Επιλέξτε το zNews ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Μια νέα σελίδα στην προσωπική της ζωή γύρισε η Ελένη Καρακάση, η οποία μίλησε για πρώτη φορά για τη διαδικασία αναδοχής. Καλεσμένη στο Happy Day, την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, η ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τη διαδρομή που ακολούθησαν με τον σύζυγό της Δημήτρη, μέχρι να υποδεχτούν στο σπίτι τους το παιδί, αλλά και για τις συναισθηματικές προκλήσεις που συνόδευσαν αυτή την απόφαση.

Η διαδικασία αποδείχθηκε πολύ πιο απαιτητική από όσο είχαν αρχικά φανταστεί. Η αναμονή, οι δυσκολίες στην πρώτη επαφή και η ανάγκη να δημιουργηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί αποτέλεσαν σημαντικές δοκιμασίες για το ζευγάρι. Σήμερα, όπως περιέγραψε η Ελένη Καρακάση, οι τρεις τους έχουν έρθει πολύ κοντά, με την ίδια να βιώνει μια πρωτόγνωρη εμπειρία, γεμάτη συγκίνηση αλλά και ευθύνες.

Ελένη Καρακάση: «Ήρθε το παιδάκι στο σπίτι μας – «Δεν με ενδιαφέρει να ακούσω το “μαμά”»

Πώς πήραν την απόφαση για την αναδοχή

Η επιθυμία να αποκτήσουν παιδί υπήρχε εδώ και χρόνια στη ζωή της ηθοποιού και του συζύγου της. Όπως εξήγησε, αρχικά είχαν κινηθεί προς την υιοθεσία, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αναδοχή θα μπορούσε να αποτελέσει μια διαφορετική διαδρομή για τη δημιουργία της οικογένειάς τους.

Η Ελένη Καρακάση αναφέρθηκε, μάλιστα, στις καθυστερήσεις που αντιμετώπισαν μέχρι να προχωρήσει ο φάκελός τους, περιγράφοντας την εμπειρία της με τις αρμόδιες υπηρεσίες.

«Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχουμε την αναδοχή και ούτε εμείς το είχαμε στο μυαλό μας. Είχαμε κάνει τα χαρτιά για την υιοθεσία. Πάντα το είχα στο μυαλό μου την υιοθεσία και το συζητούσαμε με τον Δημήτρη από τα πολύ πρώτα χρόνια που ήμασταν μαζί. Το είχε στο μυαλό του όπως το έχουν οι πιο παλιοί, να προσπαθήσουμε πρώτα βιολογικά. Όταν δεν ήρθε και έγινε και αυτό με την ολική υστεροκτομή μου λέει ο Δημήτρης “να το βάλουμε μπροστά;”. Πήγαμε και ρωτήσαμε στον Νότιο Τομέα που ανήκουμε ανήμερα των γενεθλίων μου να μας πουν αν είναι εντάξει τα χαρτιά μας. Δυστυχώς όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα είναι υποστελεχομένα. Τότε ήταν πολύ λίγοι υπάλληλοι που τα έκαναν όλα. Ο φάκελος μας άνοιξε μετά από 1 χρόνο. Το σύστημα άλλαξε μέσα στην καραντίνα, μέχρι τότε η επικοινωνία γίνονταν πιο άμεσα με τις δομές, είχες μία πιο κοντινή επικοινωνία. Μέσα στην πλατφόρμα άνοιξε η πλατφόρμα που ανεβάζεις τις οικογένειες και ανεβάζεις χαρτιά που είναι εξετάσεις από νοσοκομεία, όλα τα χαρτιά και υπάρχουν και όλα τα παιδιά από όλη την Ελλάδα που είναι για υιοθεσία και αναδοχή. Όταν θα ανοίξει ο φάκελος σου θα μιλήσεις με τον κοινωνικό λειτουργό και θα επιλέξεις τι θέλεις, αγόρι, κορίτσι, χώρα, ηλικία, τα πάντα. Εμείς δεν είχαμε βάλει τίποτα, είχαμε πει μέχρι 10 ετών. Όταν ήρθαμε σε επαφή με την κοινωνική λειτουργό μας είπε και για την αναδοχή» είπε.

Η ηθοποιός εξήγησε, παράλληλα, ότι η αναδοχή έχει διαφορετικό σκοπό από την υιοθεσία, καθώς προτεραιότητα είναι η προετοιμασία του παιδιού για την πιθανή επιστροφή του στη βιολογική του οικογένεια.

«Τα παιδιά που είναι στην αναδοχή δεν έχουν περάσει ακόμη στο κρατικό σύστημα. Ο ανάδοχος γονέας είναι πολύ σημαντικό να ξέρει ότι ο σκοπός του είναι πάντα να ετοιμάσει το παιδί να γυρίσει στην φυσική του οικογένεια, πρέπει να μιλά στο παιδί για να αγαπήσει και την άλλη οικογένεια. Να μη νιώσει την παραμέληση. Υπάρχει πάντα η περίπτωση να γυρίσει στην φυσική του οικογένεια».

«Έβαλα τα κλάματα όταν μου είπαν ότι έγινε η σύνδεση»

Η στιγμή που έμαθαν ότι είχε βρεθεί το παιδί με το οποίο θα ξεκινούσαν αυτή τη διαδρομή ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη για την Ελένη Καρακάση. Η ίδια αποκάλυψε ότι η πρώτη τους συνάντηση έγινε τον Νοέμβριο, όταν το παιδί ήταν 7,5 ετών, ενώ σήμερα είναι 8.

Για λόγους προστασίας της ιδιωτικότητάς του, η ηθοποιός ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για την ταυτότητά του. Περιέγραψε, ωστόσο, τις πρώτες στιγμές της γνωριμίας τους και την προσπάθεια που χρειάστηκε ώστε να αισθανθεί άνετα μαζί τους.

«Είναι σημαντικό να τηρήσουμε την εχεμύθεια του παιδιού, γιατί το έχω υπογράψει κιόλας. Είναι 8 ετών, μας συνέδεσαν με ένα παιδάκι που ήταν 7,5 όταν γνωριστήκαμε και η πρώτη μας επαφή έγινε τον Νοέμβριο. Πήγε καλά. Είχα πάρα πολύ αγωνία. Έβαλα τα κλάματα όταν μου είπαν ότι έγινε αυτή η σύνδεση. Όταν βρεθήκαμε την πρώτη φορά ήμασταν αμήχανοι αλλά μπήκαμε στον κόσμο του. Αρχίσαμε να παίζουμε το παιχνίδι που ήθελε να παίξει. Όσο μεγαλύτερο το παιδί τόσο μεγαλύτερη η αμηχανία. Τα προετοιμάζουν τα παιδιά, ξέρουν ότι είμαστε εθελοντές. Όχι ότι απαραίτητα θα έρθει στην οικογένεια. Εμάς ήταν πολύ δύσκολο γιατί το παιδί δυσκολεύτηκε πάρα πολύ. Έγινε ένα περιστατικό που είδε τους γονείς του τα Χριστούγεννα οπότε αυτό μας πήγε πίσω. Πηγαίναμε μέρα παρά μέρα και δεν ήθελε να μας δει μπροστά του και μιλούσαμε κάθε βράδυ στο τηλέφωνο και ήταν άλλος άνθρωπος. Υπάρχει ψυχολογία πίσω από αυτό, δεν υπήρξε η επαφή η κοντινή, αισθανόταν ότι προδίδει την οικογένειά του» εξομολογήθηκε.

Η ψυχοθεραπεία και οι εννέα μήνες μέχρι να έρθει το παιδί στο σπίτι

Η Ελένη Καρακάση μίλησε και για την προετοιμασία που έκανε η ίδια πριν αναλάβει τον ρόλο της ανάδοχης μητέρας. Όπως αποκάλυψε, ξεκίνησε ψυχοθεραπεία, θέλοντας να επεξεργαστεί προσωπικά ζητήματα και να έχει την κατάλληλη υποστήριξη σε αυτή τη νέα συνθήκη.

Η αναμονή κράτησε αρκετά, σε σημείο που άνθρωποι από το περιβάλλον τους τούς πρότειναν να εξετάσουν το ενδεχόμενο μιας άλλης αναδοχής. Εκείνοι, όμως, επέλεξαν να συνεχίσουν την προσπάθεια με το συγκεκριμένο παιδί.

«Τώρα είμαστε πάρα πολύ κοντά συναισθηματικά, είναι σαν ένα μωρό που είναι γαντζωμένο πάνω μου όλο το 24ωρο. Ήταν μαγικά, δύσκολα. Τώρα είμαι πολύ καλά προετοιμασμένη, όταν είπα ότι θα μπω σε αυτό το ταξίδι ξεκίνησα και ψυχοθεραπεία γιατί ήθελα να λύσω κάποια πράγματα και να έχω έναν άνθρωπο να με συμβουλέψει. Νιώθω ότι είμαι πολύ καλά προετοιμασμένη πλέον. Δεν επιτρέπεται να γνωρίσω την οικογένεια του παιδιού. Είναι τόσα τα πράγματα που με αγχώνουν που δεν με αγχώνει τόσο ότι το παιδί θα γυρίσει στην οικογένειά του. Αν σκεφτείς ότι αυτό το ταξίδι είναι 9 μήνες, είναι σαν γέννα. Απελπιστήκαμε, σκέψου ότι και οι άνθρωποι γύρω μας απελπίστηκαν και μας είπαν μέχρι και οι άνθρωποι της γονείς στους τρεις μήνες να πάμε σε άλλη αναδοχή και εμείς αρνηθήκαμε. Αυτό που ήθελε το παιδί, αυτό κάναμε. Ο Δημήτρης σαν μπαμπάς είναι λίγο αγχωμένος γιατί αυτός τώρα είναι στη δεύτερη μοίρα στο παιιδί, τώρα αρχίζει να έρχεται πιο κοντά. Συγκινείται πάρα πολύ».