Μια βαθιά προσωπική συνέντευξη παραχώρησε ο Στέλιος Μάινας στην κάμερα της εκπομπής Super Κατερίνα, μιλώντας για τη σχέση με τον πατέρα του, τις δυσκολίες που βίωσε ως παιδί και τα σημάδια που αφήνει η απουσία μέσα στην οικογένεια.
Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον πατέρα του, ο οποίος ήταν ναυτικός, εξηγώντας πώς η συχνή απουσία του επηρέασε την παιδική του ηλικία.
«Είναι ένα τραύμα παιδικό που δεν φεύγει»
Ο Στέλιος Μάινας μίλησε ανοιχτά για το αποτύπωμα που αφήνει η απουσία ενός γονιού:
«Όταν χάνεις τα παιδικά χρόνια του παιδιού σου, είναι μεγάλη δυστυχία για έναν πατέρα. Αλλά και για ένα παιδί. Είναι ένα τραύμα παιδικό που δεν φεύγει. Είναι ένα τραύμα το οποίο επουλώνεται δύσκολα, δεν θα ‘λεγα δεν φεύγει. Κοιτάς κάτι που έχει γίνει ήδη. Είναι τετελεσμένο. Δεν αλλάζει. Το παρόν είναι το διαχειρίσιμο. Δεν είναι ούτε το μέλλον διαχειρίσιμο, ούτε το παρελθόν»
Η γραφή ως προσωπική ανάγκη
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός εξήγησε πως η γραφή λειτουργεί για τον ίδιο ως ένας τρόπος εσωτερικής ισορροπίας και προσωπικής έκφρασης:
«Εγώ γράφω πρώτα από όλα για εμένα. Δηλαδή, πρώτα από όλα για την ψυχική μου ηρεμία».
Η ψυχοθεραπεία και οι διαφορές των γενεών
Ο Στέλιος Μάινας αναφέρθηκε επίσης στον τρόπο με τον οποίο η δική του γενιά αντιμετώπιζε τις ψυχολογικές δυσκολίες, συγκρίνοντάς τον με τη σύγχρονη εποχή:
«Ομολογώ ότι η ψυχοθεραπεία που έχει εφαρμοστεί τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τέλος πάντων, έχει βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο και πολλούς νέους ανθρώπους.
Η δικιά μας η γενιά δεν είχε αυτή την πολυτέλεια. Η δικιά μας ψυχοθεραπεία ήταν, από τους παλιότερους απ’ ό,τι θυμάμαι, το καφενείο, το μπιλιάρδο, οι φίλοι. Οι φίλοι ήταν η ψυχοθεραπεία η δικιά μας. Ότι θα πάρεις το φίλο και θα πας να πιεις μια μπίρα, να του πεις τα προβλήματά σου και αυτός να ακούσει τα δικά σου και εσύ να ακούσεις τα δικά του».
