Στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» φιλοξενήθηκε το πρωί της Τρίτης (10/9) η Πόπη Δομάζου, μία από τις κόρες του αείμνηστου Μίμη Δομάζου. Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τον θάνατό του, μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για το πώς βίωσε αυτή τη δύσκολη περίοδο και για τη βαθιά απουσία του πατέρα της από την καθημερινότητά της.
Η ίδια εξήγησε πως στο μυαλό και στην καρδιά της έχει χαράξει μια συγκεκριμένη ημερομηνία ως τη στιγμή του αποχαιρετισμού:
«Μέσα μου έχω βάλει τις 22 Ιανουαρίου σαν ημέρα που “έφυγε” ο πατέρας μου, την ημέρα των γενεθλίων του, γιατί τότε στην ουσία έκλεισε και τα μάτια του. Τώρα η καρδιά… άντεξε μέχρι και 24».
«Αυτός ο χρόνος πέρασε πάρα πολύ δύσκολα»
Η Πόπη Δομάζου περιέγραψε με λόγια καρδιάς πόσο βαρύς υπήρξε αυτός ο πρώτος χρόνος χωρίς τον πατέρα της και πόσες προκλήσεις χρειάστηκε να αντιμετωπίσει:
«Αυτός ο χρόνος πέρασε πάρα πολύ δύσκολα. Πρέπει να διαχειριστείς πάρα πολλά πράγματα, πολλούς ανθρώπους, πολλές στιγμές. Το ξαφνικό νομίζω ότι είναι και το πιο δύσκολο. Δεν είναι κάτι που περιμένεις».
Στη συνέχεια στάθηκε στο πόσο ενεργός ήταν ο Μίμης Δομάζος μέχρι το τέλος της ζωής του:
«Ήταν ένας άνθρωπος τόσο γερός, αθλητής, μέχρι την τελευταία στιγμή προπονούσε παιδιά. Πηγαίναμε για τζόκινγκ, κάναμε πάρα πολλά πράγματα μαζί, παίζαμε ρακέτα. Δηλαδή μες στον αθλητισμό μέχρι το τελευταίο του λεπτό. Αυτό το ξαφνικό σε διαλύει, σε σκοτώνει».
Η δύναμη που χρειάστηκε να βρει για την οικογένεια
Παρά τον πόνο, η Πόπη Δομάζου τόνισε πως προσπάθησε να σταθεί δυνατή, όχι μόνο για τον εαυτό της αλλά και για τους ανθρώπους που αγαπά:
«Και προσπαθείς να είσαι δυνατή, δυνατός και για εκείνον αλλά και για την καθημερινότητά σου. Και για την οικογένειά μου, για τη μητέρα μου. Ήμουν ευλογημένη θα έλεγα και τυχερή και γεμάτη που είχα αυτόν τον πατέρα».
«Κόρη Στρατηγού»: οι τρυφερές μνήμες
Κλείνοντας τη συνέντευξή της, μίλησε για τη διαρκή παρουσία του πατέρα της στη ζωή της και για τη μοναδική σχέση που είχαν:
«Ο πατέρας μου είναι πάντα εδώ για μένα. Έχω πάρει τα πάντα από εκείνον. Στρατηγός κι εγώ, στρατηγός. Πάντα στο σπίτι με φώναζε “Κόρη Στρατηγού”. Δηλαδή μου έλεγε “Κόρη Στρατηγού τι θα φορέσω σήμερα;”, γιατί πάντα τον πρόσεχα».
Παράλληλα, αναφέρθηκε με συγκίνηση στην οικογενειακή τους ιστορία:
«Ήταν ξεχωριστός, οικογενειάρχης, προστατευτικός. Ήμασταν μια δεμένη οικογένεια. Οι γονείς μου ήταν μαζί από τον Μάιο του ’78. Ο κουμπάρος, ο Γιάννης Πάριος, πάντρεψε τους γονείς μου. Μετά ήρθα κι εγώ στη ζωή τους».
