Στο πλατό της εκπομπής «Νωρίς Νωρίς» βρέθηκε την Τετάρτη 22/4 η Υρώ Λούπη, όπου μίλησε για τη συμμετοχή της στην παράσταση «Η αγάπη άργησε μια μέρα» της Λιλής Ζωγράφου.
Η ηθοποιός δεν περιορίστηκε μόνο στη θεατρική εμπειρία, αλλά προχώρησε και σε μια έντονη δημόσια καταγγελία σχετικά με τη μη επανέκδοση των έργων της συγγραφέα.
Η αγάπη για τη Λιλή Ζωγράφου και η θεατρική συνεργασία
Η Υρώ Λούπη περιέγραψε με έντονο συναισθηματισμό τη σχέση της με το έργο της Λιλής Ζωγράφου και τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη της παράστασης.
«Είναι μια σημαντική παράσταση πραγματικά, και είμαι πολύ περήφανη για αυτή την παράσταση. Ο Ένκε έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Ο Ένκε αγαπάει πάρα πολύ τη Λιλή Ζωγράφου. Έχει ξανανεβάσει την “Αγάπη” το ’17. Μετά ανέβασε και το “Επάγγελμα Πόρνη”, και μου μετέφερε πάρα πολύ την αγάπη του. Εγώ την έχω ερωτευτεί αυτή τη συγγραφέα. Ψάχνω να βρω τα βιβλία της… Και εδώ θέλω να κάνω μια καταγγελία», ανέφερε αρχικά.
Η καταγγελία για τα βιβλία της Λιλής Ζωγράφου
Η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της διαθεσιμότητας των έργων της συγγραφέα, εκφράζοντας έντονη αγανάκτηση.
«Δεν εκδίδονται τα βιβλία της Λιλής Ζωγράφου! Η Λιλή Ζωγράφου ήταν μία σπουδαία γυναίκα, δημοσιογράφος, συγγραφέας, ακτιβίστρια. Σήκωσε πολύ ψηλά το γυναικείο κίνημα… Και πραγματικά δεν μπορείς να βρεις τα βιβλία της. Εγώ τα ψάχνω μανιωδώς… έχω κάνει σαφάρι ανά την Ελλάδα να τα βρω. Πήρα τον εκδοτικό οίκο, δεν τα ξαναεκδίδουν».
Μια παράσταση με σκληρή θεματολογία
Αναφερόμενη στο περιεχόμενο της παράστασης, η Υρώ Λούπη εξήγησε πως το έργο απευθύνεται σε κοινό άνω των 13 ετών, λόγω της έντασης των θεμάτων που θίγονται.
«Είναι για άνω των 13 ετών, γιατί είναι μια σκληρή παράσταση. Δεν κάνουμε καμία έκπτωση: μιλάμε για κακοποίηση ψυχική, σωματική, για την αορατότητα των παιδιών με αναπηρία, για βαθιά πατριαρχία, για τον πόλεμο».
Η αντίδραση του κοινού μετά τις παραστάσεις
Η ηθοποιός περιέγραψε επίσης τις έντονες αντιδράσεις των θεατών, όπως τις βιώνει μετά το τέλος των παραστάσεων.
«Επειδή είμαι των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και παίρνω λεωφορείο, στη Θεσσαλονίκη που ήμουνα, μετά την παράσταση είμαι μαζί με θεατές. Έχω δει γυναίκες να έρχονται σιωπηλά δίπλα μας, ήμασταν με τη Μαρία Χατζηιωαννίδου, μιαν άλλη ηθοποιό εξαιρετική που παίζει στην παράσταση, και απλά να μας κοιτάνε, και η μία μου έλεγε: “Πρέπει να σκεφτώ”. Είναι κάποια πράγματα ανάτριχα. Έχω δει παιδιά να κλαίνε γοερά στην αγκαλιά μου. Άντρες, επειδή ακούνε “Λιλή Ζωγράφου”, λένε, “α, είναι προς τις γυναίκες όλο αυτό…” Γιατί στην πατριαρχία συνθλίβονται και οι γυναίκες και οι άντρες, και εκείνοι ευνουχίζονται, και εκείνοι επωμίζονται ρόλους που δεν μπορούν να τους φέρουν εις πέρας.
Επέμενα, για φίλους του Σωτήρη που είναι πάνω στη Θεσσαλονίκη, και λέγαν “Εντάξει, θα ‘ρθει η γυναίκα μου με τις φίλες της…” Και λέω “Όχι, θέλω να ‘ρθεις κι εσύ.” Και ερχόντουσαν, και πραγματικά μετά μου έλεγαν “Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ…”».
