Πριν βρεθεί στα τηλεοπτικά πλατό και στις μεγάλες μουσικές σκηνές, ο Γιάννης Ξανθόπουλος είχε δοκιμάσει τις δυνάμεις του στον δρόμο, τραγουδώντας στο κέντρο της Αθήνας και κερδίζοντας τα πρώτα του χρήματα μέσα από την αγάπη του για τη μουσική.
Ο τραγουδιστής γύρισε τον χρόνο πίσω σε μια περίοδο που θυμάται με ιδιαίτερη νοσταλγία, ενώ μίλησε και για μια ξεχωριστή ανάμνηση από τη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Οι δηλώσεις του έγιναν στην κάμερα της εκπομπής «Happy Day», με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Σιδηρόπουλο.
Τα μεροκάματα στον δρόμο πριν από το Rising Star
Μια διαφορετική εικόνα από τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι περιέγραψε ο Γιάννης Ξανθόπουλος, αποκαλύπτοντας πως πριν από τη συμμετοχή του στο «Rising Star» είχε βγει στο κέντρο και τραγουδούσε για τους περαστικούς.
Μάλιστα, όπως εξήγησε, η εμπειρία αυτή δεν ήταν απλώς ένας τρόπος να δοκιμάσει τις δυνατότητές του, αλλά μια περίοδος που απολάμβανε πραγματικά, αφού κατάφερνε να κερδίζει και ένα αξιόλογο μεροκάματο.
«Yπήρξα τραγουδιστής του δρόμου. Είχα βγει στο κέντρο, είχα βάλει θηκούλα κάτω και τραγουδούσα και πέρναγα και πάρα πολύ καλά. Ήταν λίγο πριν πάω στο Rising Star. Αλήθεια, πέρναγα τέλεια. Με έβλεπαν παρέες, μου έδιναν και λεφτά, έβγαζα μεροκάματο σοβαρό», είπε ο τραγουδιστής.
Η ανάμνηση από τον Γιώργο Μαζωνάκη που δεν ξεχνά
Ανάμεσα στις εμπειρίες που έχει κρατήσει από την πορεία του, ιδιαίτερη θέση έχει και η συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο Γιάννης Ξανθόπουλος δεν στάθηκε σε κάποια σκηνική στιγμή ή επαγγελματική συμβουλή, αλλά σε ένα περιστατικό από τις πρόβες, που του έμεινε χαραγμένο στη μνήμη.
Όπως αποκάλυψε, μετά το τέλος της δουλειάς, ο δημοφιλής τραγουδιστής κάλεσε τους συνεργάτες του να μείνουν όλοι μαζί, δημιουργώντας μια αυθόρμητη μουσική παρέα. Μια κίνηση που ο ίδιος θυμάται μέχρι σήμερα με πολλή αγάπη.
«Αυτό που θυμάμαι από τον Γιώργο Μαζωνάκη είναι ότι μέσα στις πρόβες τότε και μόλις τελειώσαμε, αντί να φύγουμε, μας φώναξε όλους και εμένα που είμαι ένας μικρός καλλιτέχνης και καθίσαμε όλοι μαζί και ξεκινήσαμε να τραγουδάμε με το μπουζούκι. Παρεΐστηκα. Αυτό κρατάω έτσι σαν εικόνα. Ήτανε πραγματικά κάτι πολύ όμορφο αυτό που έζησα τότε».
