Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου δεν είναι από τους ανθρώπους που ωραιοποιούν εύκολα τα πράγματα. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Happy Day και την Όλγα Λαφαζάνη, άνοιξε μια πολύ προσωπική κουβέντα για όλα εκείνα που την ακολουθούν από παιδί: την ανασφάλεια, την εσωστρέφεια, αλλά και τη δυσκολία να αναγνωρίσει η ίδια την αξία της.
Η λέξη που δεν είπε ποτέ
«Στην εκπομπής σας ζηλεύω με αυτό το “αξίζω” που λέτε. Ζηλεύω, όχι που το λένε, αλλά που το πιστεύετε. Εγώ δεν το ‘χω πει ποτέ στη ζωή μου. Δεν ξέρω αν είναι η απόλυτη ηττοπαθής ή κομπλεξική θέση… αλλά δεν το έχω πει», παραδέχτηκε αρχικά η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.
Στη συνέχεια, όταν ρωτήθηκε αν κουβαλά ανασφάλειες, η απάντησή της ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη.
«Αναρίθμητες. Για χιλιάδες πράγματα. Ήμουν ανασφαλές, κομπλεξικό και εσωστρεφές παιδί. Ακόμα και τώρα είμαι. Όταν πιέζομαι, λέω να ανοίξω μια πόρτα, να φύγω. Πρώτον, δεν γίνεται, και δεύτερον, δεν πρέπει».
«Είχα πάει σε ψυχολόγο και με έδιωξε ο άνθρωπος, δεν θέλω να τα λέω αυτά. Αλήθεια. Όλοι οι άνθρωποι που έχουν κόμπλεξ ηττοπάθειας, το ίδιο ή το αντίστροφο, έχουν και έπαρση».
Η αγάπη της μητέρας της
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου μίλησε και για τον τρόπο που η ίδια αντιλαμβάνεται τα συμπλέγματα και την ηττοπάθεια, συνδέοντάς τα ακόμη και με τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα.
«Σχεδόν όλοι άνθρωποι έχουν κόμπλεξ ή ηττοπάθεια. Όπως είναι το θέατρο ή η κωμωδία και το δράμα, είναι το ίδιο νόμισμα. Από ‘δω είναι η κωμωδία, από ‘δω είναι το δράμα, το ‘χω δει. Σας ακούγεται λίγο οξύμωρο, αλλά είναι ακριβώς έτσι. Ή επίσης αυτό που λέμε “δεν μ’ αρέσει ο εαυτός μου”. Γιατί δεν μ’ αρέσει; Γιατί νομίζω ότι είμαι καλύτερος. Άρχισα να το καταλαβαίνω τον πρώτο καιρό. Με έβλεπα, έλεγα: «Αχ, πώς μιλάω έτσι;», θεωρώντας ότι μιλάω πολύ καλύτερα», συμπλήρωσε η ηθοποιός.
«Είχα μια τρομακτική επιβεβαίωση και λατρεία από τη μητέρα μου. Όλη αυτή η αγάπη της μητέρας μου, ήταν εξοργιστική. Η αδερφή μου νομίζω ότι το έζησε όλο αυτό, αντί με ζήλια, με απίστευτη περιφρόνηση. Είχαμε και διαφορά οκτώ χρόνια».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
