Καλεσμένος της Ναταλία Γερμανού βρέθηκε ο Θοδωρής Φέρρης το μεσημέρι της Κυριακής,στο Καλύτερα δε γίνεται.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε μόνο στη μουσική του πορεία, αλλά άγγιξε και πιο προσωπικές πτυχές της ζωής του, όπως η διαδρομή προς την επιτυχία και η εμπειρία της ψυχοθεραπείας.
Η επιμονή μέχρι να έρθει η επιτυχία
Ο τραγουδιστής μίλησε για τα χρόνια προσπάθειας πριν καταφέρει να καθιερωθεί, τονίζοντας τη σημασία της πίστης στον στόχο του.
Όπως χαρακτηριστικά είπε: «Πάντα ήθελα να πιστεύω ότι θα συμβεί η επιτυχία και συμβαίνει. Μάλιστα, τώρα, ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης, με τον οποίο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, μου είπε “διάλεξες τον δύσκολο δρόμο αλλά τα κατάφερες”. Ήταν πολύ εύστοχο αυτό που μου ‘πε και μου έμεινε. Αν μου έλεγαν, όταν ήμουν μικρός, ότι θα περάσουν 20 χρόνια και παραπάνω για να συμβεί αυτό, δεν ξέρω αν θα το δεχόμουν».
Ο «μακρύς δρόμος» της διαδρομής του
Ο ίδιος στάθηκε και στη διάρκεια της πορείας του, επισημαίνοντας πόσο απαιτητική ήταν η αναμονή μέχρι την αναγνώριση.
«Δεν ξέρω αν θα έκανα αυτή την υπομονή. Είναι λίγο μακριά το 2026 από το 2006. Επέμενε όμως σ’ αυτό, δηλαδή στο τραγούδι. Να τραγουδάμε μόνο».
Η εμπειρία της ψυχοθεραπείας και η προσωπική αλλαγή
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ψυχοθεραπεία, την οποία όπως είπε αντιμετώπισε ως μια ουσιαστική επένδυση στον εαυτό του, χωρίς φόβο ή δισταγμό.
«Δεν την φοβήθηκα την ψυχοθεραπεία, πήγα και έκανα αυτό το δώρο στον εαυτό μου. Δεν γινόταν να μην πάω. Δηλαδή ανακάλυψα πράγματα για τον εαυτό μου που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν. Συγύρισα τον εαυτό μου, ήμουν σκορποχώρι, πολύ βασικά πράγματα που δεν πατούσαν καλά ήρθαν σε μια ωραία τάξη».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Θοδωρής Φέρρης αποκάλυψε ότι θέλει πολύ να κάνει οικογένεια και παιδιά και μάλιστα τόνισε, ότι αυτός είναι και ένας στόχος που έχει βάλει ήδη.
