Η υποκριτική δεν είναι μόνο η ερμηνεία ενός ρόλου και η προσπάθεια ενός ηθοποιού να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός έργου. Είναι, παράλληλα, μια διαρκής διαδικασία προσωπικής αναζήτησης, συνεργασίας και εσωτερικής εξέλιξης. Σε αυτή την πλευρά του επαγγέλματός του αναφέρθηκε ο Θανάσης Κουρλαμπάς, ο οποίος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» με τη Μαρία Ηλιάκη και τον Κρατερό Κατσούλη.
Ο ηθοποιός μίλησε για τις συνεχείς αλλαγές στο επαγγελματικό του περιβάλλον, τις σχέσεις που διαμορφώνονται ανάμεσα στους ανθρώπους μιας παραγωγής, αλλά και τις προσωπικές δυσκολίες που μπορεί να αναδείξει η δουλειά του. Όπως εξομολογήθηκε, η διαδρομή του στην υποκριτική τον έχει φέρει αντιμέτωπο με πτυχές του εαυτού του που ενδεχομένως να μην είχε ανακαλύψει σε διαφορετικές συνθήκες.
Οι σχέσεις με τους συναδέλφους και οι συνεχείς αλλαγές συνεργασιών
Αναφερόμενος στην καθημερινότητα ενός ηθοποιού, ο Θανάσης Κουρλαμπάς στάθηκε στη σημασία της συνύπαρξης και της συνεργασίας με διαφορετικούς ανθρώπους. Όπως εξήγησε, πέρα από την προετοιμασία και την ερμηνεία ενός χαρακτήρα, εξίσου σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο κάθε ηθοποιός αντιμετωπίζει τους συναδέλφους του και τους αφήνει περιθώριο να αναπτύξουν τη δική τους δημιουργική παρουσία.
«Ασχέτως του ταξιδιού που κάνεις εσύ με τον ρόλο ή με τους άλλους χαρακτήρες του κάθε έργου, της κάθε σειράς, είναι και τι δουλειά κάνεις εσύ ως συνάδελφος με τους υπόλοιπους. Δηλαδή, τι χώρο δίνεις στον συνάδελφο; Είναι μια καθημερινή τριβή κάθε χρόνο με διαφορετικούς ανθρώπους», ανέφερε αρχικά ο Θανάσης Κουρλαμπάς.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο οι εναλλαγές συνεργασιών δημιουργούν κάθε φορά ένα διαφορετικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο καλείται να προσαρμοστεί και να εξελιχθεί.
«Εδώ αλλάζεις μικρόκοσμο κάθε φορά, δύο φορές κάθε χρονιά, καλοκαίρι, χειμώνα. Πώς θα προχωρήσεις; Πώς θα εξελιχθείς; Πώς θα δουλέψεις τις ανασφάλειές σου, τις ρωγμές σου, τα θέματά σου; Τι χώρο και τι χρόνο δίνεις στους απέναντι για να κάνουν κι αυτοί το δικό τους κομμάτι; Είναι πολύ μεγάλη δουλειά στις ψυχικές σχέσεις», πρόσθεσε.
Οι άγνωστες πλευρές του εαυτού του
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν και όσα είπε για την προσωπική επίδραση που είχε πάνω του το επάγγελμα του ηθοποιού. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, παραδέχτηκε ότι η υποκριτική δεν του προσέφερε μόνο δημιουργικές εμπειρίες, αλλά τον δυσκόλεψε αρκετές φορές, φέρνοντάς τον αντιμέτωπο με ζητήματα που ίσως να μην είχε αγγίξει ποτέ αν είχε ακολουθήσει διαφορετική επαγγελματική πορεία.
«Και με έχει δυσκολέψει και πάρα πολύ, γιατί μου έχει βγάλει πράγματα που πιθανόν, αν δεν ήμουν ηθοποιός, να μην τα άγγιζα ποτέ, να μην τα συναντούσα ποτέ», εξομολογήθηκε.
Ο ίδιος περιέγραψε και την ιδιαίτερη πρόκληση του να καλείται να ενσαρκώσει έναν άνθρωπο εντελώς διαφορετικό από τον ίδιο, προσπαθώντας να πείσει πρώτα τον εαυτό του και στη συνέχεια το κοινό για την αλήθεια του χαρακτήρα.
«Τρομακτική είναι και η δουλειά μας. Όταν κάνεις κάτι το οποίο δεν είσαι εσύ και πρέπει να πείσεις πρώτα απ’ όλα τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να πείσεις τον απέναντι και τον από κάτω ότι είσαι αυτός, είναι πολλές φορές λίγο τρομακτικό. Αλλά είναι πάρα πολύ ωραίο», συμπλήρωσε.
«Καμία παράσταση δεν είναι σαν την προηγούμενη»
Κλείνοντας, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη μοναδικότητα κάθε θεατρικής παράστασης και στη σχέση που δημιουργείται κάθε φορά ανάμεσα στους ηθοποιούς και τους θεατές.
Όπως εξήγησε, ακόμη και όταν πρόκειται για το ίδιο έργο, καμία βραδιά δεν είναι απολύτως ίδια με την προηγούμενη, καθώς η παρουσία και η ενέργεια του κοινού επηρεάζουν την ατμόσφαιρα της παράστασης.
«Καμία παράσταση δεν είναι σαν την προηγούμενη ή την επόμενη. Το εκάστοτε κοινό θα σου δώσει έστω και λίγο διαφορετική ενέργεια. Είναι κάθε μέρα ένα άλλο μικροκλίμα», κατέληξε ο Θανάσης Κουρλαμπάς.
