Μια κατάθεση γεμάτη πόνο, αλλά και την ακλόνητη πεποίθηση ενός πατέρα ότι ο γιος του εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται όσα συμβαίνουν γύρω του, ακούστηκε στη δικαστική αίθουσα της Λάρισας. Ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου-Ιάσονα Γεωργιάδη, κατέθεσε κατά την 35η συνεδρίαση της δίκης για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω στη νύχτα που άλλαξε για πάντα τη ζωή της οικογένειάς του.
Ο Γεράσιμος, μοναδικός επιζών από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας, εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κωματώδη κατάσταση μετά τις βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που υπέστη. Ο πατέρας του περιέγραψε στο δικαστήριο τόσο τις στιγμές πριν από το μοιραίο ταξίδι όσο και την πραγματικότητα με την οποία ήρθε αντιμέτωπη η οικογένεια στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.
Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας αντιμετωπίσαμε μία τρομακτική πραγματικότητα. Οι γιατροί μας ενημέρωσαν ότι είναι πάρα πολύ δύσκολη η κατάσταση, αν και εξωτερικά ο Γεράσιμος δεν είχε τραύματα», είπε ο Διονύσης Γεωργιάδης.
«Μήπως να φύγω αύριο με την ξαδέρφη μου;»
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που ο πατέρας του Γεράσιμου αναφέρθηκε σε μια συζήτηση που είχαν μόλις τρεις ώρες πριν από το ταξίδι. Μια απόφαση της τελευταίας στιγμής έμελλε να αποκτήσει, μετά την τραγωδία, ένα αβάσταχτο βάρος για την οικογένεια.
Όπως κατέθεσε, ο γιος του είχε αναρωτηθεί εάν θα ήταν προτιμότερο να αναβάλει την αναχώρησή του, λέγοντάς του: «Μήπως να φύγω αύριο με την ξαδέρφη μου;».
Από εκείνη τη νύχτα άρχισε για την οικογένεια ένας μακρύς αγώνας, με τον Διονύση Γεωργιάδη να μεταφέρει ενώπιον του δικαστηρίου τη δική του πεποίθηση για την κατάσταση του γιου του, παρά την ιατρική πρόγνωση.
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται»
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος έχει συνείδηση κι αυτό είναι τρομακτικό γιατί πίσω από αυτό έρχεται η σκέψη για το τι νιώθει αυτό το παιδί. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει, η κατάσταση του παιδιού οι γιατροί λένε ότι είναι μη αναστρέψιμη. Εγώ είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται. Αν ο Γεράσιμος αρνείται να εγκαταλείψει εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει…Μεγαλύτερη από το θυμό είναι η πίκρα…Δέχτηκα μεγάλη αγάπη από την κοινωνία».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
