Σε μια βαθιά προσωπική συνέντευξη, η Γιώτα Τσιμπρικίδου μίλησε στην εκπομπή Happy Day και την Όλγα Λαφαζάνη, αποκαλύπτοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην πορεία προς τη μητρότητα.
Λίγες εβδομάδες πριν κρατήσει στην αγκαλιά της την κόρη της, περιγράφει μια διαδρομή γεμάτη προκλήσεις, ελπίδα και πίστη.
Η δύσκολη καθημερινότητα της εγκυμοσύνης
Η ίδια δεν έκρυψε πως η εγκυμοσύνη της μόνο εύκολη δεν είναι, μιλώντας ανοιχτά για τα συμπτώματα που την ταλαιπωρούν.
«Παιδεύτηκα πάρα πολύ στην εγκυμοσύνη και συνεχίζω να παιδεύομαι να πω την αλήθεια, δεν μου είναι πολύ εύκολη εγκυμοσύνη. Δεν μπορώ καθόλου να φάω και είμαι καθημερινά πολύ δύσκολα με ναυτίες και εμετούς! Έχω πάρει ένα κιλό ας πούμε, το οποίο μια φεύγει, μια έρχεται, πάει πάνω-κάτω. Εντάξει, το θέμα όμως είναι το παιδί να είναι καλά».
Η στιγμή που έμαθε για την εγκυμοσύνη
Η Γιώτα Τσιμπρικίδου θυμάται έντονα τη στιγμή που έμαθε τα ευχάριστα νέα, σε έναν χώρο με ιδιαίτερη σημασία για την ίδια.
«Φυσικά θυμάμαι την ημέρα που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Ήμουν έξω από αυτό το μοναστήρι, που για μένα σημαίνει πάρα πολλά, είναι η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου στην Παιανία. Και ήμουν εκεί έξω, όταν με πήρε ο εξωσωματικός μου στο τηλέφωνο και μου είπε “Γιωτάκι μου, πάμε καλά!”. Δεν ήταν η πρώτη φορά βέβαια, γιατί και στην προηγούμενη εξωσωματική εγώ ήμουν έγκυος. Οπότε θέλω να πω το συναίσθημα ήταν “ουφ!” στην αρχή και κλάματα, αλλά μετά ξεκίνησε η αγωνία του να ξεπεράσω το πρώτο στάδιο. Δηλαδή αυτό που στην πρώτη εξωσωματική δεν πέτυχε, να πετύχει στη δεύτερη».
Οι απώλειες και η δύσκολη διαδρομή
Παράλληλα, μίλησε και για τις πιο σκληρές στιγμές που βίωσε.
«Στην πρώτη εγκυμοσύνη απέβαλα στον τέταρτο μήνα. Άκουσα την καρδούλα, την ξανάκουσα… Αυτό το συναίσθημα είναι πολύ δύσκολο συναίσθημα για τους γονείς. Δεν θα πω μόνο για τη μαμά καθότι και ο μπαμπάς είχε στεναχωρηθεί πάρα πολύ. Αλλά είναι πολύ δύσκολο. Το οποίο σε μένα συνέβη και τη δεύτερη φορά γιατί ήταν δίδυμη η κύηση, και έχασα το ένα παιδάκι και έμεινε το κοριτσάκι. Ο Θεός ήθελε αυτό, οπότε περιμένουμε την κόρη».
Η πίστη και η επιμονή
Παρά τις δυσκολίες, δεν εγκατέλειψε ποτέ την προσπάθεια.
«Δεν έκανα πισωγύρισμα ούτε μία φορά, ακόμη και στις δυσκολίες, αν και υπήρξαν στιγμές απογοήτευσης. Αλλά όχι τόσες, ώστε να τα αφήσω. Στο τέλος είπα ότι, αν θέλει ο Θεός και αν θέλουν και οι γιατροί, στους οποίους είχα φοβερή εμπιστοσύνη, και στον εξωσωματικό μου και στη γυναικολόγο-μαιευτήρα μου, πίστεψα ότι αν αυτό είναι γραφτό να έρθει, εγώ είχα κάνει ό,τι μπορούσα περισσότερο. Δεν είναι μία εύκολη διαδικασία. Οι απογοητεύσεις δεν είναι εύκολες».
Η στήριξη του συζύγου της
Καθοριστικό ρόλο σε όλη αυτή την πορεία έπαιξε και ο σύζυγός της, Άγγελος, όπως αποκάλυψε:
«Ο σύζυγός μου, ο Άγγελος, ήρθε στη ζωή μου σε μία περίοδο που ήθελα μία αγκαλιά και μία ηρεμία και αυτά μου τα ‘δωσε. Μια τρυφερότητα, που την έχει, και αυτό το χρειάστηκα. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές, υπήρχαν στιγμές που ο ένας τραβούσε τον άλλον».
