Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή «Νωρίς νωρίς», ο Τάσος Χαλκιάς αναφέρθηκε στα χρόνια της πορείας του στο θέατρο, στις εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν και στη σημασία που έχουν οι ευκαιρίες για έναν καλλιτέχνη.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στα βιώματα που απέκτησε δίπλα σε δασκάλους του χώρου, τα οποία –όπως είπε– καθόρισαν τη διαδρομή του.
Η αξία των ευκαιριών και της προσπάθειας
Ο Τάσος Χαλκιάς περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο τη σημασία του να αξιοποιεί κανείς τις ευκαιρίες όταν αυτές εμφανίζονται.
«Όλα τα βιώματα των δασκάλων μου τα έχω ζήσει στο θέατρο. Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, μου δόθηκε και η ευκαιρία, την άδραξα κι εγώ όπως της έπρεπε. Γιατί δεν είναι εύκολο να έχεις ευκαιρίες μπροστά σου, κάθε τόσο. Αν σου φύγει κάποια, είναι δύσκολο να την ξαναβρείς, τουλάχιστον την ίδια. Κάτι άλλο μπορεί να βρεις».
Το θέατρο ως μια ατέρμονη πορεία
Συνεχίζοντας, παρομοίασε τη θεατρική διαδρομή με μια ατελείωτη πορεία εξέλιξης:
«Όλα τα βιώματα λοιπόν από τους δασκάλους μου, για μένα γίναν πραγματικότητα. Τα ένιωσα στο θέατρο, τα είδα… Και τη σκάλα αυτήν την ακολουθώ και την ανεβαίνω. Δεν με πειράζει καθόλου που δεν υπάρχει πλατύσκαλο για να ανασάνεις, αλλά είναι… περιμένει το επόμενο σκαλοπάτι να το πατήσεις. Δεν τελειώνει πουθενά… Είναι κάτι σαν τη φασολιά του Γιαννάκη»
Η σύγκριση των γενεών και η γνώση
Ο Τάσος Χαλκιάς αναφέρθηκε και στις διαφορές ανάμεσα στις γενιές, υπογραμμίζοντας πως η πρόσβαση στη γνώση ήταν άλλοτε πιο περιορισμένη.
«Εμείς δεν ήμασταν τόσο μορφωμένοι. Παρά μόνο κάποιοι από μας που θέλησαν, να πάνε λίγο παραπέρα τη γνώση τους ή την ύπαρξή τους μέσα στο χώρο. Μπόρεσαν ας πούμε και σπούδασαν από μόνοι τους, γιατί δόξα τω Θεώ, βιβλία υπάρχουν, βιβλιοθήκες υπάρχουν… και μπορεί κανείς αν θέλει να πλουτίσει τις γνώσεις του πάνω σ’ αυτό».
