Στην εκπομπή Super Κατερίνα βρέθηκαν η Αννίτα Μπραντ και ο Χάρης Χριστόπουλος, όπου μίλησαν ανοιχτά για μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής τους, αλλά και για τη δύναμη που χρειάστηκε να βρουν ως οικογένεια.
Ο πρόωρος τοκετός και η νοσηλεία του νεογνού
Η Αννίτα Μπραντ περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθε στη ζωή ο τρίτος τους γιος, καθώς και τη μακρά παραμονή του στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών.
«Στην τελευταία εγκυμοσύνη γέννησα σχεδόν στις 27 εβδομάδες. Δύο εβδομάδες έμεινα στο νοσοκομείο και το μωρό 2 μήνες. Φαντάσου να φεύγεις από το νοσοκομείο, απ’ το μαιευτήριο, χωρίς το μωρό στην αγκαλιά… Ήταν μία εμπειρία που τώρα που το σκέφτομαι πίσω… Γεννήθηκε 1.100 γραμμάρια. Χωρούσε στο χέρι του Χάρη. Νομίζω ότι τη δύναμη τη βρίσκεις όταν τη χρειάζεσαι. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν ένας δρόμος τόσο ανηφορικός που δεν μπορείς να τον διανοηθείς αν δεν τον ζήσεις.
Και επειδή έχω επαφή με άλλες μαμάδες και με κάποιες ομάδες που κάνουν παρέα και μιλάνε, συζητάνε γι’ αυτό το θέμα, όλοι αυτό λένε: “ότι αν δεν το ζήσεις, δεν μπορεί να πάει το μυαλό σου στο τι δύναμη χρειάζεσαι, ψυχική, για να το αντέξεις”. Γιατί να βλέπεις το μωρό σου κάθε μέρα και να αγχώνεσαι πόσα γραμμάρια έβαλε… Αγωνία, άστο!»
Χάρης Χριστόπουλος για Ανίτα Μπραντ: «Δεν με θαυμάζει – Έχει δέσει τον γάιδαρό της»
Η ψυχολογική δοκιμασία και η οικογενειακή δύναμη
Ο Χάρης Χριστόπουλος μίλησε για την εμπειρία ως μια βαθιά δοκιμασία για όλη την οικογένεια, αλλά και για το πώς αυτή ενίσχυσε τον δεσμό τους.
«Το χειρότερο βέβαια που απεύχεσαι (γιατί υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις) και εκτιμάς περισσότερο και τη ζωή και το θαύμα και τη δύναμη για επιβίωση που έχουν αυτά τα πιτσιρίκια. Και, ομολογουμένως και από μαρτυρίες, γίνονται και πολύ πιο δυνατά αυτά, γιατί έχουν τέτοια λύσσα για να επιβιώσουν! Είναι το θαύμα της επιβίωσης. Τέλος πάντων, το περάσαμε και αυτό και ήταν και ένα μεγάλο μάθημα και για τη σχέση μας και για την αγάπη μας, η οποία θεριεύει ακόμα περισσότερο για τα πιτσιρίκια μας. Τι να σου λέω τώρα… Και τον έχουν αγκαλιά οι άλλοι δύο και τον προστατεύουνε, και είναι “ο καπετάν φασαρίας” βέβαια».
