Οι εξελίξεις στο Grand Hotel φέρνουν τον Άρη στο κέντρο μιας συναισθηματικής καταιγίδας, καθώς μέσα σε λίγες ώρες καλείται να διαχειριστεί απώλειες, εξομολογήσεις και μια απρόσμενη μεταστροφή από τον Πέτρο.
Η Θάλεια, μετά την είδηση του θανάτου της Αγγέλας, μένει μόνη μαζί του και βρίσκει ξανά το κουράγιο να του μιλήσει ανοιχτά. Δεν κρύβει όσα αισθάνεται, ούτε την ανάγκη της να τον περιμένει, ακόμη κι αν εκείνος δεν είναι έτοιμος να επιστρέψει κοντά της.
Η Θάλεια του ανοίγει την καρδιά της
Η Θάλεια εξομολογείται στον Άρη πως τον αγαπά και πως είναι διατεθειμένη να αντέξει πολλά, αρκεί κάποια στιγμή εκείνος να μπορέσει να σταθεί ξανά δίπλα της. Η κουβέντα τους, όμως, πηγαίνει ακόμη πιο βαθιά, όταν του αποκαλύπτει κάτι που δεν είχαν προλάβει ποτέ να συζητήσουν πραγματικά.
Του λέει πως δεν είχε φανταστεί τον εαυτό της μητέρα και πως ποτέ δεν ήθελε ουσιαστικά να κάνει παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, όταν έμαθε πως υπήρχε πιθανότητα η Αλίκη να περιμένει παιδί από εκείνον, πάγωσε. Όχι μόνο από ζήλια ή πόνο, αλλά γιατί κατάλαβε πως αν εκείνος ήθελε κάποτε να γίνει πατέρας, εκείνη θα έβαζε πίσω τη δική της επιθυμία για χάρη του.
«Γιατί θα το έκανες αυτό;» τη ρωτά ο Άρης, προσπαθώντας να καταλάβει μέχρι πού θα έφτανε για εκείνον.
Η απάντησή της έρχεται χωρίς δεύτερη σκέψη: «Γιατί σε αγαπάω, Άρη».
Ο Άρης, όμως, δεν μπορεί να το αντέξει. Τα λόγια της τον βαραίνουν ακόμη περισσότερο και, αντί να την πλησιάσει, απομακρύνεται ξανά, αφήνοντάς τη πληγωμένη και μόνη με όσα τόλμησε να του πει.
Η συνάντηση με τον Πέτρο αλλάζει το κλίμα
Πριν από αυτή τη δύσκολη στιγμή με τη Θάλεια, ο Άρης δέχεται μια επίσκεψη που δεν περίμενε. Ο Πέτρος τον συναντά στο μαγαζί του Βλάση και αυτή τη φορά δεν πηγαίνει για να συγκρουστεί μαζί του, αλλά για να κάνει ένα βήμα πίσω από όσα τους χώρισαν.
Η στάση του αιφνιδιάζει τον Άρη. Ο Πέτρος δεν του χαρίζει εύκολα τη συγχώρεση, ούτε προσποιείται πως όλα έχουν ξεχαστεί. Του ξεκαθαρίζει πως δεν ξέρει αν θα μπορέσει ποτέ πραγματικά να τον συγχωρήσει, όμως του λέει κάτι που αλλάζει τον τόνο ανάμεσά τους: πως δεν θα μπορούσε ποτέ να τον μισήσει.
Μετανιώνει για τα σκληρά λόγια που του είχε πει και κυρίως για το γεγονός ότι του φόρτωσε την ευθύνη του θανάτου του αδελφού του. Για τον Άρη, αυτή η αλλαγή στάσης είναι σχεδόν αδιανόητη. Έχει μάθει να κουβαλά πάνω του ενοχές, κατηγορίες και σιωπές, και ξαφνικά ακούει από τον Πέτρο κάτι που μοιάζει με ανακωχή.
Ο Άρης μιλά για τον Ορέστη
Πνιγμένος στο ποτό και στα όσα τον κυνηγούν, ο Άρης αφήνει να βγει στην επιφάνεια η πικρία που κρατούσε μέσα του. Μιλά για τα ψέματα, την αδικία και την υποκρισία που έχει βιώσει όλα αυτά τα χρόνια, δείχνοντας πόσο βαθιά τον έχουν σημαδέψει όσα έγιναν.
Και τότε παραδέχεται αυτό που εξηγεί πολλά από τη στάση και τις αντιδράσεις του: «Ο θάνατος του Ορέστη με καθόρισε».
Η φράση του αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει από το παρελθόν. Ο Άρης μπορεί να δείχνει σκληρός, απόμακρος ή απρόσιτος, όμως πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα τραύμα που δεν έχει κλείσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
