Αν υπάρχει ένας χαρακτήρας στις «Κόρες της Αρετής» που μπορεί να μετατρέψει μια απλή διαφωνία σε ολόκληρο γεγονός, αυτός είναι η Αρετή. Η ηρωίδα που υποδύεται η Μαριάννα Τουμασάτου δεν φημίζεται για την ψυχραιμία της. Αντίθετα, έχει τον δικό της τρόπο να αντιμετωπίζει όσα την ενοχλούν, με φωνές, έντονες αντιδράσεις και μια διάθεση να έχει πάντα τον τελευταίο λόγο.
Οι κόρες της γνωρίζουν καλά τι σημαίνει να βρεθούν απέναντί της, ενώ ούτε οι γειτόνισσες, αλλά και όποιος βρεθεί στο διάβα της, μένουν έξω από το πεδίο των συγκρούσεών της. Η Αρετή δεν κρατά εύκολα μέσα της όσα σκέφτεται και αρκετές φορές οι αντιδράσεις της καταλήγουν να προκαλούν όχι μόνο ένταση, αλλά πολλές φορές και γέλιο.
Υπάρχουν κι αυτές βέβαια που σε ανατριχιάζουν, όπως αυτή που σηκώνει χέρι στη μικρή της κόρη Άννα, μπροστά στα μάτια του Λεωνίδα Κεχαγιά.
Όταν η Αρετή βγάζει τις οικογενειακές διαφωνίες στη γειτονιά
Χαρακτηριστική είναι και η σκηνή στην οποία η Αρετή πιάνει τη μικρότερη κόρη της από το χέρι, τη βγάζει έξω από το σπίτι και αρχίζει να φωνάζει μπροστά στις γειτόνισσες. Δεν περιορίζεται σε μια παρατήρηση προς την κόρη της, αλλά επιστρατεύει παραδείγματα από τις ζωές άλλων γυναικών, θέλοντας να της δείξει πώς μπορεί να καταλήξει κάποια όταν αφήνει έναν νεανικό έρωτα να καθορίσει τις επιλογές της.
Για την Αρετή, η γειτονιά γίνεται σχεδόν ένα αυτοσχέδιο ακροατήριο. Οι προσωπικές υποθέσεις βγαίνουν στη φόρα, οι τόνοι ανεβαίνουν και η ίδια αναλαμβάνει να πει όσα θεωρεί ότι πρέπει να ακουστούν. Ακόμη κι όταν το θέμα αφορά αποκλειστικά την οικογένειά της, δύσκολα θα κρατήσει τη συζήτηση πίσω από κλειστές πόρτες.
Με τις κόρες της δεν υπάρχει πάντα περιθώριο διαφωνίας
Η σχέση της Αρετής με τις δύο κόρες της, τη Ναταλία και την Άννα, αποτελεί βασικό κομμάτι της προσωπικότητάς της. Θέλει να τις προστατεύσει και να τους εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον από εκείνο που είχε η ίδια, όμως συχνά δυσκολεύεται να αποδεχτεί ότι έχουν διαφορετικές επιθυμίες και θέλουν να αποφασίζουν μόνες τους για τη ζωή τους.
Αυτή η ανάγκη της να ελέγχει τις καταστάσεις είναι που οδηγεί σε αρκετές από τις εντάσεις τους. Η Ναταλία και η Άννα δεν έχουν πάντα την ίδια άποψη με τη μητέρα τους και οι διαφωνίες τους σπάνια τελειώνουν με μια ήρεμη συζήτηση. Η Αρετή επιμένει, αντιδρά, υψώνει τη φωνή και πολλές φορές φτάνει στα άκρα.
Οι γειτόνισσες γνωρίζουν καλά τον εκρηκτικό χαρακτήρα της
Οι οικογενειακές συγκρούσεις δεν είναι οι μόνες στις οποίες πρωταγωνιστεί η Αρετή. Οι σχέσεις της με τις γυναίκες της γειτονιάς και όχι μόνο, προσφέρουν επίσης αρκετές αφορμές για έντονες σκηνές. Δεν είναι από τους ανθρώπους που θα προσποιηθούν ότι συμφωνούν για να αποφύγουν έναν καβγά. Αν κάτι την ενοχλήσει, θα το δείξει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια να συγκρατηθεί.
Και κάπως έτσι, οι συζητήσεις μετατρέπονται σε αντιπαραθέσεις, οι ατάκες διαδέχονται η μία την άλλη και το ιδιαίτερο ύφος της ηρωίδας βρίσκεται στο επίκεντρο.
Ο ρόλος που ισορροπεί ανάμεσα στον θυμό και το χιούμορ
Η Αρετή δεν είναι ένας μονοδιάστατος χαρακτήρας. Πίσω από τις φωνές και τις υπερβολικές αντιδράσεις βρίσκεται μια γυναίκα που έχει περάσει δύσκολα, μεγάλωσε μόνη τις κόρες της και κουβαλά τις δικές της ματαιώσεις. Η ανάγκη της να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή εξηγεί αρκετές από τις επιλογές της, χωρίς βέβαια να δικαιολογεί πάντα τον τρόπο με τον οποίο τις επιβάλλει.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι σκηνές της έχουν ενδιαφέρον. Μπορεί τη μία στιγμή να προκαλεί εκνευρισμό με την επιμονή της και την επόμενη να κάνει τον θεατή να γελάσει με τον τρόπο που εκφράζεται.
Η Μαριάννα Τουμασάτου δίνει στην ηρωίδα ένταση, νεύρο και μια αίσθηση καθημερινότητας, σαν να είναι η γυναικα της διπλανής πόρτας στον τρόπο που εκφράζεται, δημιουργώντας έναν χαρακτήρα που σε καμία περίπτωση δεν περνά απαρατήρητος.
Στις «Κόρες της Αρετής», η πρωταγωνίστρια δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αφορμή για να ανεβάσει τους τόνους. Αρκεί μια διαφωνία, μια κουβέντα που δεν της αρέσει ή μια απόφαση που δεν εγκρίνει. Και τότε, η Αρετή αναλαμβάνει δράση με τον δικό της, απολύτως αναγνωρίσιμο τρόπο.
