Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος κάθισε στον καναπέ του Buongiorno το πρωί της Μ. Τρίτης 07/04. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για την απόφαση που είχε πάρε πριν από κάποια χρόνια να μείνει στη Γερμανία λόγω της κρίσης.
«Το θέατρο με άρπαξε πάλι και με έβαλε μέσα»
«Το 2016 μου τη βάρσε κι έφυγα λόγω κρίσης για 5-6 χρόνια και γύρισα γιατί δεν άντεχα άλλο το σκότος και το κρύο. Δούλευα σε θέατρο στο Βερολίνο και στο Αμβούργο. Η μόνη δυσκολία ήταν η γλώσσα. Χωρίς να το επιδιώξω πήρε μια ροή το πράγμα επαγγελματικά. Δούλευα πολλά χρόνια. Ερχόταν κι η κρίση κι έβλεπα μια μιζέρια. Ήθελα κάτι καινούριο.
Στο τέλος είπα ότι τα κατάφερα κι ό,τι έγινε δεν το περίμενα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα. Έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να φύγω από το θέατρο κι ήρθε πάλι και με άρπαξε και με έβαλε μέσα. Στις πρώτες μου δουλειές εκτιμήθηκε το πόσο γρήγορα είχα προχωρήσει με τη γλώσσα κι ο στόχος μου ήταν να μείνω», δήλωσε ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος.
«Κουράστηκα και σωματικά και ψυχολογικά»
«Λύγισα, αυτομαστιγωνόμουν κι ήθελα να μιλώ τέλεια τη γλώσσα. Να ανταπεξέρχομαι στη δουλειά και να μη λένε “α, αυτός είναι ξένος”. Ήθελα να είμαι σωστός επαγγελματίας και κανείς δεν μου το ζητούσε. Ήταν πολύ ευχαριστημένοι. Κάποια στιγμή κουράστηκα και σωματικά και ψυχολογικά. Ήμουν αυστηρός κριτής του εαυτού μου. Τώρα με αγαπώ περισσότερο», εξομολογήθηκε παρακάτω.
Παρακάτω συνέχισε: «Το χειροκρότημα που θυμάμαι κι ήταν μεγάλο για να το πετύχω, ήταν αυτό της πρώτης μου παράστασης στο Βερολίνο. Έβαλα τα κλάματα μετά το χειρκρότημα. Ήταν απίστευτο αυτό που μου συνέβαινε».
Δημοσθένης Παπαδόπουλος: «Έφυγα από την Ελλάδα στην αρχή της κρίσης, άγγιζα μια μικρή καταθλιψούλα»
