Η γνωστή φωτογράφος Ρούλα Ρέβη βρέθηκε καλεσμένη στο Νωρίς Νωρίς το πρωί της Τετάρτης (25/2) και έκανε μία αναδρομή στην επαγγελματική της πορεία. Μέσα από τις δηλώσεις της αναδεικνύεται η αγάπη της για τη δουλειά της, η τεχνική της κατάρτιση, αλλά και η ειλικρίνεια με την οποία αντιμετωπίζει κάθε φωτογράφιση.
Τα πρώτα βήματα στον χώρο της φωτογραφίας
Η Ρούλα Ρέβη θυμάται τις πρώτες εμπειρίες της:
«Ήμουνα πάρα πολλά χρόνια βοηθός, ήταν τότε τα περιοδικά, ερχόντουσαν πάρα πολλοί ξένοι φωτογράφοι. Μιλάμε για bookings. Δηλαδή ο Τερζόπουλος από το ΚΛΙΚ έκλεινε φωτογράφους και ο Πέτρος μετά ο Κωστόπουλος, γιατί ήταν το “σουσού” της δουλειάς. Δεν είχε τόσους φωτογράφους. Σταδιακά φτιάχτηκε όλο το πράγμα, η αγορά η εδώ.
Γιατί ήταν το άνοιγμα τότε και στη μόδα, με τη Λάουρα ντε Νίγκρις και όλα αυτά, που είχε τη “Γυναίκα”. Ήτανε μια τρέλα. Οπότε η Μάρα Δεσύπρη ήταν μοντέλο και άλλαζε φωτογράφο την περίοδο εκείνη και μου λέει “θα ‘ρθεις μαζί μου;”. “Γιατί δεν ξέρω”, μου λέει, “τίποτα τεχνικά”. Οπότε εγώ είχα κάνει τη σχολή και είχα πολύ το τεχνικό, αλλά αυτή είχε πολύ την έμπνευση και την ιδέα πάντα».
Η σχέση με τα μοντέλα και η αλήθεια της φωτογραφίας
Η φωτογράφος εξηγεί πώς λειτουργεί στην πράξη:
«Στη δουλειά αυτό που είχα και έχω είναι ότι σίγουρα αυτό που σου λέω είναι το σωστό. Έχω αυτό, το οποίο αν δεν το έχω και δεν το έχεις κι εσύ που έρχεσαι να σου βγάλω τα μούτρα σου, θα είμαστε και οι δυο φοβισμένες. Εγώ σε βλέπω εκείνη την ώρα πώς είναι καλύτερα να σε κάνω. Δεν σου λέω ψέματα, σου το λέω με σιγουριά. Και μετά βλέπεις και το αποτέλεσμα».
Αναγνωρίζει επίσης τις δύσκολες στιγμές στη δουλειά:
«Δεν γίνεται να μην υπήρξε στιγμή που δεν είχα χημεία με κάποιο πρόσωπο που φωτογράφιζα. Εκεί κάνεις τη δουλειά σου και το ξεχνάς εκείνη την ώρα. Μέσα σου όμως λες ότι εγώ δεν θα ήθελα να μου ξανατύχει αυτό».
Και συμπληρώνει:
«Μου έχει τύχει σε πιο δύστροπους ανθρώπους να είναι όλο το team “σουτ-σουτ-σουτ-σουτ”, «θα μας σπάσει τα νεύρα σήμερα, τι θα κάνουμε;» και τέτοια… κι εγώ λέω “όχι, εμένα μ’ αρέσει που έχει προσωπικότητα”. Δηλαδή το γυρνάω και μέσα μου, γιατί δεν μπορεί να γίνει η δουλειά».
Η ομορφιά και η αντίληψή της
Η συζήτηση γύρισε και στη φυσική ομορφιά και πώς τη βλέπουν οι ίδιοι οι άνθρωποι:
«Η Ζέτα Μακρυπούλια δεν νομίζω ότι κατάλαβε και ποτέ πόσο ωραία είναι. Οι άνθρωποι που είναι έτσι κι αλλιώς όμορφοι, το καταλαβαίνουν πολύ μετά ότι ήταν πολύ όμορφοι. Μετά τα 50 γίνεται, σου ‘ρχεται και λες “ήμουν ζώον, δεν μ’ έβλεπα, ήμουν καλή”, “Ήμουν λεπτή, ήμουν όμορφη, ήμουν φρέσκια”.
Δεν το καταλαβαίνεις. Λες “κρίμα, γιατί μ’ έτρωγε μέσα μου αυτό το άγχος, ξέρω γω, για τη μύτη μου”. Κάτι βλακείες, κατάλαβες; Ενώ δεν έβλεπες το σύνολο των νιάτων, της ομορφιάς. Όλοι είναι ωραίοι. Για μένα είναι όλοι ωραίοι, παιδιά. Αλήθεια».
