Η καταστροφική πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό άφησε πίσω της βαθιές πληγές, με τον Τάσο Χαλκιά να βιώνει μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. Το σπίτι στο οποίο πέρασε περισσότερα από 50 χρόνια παραδόθηκε ολοκληρωτικά στις φλόγες, μαζί με προσωπικά αντικείμενα, έργα τέχνης και αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής.
Μιλώντας στην εκπομπή «Στούντιο στις 3», ο ηθοποιός περιέγραψε όσα έζησε την ημέρα της πυρκαγιάς, ξεκαθαρίζοντας πως δεν επιθυμεί να παρουσιάζεται ως το κεντρικό πρόσωπο της τραγωδίας, καθώς συνολικά 200 σπίτια καταστράφηκαν.
«Δεν κάηκαν ντουβάρια, κάηκαν αναμνήσεις»
Ο Τάσος Χαλκιάς αναφέρθηκε στη συναισθηματική αξία όσων χάθηκαν μέσα σε λίγες ώρες, τονίζοντας ότι η σκέψη του βρίσκεται και στους υπόλοιπους ανθρώπους που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ίδια καταστροφή.
«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. 200 σπίτια συνανθρώπων μου κάηκαν. Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική εργασία 45 ετών δική μου, της γυναίκας μου και των παιδιών μου, πίνακες ζωγραφικής… Δεν είναι όμως η αξία των πραγμάτων. Είναι εδώ μέσα…
Δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε. Είναι πολλοί άνθρωποι. Κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι παθαίνουν ανάλογες ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να το πει κανείς. Με αποκορύφωμα αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από 8 χρόνια, να μην ξεχνάμε… Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’αυτό την ορίζω την κουβέντα ότι μιλάω για λογαριασμό όλων», ανέφερε αρχικά.
Οι δύο ώρες που ήταν αρκετές για να καταστραφούν τα πάντα
Στη συνέχεια, ο γνωστός ηθοποιός αποκάλυψε την ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε η πυρκαγιά, εξηγώντας πως οι κάτοικοι επιχείρησαν να πλησιάσουν τις περιουσίες τους, χωρίς όμως να τους επιτραπεί η πρόσβαση για λόγους ασφαλείας.
«Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο το Πόρτο Γερμενό», είπε χαρακτηριστικά.
Περιγράφοντας όσα ακολούθησαν, ο Τάσος Χαλκιάς στάθηκε στην ιστορία ενός ηλικιωμένου κατοίκου, ο οποίος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το μοναδικό πράγμα που είχε στη ζωή του.
«Όταν πήγαμε οργανωμένα με βυτία και αγροτικά για να πάμε κάτω να δούμε που καίγονταν τα σπίτια μας, δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας. Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος 87 χρονών και πήγαν να τον βγάλουν σηκωτό από το σπίτι. Τους είπε “ποιοι είστε εσείς να με βγάλετε από το σπίτι μου;”, του απάντησαν “να σε σώσουμε” και τους είπε “ξέρεις εσύ αν έχω εγώ κανέναν για να σωθώ; Δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ”».
Η αναμονή για τα βοηθήματα και η επόμενη ημέρα
Όπως εξήγησε, στο παρελθόν είχε βρεθεί άλλες τέσσερις φορές αντιμέτωπος με πυρκαγιές κοντά στο σπίτι του. Αυτή τη φορά, ωστόσο, οι ισχυροί άνεμοι έκαναν την κατάσταση ανεξέλεγκτη.
«Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει τόσα χρόνια κοντά στο σπίτι και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Ήταν φοβερό. Πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις. Η επόμενη μέρα μας βρίσκει σε στάση αναμονής απέναντι στις αιτήσεις που έχουμε κάνει. Μέχρι να διεκπεραιωθούν τα γραφειοκρατικά θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας τελικά».
«55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα»
Παρά την ολοκληρωτική καταστροφή, ο Τάσος Χαλκιάς εμφανίζεται αποφασισμένος να παραμείνει στο Πόρτο Γερμενό και να προσπαθήσει να ξαναφτιάξει το σπίτι του. Καθημερινά επιστρέφει στα χαλάσματα, ελπίζοντας πως θα εντοπίσει έστω ένα αντικείμενο που κατάφερε να σωθεί από τις φλόγες.
«Περνούσα ατελείωτα Σαββατοκύριακα και νύχτες σε αυτό το σπίτι. 55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα προσπαθώντας να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που γίνεται σε 50 χρόνια δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα. Πηγαίνω κάθε μέρα στο σπίτι με την ελπίδα να βρω στα χαλάσματα κάτι που να έχει μείνει όρθιο. Είναι εκπληκτικό ότι δεν έχει μείνει τίποτα».
Διαβάστε επίσης: Τάσος Χαλκιάς: Το συνταρακτικό ποίημα μετά τη φωτιά που κατέστρεψε το σπίτι του: «Κάνε τον πόνο σύντροφο, μ’ αυτόν θα τ’ αναστήσεις»
