Ο Θανάσης Λάλας βρέθηκε στο πλατό του Πρωινού και παραχώρησε συνέντευξη στον Γιώργο Λιάγκα, μιλώντας για τις προσωπικές προκλήσεις, την επαγγελματική του πορεία αλλά και τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού.
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας δεν έκρυψε τίποτα, από την «μάχη» του με τα κιλά του μέχρι τις σκέψεις του για το μέλλον της χώρας.
Η απίστευτη αλλαγή στο βάρος και τον τρόπο ζωής
Ο Θανάσης Λάλας μοιράστηκε την εμπειρία του με τη δίαιτα και την αλλαγή τρόπου ζωής:
«Έχασα 96 κιλά, ήμουν 186. Είχα κάνει ένα ταξίδι το 2010 στο Τόκιο, όταν πήγα είχα χάσει τη βαλίτσα, την οποία δεν την βρήκα, και δεν μπορούσα να αγοράσω ρούχα, δεν υπήρχε τίποτα, δεν μπορούσα να αγοράσω, δεν είχε νούμερα. Μέσα στο αεροπλάνο άρχισα να νιώθω περίεργα, και είπα τέλος. Όλα ξεκινάνε από το “εγώ το κόβω”, από εκεί και πέρα υπάρχει βοήθεια.
Πάντα προσπαθούσα να κάνω δίαιτες, έχω βγάλει μερικά δικά μου συμπεράσματα, κανείς δεν μπορεί να κάνει δίαιτα πάνω από 3 μήνες. Μέχρι τότε είχα χάσει πολλές φορές 30-35 και μετά τα ξανά έπαιρνα. Το ζητούμενο είναι ο τρόπος ζωής. Εγώ τώρα έχω έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Τρέχω κάθε μέρα 10 χιλιόμετρα πάνω στο βουνό. Τρέχω στον Υμηττό, παίρνω ταξί για να μην μπορώ να μπω στο αυτοκίνητο και να γυρίσω πίσω, πρέπει να γυρίσω με τα πόδια. Πάω στις πόλεις και τρέχω, οπότε έτσι γνωρίζω και τις πόλεις. Έχω κόψει τα “τσιμπήματα”, έχω τα γεύματα».
Θανάσης Λάλας: Η απίστευτη αλλαγή στην εξωτερική του εμφάνιση – «Έχασα 96 κιλά!»
Η πορεία και οι προκλήσεις στην καριέρα
Ο δημοσιογράφος μοιράστηκε τις σκέψεις του για την επαγγελματική του πορεία και την επαφή του με την εξουσία.
«Καταρχάς την ζωή την κάνουμε με την απόφαση τη δική μας μυθική, όλο αυτό το πράγματα, οι άνθρωποι είμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με το ακατόρθωτο. Όλο το κόλπο αν θέλουμε να πούμε, είναι να αποφασίσεις να ανοίξεις την πόρτα, δεν πας εύκολα, τίποτα δεν είναι εύκολο. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία για εμένα ήταν ότι είχα ένα πολύ έντονο ρίσκο να ζήσω. Κάθε συνάντηση, κάθε στάση που κάνεις σε αυτό το δρόμο είναι μια γνωριμία με κάτι ακατόρθωτο, κάτι που δεν θα γνώριζες με τίποτα. Στη ζωή μας υπάρχουν πράγματα που υπάρχουν και εμείς τα αγνοούμε. Αυτό που κάνω πρέπει να καταλάβεις ότι υπάρχει κάτι που δεν το έχεις δει, μήπως να το δοκιμάσω; Η τέχνη είναι ένας τρόπος να μεγαλώσεις την πραγματικότητα, τον κόσμο».
«Ήμουν μέσα στο δωμάτιο της εξουσίας, δεν σήκωνα καν τηλέφωνα, δεν με έβρισκαν. Χωρίς να κάνω κάποια προσπάθεια. Δεν είχα την αίσθηση ότι ήμουν απρόσιτος άνθρωπος. Πολλά παιδιά που έχουν κάνει καριέρα στη δημοσιογραφία είναι από ένα τυχαίο τηλέφωνο. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έγιναν από μια τυχαία απόφαση».
Ο ίδιος ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει και ένα βιβλίο:
«Εγώ γράφω τώρα ένα βιβλίο για το δωμάτιο της εξουσίας, είναι ένα δωμάτιο που δεν μπορούν να το καταλάβουν οι άνθρωποι, χάνεις τα αυτιά σου και τα μάτια σου. Είναι τόσο μεγάλη η ένταση, νομίζεις ότι είσαι ένας κανονικός άνθρωπος αλλά δεν ακούς. Χάνεις κάποια στιγμή την αίσθηση ότι είναι μεγάλη αρρώστια να αποφασίζεις για εκατομμύρια ανθρώπους. Όταν είσαι στην εξουσία δεν ακούς και αποκτάς αυλή που σου αρέσει. Όλοι όσοι ήταν στην εξουσία είναι άνθρωποι που έχουν χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας. Άνθρωποι που κάθονται σε αυτό το δωμάτιο πάνω από μια τετραετία έχουν χαθεί τελείως. Μπορεί να είμαι και άστοχος μπορεί να μην συμβαίνει σε κάποιους ανθρώπους, μπορεί να υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις, αλλά εγώ δεν τις έχω δει».
Οι σκέψεις του για την πολιτική και τη Μαρία Καρυστιανού
Κλείνοντας τη συνέντευξή του, ο Θανάσης Λάλας σχολίασε τις εξελίξεις γύρω από την Μαρία Καρυστιανού και την πολιτική.
«Έχουμε δύο πλευρές σε αυτή την ιστορία, λέω σκέψεις δεν λέω απόψεις, δεν την έχω γνωρίσει. Υπάρχει ένα σύστημα που έχει χάσει την εμπιστοσύνη, δεν εννοώ μόνο τον Μητσοτάκη. Λίγο ως πολύ όλοι είναι κάπως διαλυμένοι, υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης. Υπάρχει ένα μέρος του κόσμου που δεν εμπιστεύεται αυτό το σύστημα. Ο κόσμος λοιπόν τι κάνει; Ψάχνει το συναίσθημα, αν σκεφτούμε αυτή τη γυναίκα που τη σέβομαι πάρα πολύ σαν μητέρα, όλα τα φορτώναμε με αφορμή αυτούς τους γονείς τους φορτώναμε όλη την αγωνία μας και την έλλειψη εμπιστοσύνης που είχαμε. Όταν κάποιος ξεχωρίζει και σου λέει θα σου λύσω εγώ το πρόβλημα, εκεί αλλάζουν όλα. Δεν ξέρω τι θα κάνει η κοινωνία. Δεν πιστεύω ότι ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε αυτό το συναισθηματικό σύμπαν μπορεί να δώσει λύσεις στο άλλο σύστημα που είναι πολύ σκληρό όπως εξήγησα και πριν».
