Ο Μιχάλης Αεράκης παραχώρησε συνέντευξη στο Πρωινό του ΑΝΤ1, όπου μίλησε για τον στενό του φίλο και πρώην συμπρωταγωνιστή στον «Σασμό», Στάθη Μαντζώρο. Ο ηθοποιός δίνει τους τελευταίους δέκα μήνες τη δική του μάχη μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, με τη στήριξη της οικογένειας και φίλων του.

Η μάχη του Στάθη Μαντζώρου και η στήριξη του Μιχάλη Αεράκη

Ο Μιχάλης Αεράκης περιέγραψε τη σχέση του με τον Στάθη Μαντζώρο και την κατάστασή του.

«Είναι ένας ακριβός μου φίλος. Γνωριστήκαμε στον Σασμό, ο Παντελής του Σασμού. Τον αγαπήσαμε όλοι γιατί άξιζε αυτής της αγάπης. Ένα υπέροχο πλάσμα, δοτικός, πολύ αγχώδης όμως. Κι έτσι ο Στάθης, τώρα και δέκα μήνες περίπου, τραβάει το δικό του σταυρό, τον δικό του Γολγοθά. Εγώ πραγματικά εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να έρθει η Ανάσταση. Και σε αυτόν προσωπικά και στην οικογένειά του, η οποία είναι δίπλα του, όπως και αρκετοί συνάδελφοι που έχουμε βοηθήσει».

Ο ηθοποιός τόνισε και τη σημασία της βοήθειας και της υποστήριξης.

«Τα έξοδα είναι τεράστια, οπότε ο καθένας ό,τι μπορεί να προσφέρει, ας το προσφέρει. Η γυναίκα του είναι ένας βράχος. Σε καθημερινή βάση, τώρα και δέκα μήνες, δίπλα του στο προσκέφαλό του, στο νοσοκομείο που είναι. Τα παιδιά του, τα οποία έχουν πλήρη συνείδηση το τι συμβαίνει στον πατέρα τους».

Σχετικά με την πρόοδο του Στάθη Μαντζώρου, ο Μιχάλης Αεράκης συμπλήρωσε:

«Θα μπορούσα να πω ότι η κατάστασή του είναι σταθερή αυτούς τους δέκα μήνες. Υπάρχει μία βελτίωση, σίγουρα. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Δύναμη στη γυναίκα του, στο φίλο μου τον Στάθη, στα παιδιά του, στους γονείς, να ξεπεράσει γρήγορα αυτό το Γολγοθά και να έρθει η πολυπόθητη ανάσταση. Αυτό εύχομαι».

Η επίσκεψη στο νοσοκομείο και η συγκινητική στιγμή

Ο Μιχάλης Αεράκης αποκάλυψε και τις δυσκολίες που ένιωσε κατά την επίσκεψή του:

«Έχω πάει μέχρι τον προθάλαμο… Μπορούσα να τον δω, την τελευταία στιγμή έκανα πίσω. Φοβόμουνα τη συγκινησιακή φόρτιση, και στον Στάθη και σε μένα. Όμως το ‘χω πάρει απόφαση, θα τον δω. Θα του πω ότι τον αγαπώ πολύ… ότι δεν έχει φύγει από τη σκέψη μου… και θα του πω, με τα μάτια θα μιλήσουμε: “Άντε, ήρθε η ώρα να σηκωθείς, να ξαναβρεθούμε κάπου”».