Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος θυμήθηκε την εποχή που τα «Εγκλήματα» αποτέλεσαν την πρώτη ουσιαστική επαφή του με το ευρύ κοινό.
Περιγράφει πώς μια τυχαία –ή όχι και τόσο τυχαία– συγκυρία τον έφερε στη σειρά που σημάδεψε την καριέρα του.
«Τα “Εγκλήματα” ήταν, αν θες, η γνωριμία μου με το κοινό. Δούλευα κάποια χρόνια στο θέατρο και στην τηλεόραση, απλώς ήταν η στιγμή. Θες τύχη; Αν θεωρείται τύχη το ότι ήρθαν ο Θοδωρής, η Μαρία, η Καίτη και είδαν μία παράσταση, το “Μόλις χώρισα”. Με είδαν και μου πρότειναν να είμαι μαζί τους. Πες ότι είναι τύχη, πες ότι είναι τα πάντα. Είναι πολύ ωραίο τα νήματα να κινούνται, αλλά κι εσύ να μην κάθεσαι άπραγος», είπε αρχικά στο Breakfast@Star.
Η ξαφνική αναγνωρισιμότητα και ο φόβος
Ο ηθοποιός περιέγραψε πώς η αγάπη του κόσμου δεν τον έκανε αλαζόνα, αλλά τον φόβισε. Η αιφνίδια προβολή, όπως εξομολογήθηκε, τον έβαλε σε μια νέα και απαιτητική πραγματικότητα.
«Η πολλή αγάπη του κόσμου δεν μου έκανε υπεροψία, μου έκανε φόβο. Στην αρχή θες να αναγνωριστεί η δουλειά σου, άρα να σε αναγνωρίζουν. Μετά όμως συνειδητοποιείς ότι, όποια στιγμή βγεις έξω, σε όποια ψυχολογική κατάσταση κι αν είσαι, κάποιος θα σου φερθεί χωρίς να ξέρει τι περνάς», εξήγησε.
Η ανάγκη για απομόνωση και η τελική αποδοχή
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος αποκάλυψε πως η νέα αυτή συνθήκη τον οδήγησε στο να κλείνεται περισσότερο, μέχρι να κατανοήσει τη φύση της δουλειάς του.
«Αυτό άρχισε να με μαζεύει και να λέω “τώρα δεν είμαι σε φάση να μιλήσω”, και άρχισα να κλείνομαι στο σπίτι μου. Μετά συνειδητοποιείς ότι είναι μέρος της δουλειάς και πρέπει να χαίρομαι που μου συμβαίνει».
