Το φινάλε του Άγιου Έρωτα δεν χαρίζεται στον Παύλο Μαρκόπουλο. Ο άνθρωπος που για χρόνια κινούσε πρόσωπα και καταστάσεις με φόβο, εξουσία και χειρισμούς, βρίσκεται πια αντιμέτωπος με όλα όσα προσπάθησε να θάψει.
Η δίκη του ξεκινά μέσα σε εκρηκτικό κλίμα, με όσους έχουν πληγωθεί από τις πράξεις του να περιμένουν τη στιγμή της δικαίωσης. Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα είναι τεταμένη, ενώ ο Νικόλαος παρακολουθεί κάθε εξέλιξη με αγωνία, γνωρίζοντας πως από αυτή τη διαδικασία θα κριθούν πολλά.
Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο Ανδρέας εμφανίζεται απρόσμενα στο δικαστήριο και αλλάζει τις ισορροπίες, αναλαμβάνοντας τελικά την πολιτική αγωγή. Η παρουσία του δίνει ξανά ελπίδα σε όσους πίστευαν ότι ο Παύλος θα κατάφερνε, για ακόμη μία φορά, να ξεφύγει.
Η δίκη που ανατρέπει τα πάντα
Ο Βεργάδης, ο δικηγόρος του Παύλου, αντιλαμβάνεται πως ο Ανδρέας δεν μπορεί πλέον να εκβιαστεί. Έτσι, αλλάζει αιφνιδιαστικά υπερασπιστική γραμμή, επιλέγοντας έναν δρόμο που προκαλεί σοκ μέσα στην αίθουσα.
«Ναι, κύριοι δικαστές και κύριοι ένορκοι, ο Παύλος Μαρκόπουλος είναι ένοχος, αλλά σας ζητώ να μην καταδικαστεί, καθώς αυτός ο άνθρωπος είναι ψυχικά άρρωστος. Νοσεί και δεν έχει επίγνωση των πράξεών του» είναι τα λόγια του.
Η αντίδραση είναι άμεση. Το ακροατήριο ξεσπά, ενώ ο ίδιος ο Παύλος εξοργίζεται, καθώς δεν μπορεί να δεχτεί πως παρουσιάζεται ως άνθρωπος που δεν έχει έλεγχο του εαυτού του. Ο δικηγόρος του, όμως, τον προειδοποιεί πως αν θέλει να σωθεί, πρέπει να συμμορφωθεί και να σωπάσει.
Η τελική απόφαση του δικαστηρίου παγώνει τους πάντες. Ο Παύλος δεν τιμωρείται όπως περίμεναν οι περισσότεροι, καθώς του αναγνωρίζεται το ακαταλόγιστο και πέφτει στα μαλακά. Η οργή μέσα στην αίθουσα είναι τεράστια, με την αίσθηση της αδικίας να κυριαρχεί.
Ο Νικόλαος φτάνει στα άκρα
Την ώρα που οι αποδοκιμασίες πληθαίνουν, ο Νικόλαος σηκώνεται αργά. Το βλέμμα του είναι ψυχρό, σχεδόν άδειο. Για εκείνον, η επίσημη δικαιοσύνη έχει αποτύχει και η σκέψη να πάρει τον νόμο στα χέρια του γίνεται πιο έντονη από ποτέ.
Βγάζει το μαχαίρι και η λεπίδα αστράφτει, σε μια στιγμή που κόβει την ανάσα. Ο Παύλος, ακόμη και τότε, δεν δείχνει πραγματική μετάνοια. Μέχρι το τέλος προσπαθεί να κρατήσει τον έλεγχο, να χειραγωγήσει, να φοβίσει και να επιβληθεί, όπως έκανε πάντα.
Μόνο που αυτή τη φορά τίποτα δεν λειτουργεί υπέρ του. Οι άνθρωποι που κάποτε βρίσκονταν γύρω από τη δύναμή του στρέφονται εναντίον του. Οι κόρες του βλέπουν πια καθαρά το σκοτάδι που κουβαλούσε μέσα του και σταματούν να αναζητούν την αποδοχή του.
Η κατάρρευση του Παύλου δεν θα είναι απλώς κοινωνική ή προσωπική. Θα είναι υπαρξιακή. Το φινάλε δεν του δίνει έναν γρήγορο θάνατο ούτε μια εύκολη τιμωρία. Αντίθετα, τον αφήνει μόνο με το πιο σκληρό μαρτύριο: τον ίδιο του τον εαυτό.
Σύμφωνα με το TV24, ο Παύλος καταλήγει στο ψυχιατρείο, όπου οι νεκροί τον στοιχειώνουν και τον τρελαίνουν. Έτσι, το τέλος του γράφεται αργά, βασανιστικά και με τρόπο που τον αναγκάζει να ζήσει μέσα στους εφιάλτες που ο ίδιος δημιούργησε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
