Με τις καταγγελίες που αφορούν τον Χούλιο Ιγκλέσιας για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και κακοποιήσεις γυναικών ασχολήθηκαν στην έναρξη της εκπομπής τους στην ΕΡΤ η Ζωή Κρονάκη και ο Τάσος Ιορδανίδης. Η συζήτηση άνοιξε με αφορμή τη διεθνή επικαιρότητα, ωστόσο γρήγορα πήρε και ελληνικές διαστάσεις.
Ο παραλληλισμός με την ελληνική τηλεόραση του παρελθόντος
Η παρουσιάστρια του Καλημέρα είπαμε;, σχολιάζοντας την υπόθεση του διάσημου τραγουδιστή, προχώρησε σε έναν ευθύ παραλληλισμό με σκηνικά που είχαν προβληθεί στην ελληνική τηλεόραση προηγούμενων δεκαετιών, αναφερόμενη σε συμπεριφορές που σήμερα θεωρούνται ξεκάθαρα καταδικαστέες.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Εκεί που ήμουν στο κινητό και έκανα scroll, μου πετάγεται ένα βίντεο που δείχνει ένα στιγμιότυπο, από τα 90s πρέπει να ‘ταν αυτό… και πρέπει κάποιοι τηλεθεατές να το έχουν δει ήδη στο Instagram τους… Μου ‘ρθε ένα βίντεο που προσπαθεί, την ώρα που του παίρνει συνέντευξη μία γυναίκα, η παρουσιάστρια της εκπομπής, προσπαθεί να τη θωπεύσει, να την αγκαλιάσει, και λέω “Τι γίνεται ρε παιδιά; Αυτό είναι αληθινό; Είναι AI;”. Γιατί μπερδεύτηκα κιόλας. Είχα ξεχάσει ότι υπήρξαν οι καταγγελίες».
«Τότε περνούσανε κάποιοι στο απυρόβλητο»
Συνεχίζοντας τον σχολιασμό της, η Ζωή Κρονάκη στάθηκε στη διαφορετική κοινωνική ανοχή που υπήρχε στο παρελθόν, επισημαίνοντας πως συμπεριφορές που σήμερα προκαλούν σοκ, κάποτε προβάλλονταν κανονικά στην τηλεόραση.
«Πολλά πράγματα που βλέπεις σήμερα δεν περνάνε τώρα και τότε κάπως λίγο περνούσανε. Και στην ελληνική τηλεόραση, αν κανείς ανατρέξει σε στιγμιότυπα από εκπομπές, το τι μηνύσιμα θα ήταν αυτά τα πράγματα τα οποία τώρα τα βλέπεις και λες “καλά τέτοια τέρατα συνέβαιναν;”. Και όμως τότε περνούσανε κάποιοι στο απυρόβλητο».
«Ήταν 100% μηνύσιμα»
Η παρουσιάστρια ολοκλήρωσε τη σκέψη της με ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να αναφερθεί σε συγκεκριμένα πρόσωπα, ωστόσο υπογράμμισε τη σοβαρότητα των περιστατικών.
«Μην πούμε, ούτε για πρόσωπα… δεν θα μιλήσουμε ούτε για πρόσωπα, ούτε για πράγματα. Ήταν 100% μηνύσιμα. Δηλαδή εγώ απορώ πώς δεν μπαίναν και μέσα… πραγματικά πώς δεν μπαίναν και μέσα να τους απομακρύνουν το ελάχιστο στο αστυνομικό τμήμα;».
