Τις λιγότερο φωτεινές πλευρές της επαγγελματικής της διαδρομής περιέγραψε η Κωνσταντίνα Μιχαήλ, αναφερόμενη στις απορρίψεις που έχει δεχτεί ως ηθοποιός, αλλά και στις διακρίσεις λόγω ηλικίας που εξακολουθούν να υπάρχουν στον χώρο της υποκριτικής.
Η ηθοποιός έδωσε το «παρών» στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Λύκοι» στο Μικρό Παλλάς και μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες. Μεταξύ άλλων, εξήγησε πως η επαγγελματική αναγνώριση δεν αποτελεί εγγύηση για τις επόμενες συνεργασίες, καθώς ακόμη και ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να μην επιλεγεί για μια δουλειά.
«Όταν στο ελεύθερο επάγγελμα τρως πόρτα, κάνεις στομάχι»
Η Κωνσταντίνα Μιχαήλ μίλησε με ειλικρίνεια για τις φορές που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει μια επαγγελματική συνεργασία, επισημαίνοντας πως οι απορρίψεις αποτελούν μέρος της πραγματικότητας για όσους εργάζονται στον καλλιτεχνικό χώρο.
Όπως ανέφερε, χρειάζεται επιμονή και αντοχή, καθώς η συγκεκριμένη δουλειά δεν προσφέρει πάντα σταθερότητα ή βεβαιότητα για το επόμενο βήμα.
«Σε βάζουν στη θέση σου στην αρχή οι μεγάλοι. Εσύ πρέπει να επιμείνεις. Όταν στο ελεύθερο επάγγελμα τρως πόρτα, όπως έφαγα εγώ, όπως θα φάτε κι εσείς αύριο, μεθαύριο, όπως πολλοί συνάδελφοί μου τρώμε πόρτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, θέλησε να διευκρινίσει τι εννοεί με τη συγκεκριμένη έκφραση, περιγράφοντας την ανάγκη να αποκτήσει κανείς ψυχική αντοχή απέναντι στις επαγγελματικές δυσκολίες.
«Πόρτα, παιδί μου, λέω, εννοώ δεν θα σε πάρουν στη δουλειά. Κάνεις στομάχι. Είναι αυτό το γνωστό στομάχι», πρόσθεσε.
Η παραδοχή για τον ηλικιακό ρατσισμό στον χώρο της υποκριτικής
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις διακρίσεις που σχετίζονται με την ηλικία, ένα ζήτημα που, όπως παραδέχτηκε, έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει πλέον προσωπικά.
Η ηθοποιός εξήγησε πως στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής της πορείας δεν είχε βιώσει αντίστοιχες συμπεριφορές. Σήμερα, ωστόσο, η εμπειρία της είναι διαφορετική, καθώς θεωρεί ότι ο ηλικιακός ρατσισμός αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα στην καθημερινότητά της.
Η απάντησή της στην ερώτηση για το αν έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τέτοιου είδους διακρίσεις ήταν σύντομη, αλλά απολύτως σαφής:
«Ε, τώρα στον ηλικιακό ρατσισμό βρίσκομαι. Όταν ήμουν μικρή όχι. Τώρα ναι».
