Πατέρας 15χρονου μίλησε στο «Χαμογέλα και πάλι» για τον τρόπο που έδρασε ο πρόεδρος του κυκλώματος της ΜΚΟ στη δική του περίπτωση, το πόσο χειριστικός ήταν μαζί του και τις δικαιολογίες που του έλεγα για τα χρήματα.
Δημοσιογράφος: Θέλω λίγο να μου πείτε για το περιστατικό, το πώς έγινε ακριβώς με εσάς, γιατί είστε από τους ανθρώπους, οι οποίοι δε λάβατε τίποτα, ούτε ένα ευρώ.
Με την αντιπρόεδρο την Μανησιώτη την Βάσια, τέλη Ιουνίου (2020) ήρθε και με βρήκε στην Κομοτηνή, στη δουλειά μου. Με πλησίασε και μου λέει «μάθαμε για σένα και την περίπτωση σου, να κάνουμε μια ενέργεια ερανική, μια προσπάθεια, να μαζευτούν χρήματα». Λέω «φυσικά, δεν το συζητάω».
Από τον Ιούλιο μιλούσα με τον πρόεδρο αυτόν, τον Φιρινίδη τον Κώστα. Πριν ξεκινήσει ο έρανος βρεθήκαμε στη Θεσσαλονίκη, λίγες ημέρες πριν τον έρανο, μέσα Σεπτεμβρίου του ’20. Ήταν σε μια καφετέρια, που μου εμφανίστηκε με ένα πούρο μια σπιθαμή.
Και μου βγάζει και 2 χιλιάρικα. Λέω «τι να τα κάνω τώρα; Ας γίνει πρώτα ο Θεός ο έρανος και βλέπουμε». Και μου λέει μετά από ένα χρόνο περίπου δεσμεύτηκαν τα λεφτά στην Π… γιατί δεν έχεις δικαιολογητικά και τα έχασες.
Λέει, «δεσμεύτηκαν, δεν είναι δική μου η Π…». Μόνο που δεν με έβρισε γιατί μπλοκαρίστηκε και ο λογαριασμός αυτός που ήταν και προσωπικός του, λες και με ενδιέφερε εμένα. Mιας οργάνωσης δίνεις τον προσωπικό σου λογαριασμό. Μου φάνηκε περίεργο.
Και τον παρακαλούσα, έστω λέω, γιατί ήμαστε σε πολύ ευάλωτη θέση, έστω το εν τρίτο και τα μισά να μπορούσαμε να αποκτήσουμε για το παιδί. Μου απαντούσε όποτε ήθελε, στο στυλ «περίμενε, θα δώ, μην με πρήζεις, μην με κάνεις». Και το ’23 το Πάσχα, με είχε γειώσει που λένε κανονικά. Δεν ξανά ασχολήθηκε ποτέ. Στο όνομα του Χρήστου – Γεωργίου, του παιδιού μας, έβγαλε 75 χιλιάδες, όχι 42.
Υπέγραψα και μια υπεύθυνη δήλωση, πριν ξεκινήσουμε τον Σεπτέμβριο πήγαμε σε ένα ΚΕΠ και με έβαλε να υπογράψω με τον δικηγόρο που ήταν εκεί παρόν, ότι θα διαχειριστούν τα λεφτά μου, άμα θέλω να τα πάρω στο χέρι πριν φύγω.
Δημοσιογράφος: Εσάς δεν μπορούσε να σας βοηθήσει το υπουργείο Υγείας;
Όταν ακούω ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια είμαι τόσο εκνευρισμένος που μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Το παιδί παίρνει μια σύνταξη 1100 – 1.200, που δεν του φτάνουν, εμείς δουλεύουμε για ένα χιλιάρικο.
Τι να περιμένουμε από αυτό το κράτος; Ποιο κράτος; Δεν υπάρχει κράτος. Επειδή η κατάσταση μας είναι ευάλωτη πάρα πολύ τρομακτικά από πολλές απόψεις, ψυχικά, οικονομικά, σωματικά, εκμεταλλεύονται κάτι τέτοιοι τύποι σαν τον Φιρινίδη εκμεταλλεύονται την κατάσταση αυτών των ανθρώπων, των οικογενειών.
Όλοι αυτοί οι τύποι είναι φοβερά χειριστικοί, είναι πανέξυπνοι, τετραπέρατοι. Ξέρουν μέχρι και τις συνήθειες του θύματός τους. Ήρθαν και με βρήκαν εμένα την ώρα που ήμουν στη δουλειά σε σχετικά λάσκα ώρα.
Σοκαρίστηκα, αλλά εντάξει, μπροστά στο όφελος του παιδιού, δεν έδωσα σημασία.
Δημοσιογράφος: Απλά εμένα μου κάνει εντύπωση ότι όταν του λέγατε, μα πού είναι αυτά τα λεφτά, δεν σας έλεγε..
Μου το κολλούσε, κοίτα… Πήρε και το εκβιαστικό μετά σε μένα, μην μου κάνεις μαγκιές, μην τα γυρίσω τα λεφτά πίσω στους αποστολείς των χρημάτων, τα εμβάσματα, και χάσεις και τα αυγά και τα πασχάλια.
