίστηκα. Έκλαψα πάρα πολύ, έπειτα από πολύ καιρό», εξομολογήθηκε.
Για την ίδια, η απώλεια του πατέρα της είχε διαφορετικό βάρος, καθώς ήρθε απροσδόκητα, σε αντίθεση με την κατάσταση της μητέρας της, η οποία αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας για αρκετά χρόνια.
«Ήταν δύσκολο να το διαχειριστώ, γιατί τον θάνατο του πατέρα μου δεν τον περίμενα. Η μητέρα μου ήταν άρρωστη αρκετά χρόνια. Φυσικά, ήταν δύσκολος και ο αποχωρισμός της, αλλά ο θάνατος του πατέρα μου ήταν πολύ ξαφνικός», ανέφερε.
Το μυστικό που της έκρυβε ο Σωτήρης Μουστάκας
Η αποκάλυψη που έκανε η Αλεξία Μουστάκα για τις τελευταίες ημέρες του πατέρα της ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη. Ο Σωτήρης Μουστάκας έφυγε από τη ζωή έπειτα από μάχη με τον καρκίνο, ωστόσο η κόρη του δεν γνώριζε πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση της υγείας του.
Ο σπουδαίος ηθοποιός είχε επιλέξει να κρατήσει την αλήθεια μακριά της, ζητώντας μάλιστα από ανθρώπους που γνώριζαν τι συνέβαινε να μην της αποκαλύψουν τίποτα. Η Αλεξία έμαθε αργότερα τι είχε ζητήσει ο πατέρας της και, παρά την πρόθεσή του να την προστατεύσει, θεωρεί πως μια τέτοια απόφαση κάνει τελικά τον αποχωρισμό ακόμη πιο δύσκολο.
«Ο πατέρας μου έφυγε από καρκίνο. Δεν ήξερα πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή του. Μου το έκρυβε για να με προστατεύσει. Αργότερα έμαθα ότι έλεγε σε όσους γνώριζαν: “Μη μάθει τίποτα η Αλεξία”. Αυτό δεν ήθελε. Θεωρώ, όμως, ότι είναι μεγάλο λάθος να το κάνεις αυτό, γιατί το απότομο και το ξαφνικό είναι ακόμα χειρότερο», αποκάλυψε.
Η δύσκολη καθημερινότητα με τη μητέρα της και το Αλτσχάιμερ
Διαφορετική, αλλά εξίσου επώδυνη, ήταν η εμπειρία της με τη μητέρα της, Μαρία Μπονέλου, η οποία έπασχε από Αλτσχάιμερ. Η σταδιακή επιδείνωση της κατάστασής της και η στιγμή που έπαψε να αναγνωρίζει τους δικούς της ανθρώπους ήταν μια πραγματικότητα που η ηθοποιός δυσκολεύτηκε πολύ να αποδεχτεί.
Η Αλεξία Μουστάκα θυμήθηκε τις επισκέψεις στο δωμάτιο της μητέρας της, τις προσπάθειές της να επικοινωνήσει μαζί της και να της χαρίσει λίγη χαρά, αλλά και τον πόνο που ένιωθε όταν έμενε μόνη της.
«Η μητέρα μου είχε Αλτσχάιμερ και στο τέλος δεν μας αναγνώριζε. Ήταν πολύ δύσκολο, ειδικά στην αρχή, μέχρι να το συνειδητοποιήσω. Θυμάμαι να μπαίνω στο δωμάτιό της, να της μιλάω, να προσπαθώ να την κάνω να γελάσει και μετά να βγαίνω από το δωμάτιο και να βάζω εγώ τα κλάματα».
Τα παιδικά χρόνια στο θέατρο και οι σπουδαίοι άνθρωποι που γνώρισε
Η ζωή δίπλα σε δύο καταξιωμένους ανθρώπους του θεάτρου σήμαινε για την Αλεξία Μουστάκα πως η σκηνή, οι πρόβες και οι περιοδείες αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητάς της από πολύ μικρή ηλικία.
Η μητέρα της αγαπούσε να υποδέχεται κόσμο στο σπίτι και να οργανώνει τραπέζια, μια συνήθεια που, όπως παραδέχτηκε, έχει περάσει και στην ίδια. Παράλληλα, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις των γονιών της τής έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου και πολιτισμού.
«Η μητέρα μου ήταν ένας άνθρωπος που άνοιγε το σπίτι και έκανε τραπέζια. Σε αυτό της έχω μοιάσει πάρα πολύ. Πήγαινα μαζί τους στο θέατρο, στα παρασκήνια, στις πρόβες και στις παραστάσεις. Με έπαιρναν μαζί τους στις περιοδείες και κάναμε ταξίδια. Στο σπίτι μας έρχονταν πολλοί άνθρωποι του θεάτρου. Θυμάμαι τον Κώστα Βουτσά, τη Μαρώ Κοντού, τον Γιάννη Βογιατζή, τον Νίκο Γκάτσο, που ήταν ο καλύτερος φίλος των γονιών μου, και πολλούς άλλους», θυμήθηκε.
Από την οικογενειακή τους ζωή, εκείνο που της έχει μείνει έντονα στη μνήμη είναι η αγάπη ανάμεσα στους γονείς της. Παρά την αυστηρότητα που, όπως είπε, χαρακτήριζε τον πατέρα της στην προσωπική του ζωή, το χιούμορ αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της σχέσης τους.
«Ο πατέρας μου ήταν πολύ αυστηρός στην προσωπική του ζωή, αλλά είχε και φοβερό χιούμορ. Δεν θυμάμαι καθόλου τους γονείς μου να τσακώνονται. Ήταν πολύ αγαπημένοι και είχαν τρομερό χιούμορ μεταξύ τους. Ακόμα και όταν άφηναν σημειώματα ο ένας στον άλλον, έγραφαν ποιηματάκια», ανέφερε.
Η συμβουλή του πατέρα της που κρατά μέχρι σήμερα
Η υποκριτική ήταν ένας χώρος που η Αλεξία Μουστάκα γνώρισε από μικρή, έχοντας ως βασικό σημείο αναφοράς τους ίδιους τους γονείς της. Όταν αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματά τους, ο Σωτήρης Μουστάκας τής έδωσε μια συμβουλή που εξακολουθεί να θεωρεί πολύτιμη.
Για εκείνον, το σημαντικότερο στοιχείο στην τέχνη ήταν η αλήθεια, τόσο πάνω στη σκηνή όσο και στην προσωπική ζωή. Παράλληλα, επέμενε στη σημασία της γνώσης και της διαρκούς επαφής με το διάβασμα.
«Η συμβουλή του πατέρα μου, ειδικά όταν ξεκίνησα το θέατρο, ήταν να είμαι πάντα αληθινή. Όσο αληθινή είμαι στη ζωή μου, άλλο τόσο να είμαι και πάνω στη σκηνή. Μου έλεγε επίσης να διαβάζω και να μη σταματήσω ποτέ να διαβάζω».
Η ηθοποιός μίλησε και για το επώνυμο που φέρει, ξεκαθαρίζοντας πως δεν το αντιμετωπίζει ως βάρος, αλλά ως λόγο υπερηφάνειας. Παράλληλα, παραδέχτηκε πως θα ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο με την τηλεόραση και να συμμετάσχει σε μια σειρά που θα την ενθουσιάσει δημιουργικά.
«Δεν με βαραίνει καθόλου το όνομα Μουστάκα. Νιώθω τόσο περήφανη για το όνομά μου. Δεν έχω προσπαθήσει πολύ να ασχοληθώ με την τηλεόραση. Θα ήθελα, όμως, να κάνω μια ωραία σειρά, γιατί κατά καιρούς βλέπω σειρές που τις ζηλεύω πολύ», εξομολογήθηκε.
«Αρκούσε μόνο μία γκριμάτσα του»: Η λάμψη του Σωτήρη Μουστάκα στη σκηνή
Κλείνοντας την αναφορά της στον πατέρα της, η Αλεξία Μουστάκα στάθηκε στο σπάνιο χάρισμα που είχε να κερδίζει αμέσως το κοινό. Η σκηνική του παρουσία ήταν τέτοια, ώστε συχνά δεν χρειαζόταν να πει ούτε μία λέξη για να προκαλέσει γέλιο και να εισπράξει το χειροκρότημα.
Για εκείνη, αυτή η μοναδική επαφή με το κοινό ήταν ένα από τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει.
«Είχε μια απίστευτη λάμψη. Με το που έβγαινε στη σκηνή, χωρίς να κάνει τίποτα, ο κόσμος τον χειροκροτούσε και γελούσε. Αρκούσε μόνο μία γκριμάτσα του»
