Μια από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές καταγράφηκαν στο Ευρωκοινοβούλιο, όταν η Ελεονώρα Μελέτη πήρε τον λόγο και μίλησε ανοιχτά για τη γυναικοκτονία, την κακοποίηση και τον φόβο που εξακολουθεί να συνοδεύει πολλές γυναίκες.
Η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δεν τοποθετήθηκε μόνο θεσμικά, αλλά και βαθιά ανθρώπινα, μιλώντας ως μητέρα και ως γυναίκα με προσωπικά βιώματα.
«Υπάρχει έγκλημα πάθους; Υπάρχει έγκλημα»
Με λυγμούς και εμφανή συγκίνηση, η Ελεονώρα Μελέτη έθεσε εξαρχής το ζήτημα στη σωστή του διάσταση, αμφισβητώντας τον όρο «έγκλημα πάθους» και μεταφέροντας τον προβληματισμό της ως μητέρα ενός μικρού κοριτσιού.
«Υπάρχει έγκλημα πάθους; Υπάρχει έγκλημα. Είμαι εδώ ως μητέρα, γιατί μεγαλώνω και εγώ μία κόρη, είναι μόλις επτά μηνών και αναρωτιέμαι. Το δικό μου το παιδί, αν θα έρθει ποτέ αντιμέτωπο ή όχι με ό,τι ζήσατε εσείς. Δεν μπορώ να σας καταλάβω. Είναι ψέμα να λέει μια μάνα ότι “εγώ καταλαβαίνω μια άλλη μάνα που ‘χασε το παιδί της”. Δεν μπορεί να την καταλάβει. Αυτός ο πόνος δεν είναι λογικός, δεν είναι βιώσιμος, δεν είναι δυνατόν να τον αντέξει κανείς. Φαντάζομαι, γιατί δεν ξέρω. Και εύχομαι να μη μάθω».
Η προσωπική εξομολόγηση για την κακοποίηση
Η τοποθέτησή της δεν σταμάτησε στον ρόλο της μητέρας. Η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε ανοιχτά και ως γυναίκα που έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης, εξηγώντας ότι η ενασχόλησή της με τα γυναικεία δικαιώματα δεν ήταν αποτέλεσμα επιλογής ή ιδεολογικής μόδας.
«Αλλά είμαι εδώ και ως γυναίκα. Είμαι εδώ και ως γυναίκα, η οποία και αυτή έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη σχέση της. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα “θα ασχοληθώ με τα γυναικεία δικαιώματα”, “θα υπερασπιστώ τις γυναίκες”, “θα γίνω η Μπουμπουλίνα των γυναικείων δικαιωμάτων”, έτσι;»
«Ήμουν απλά πιο τυχερή»
Κλείνοντας, η ευρωβουλευτής στάθηκε στη λεπτή γραμμή που συχνά χωρίζει τις γυναίκες που κατάφεραν να σωθούν από εκείνες που δεν τα κατάφεραν, τονίζοντας πως πολλές φορές η διαφορά δεν είναι η δύναμη, αλλά η τύχη:
«Ξύπνησα γιατί έχω και εγώ τα δικά μου τα βιώματα. Βέβαια εγώ ήμουν πολύ πιο τυχερή. Αλλά ήμουν απλά πιο τυχερή. Γιατί έβλεπα; Ή ήξερα; Μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου; Απλά ήμουν πιο τυχερή».
