Η Ιουλία ζει την πρώτη της εγκυμοσύνη με μια γλυκιά προσμονή στο Σπίτι δίπλα στο ποτάμι, γεμίζοντας το σπίτι της και την καρδιά του Φωκάς με φως και ελπίδα. Όταν κρατά στην αγκαλιά της το πρώτο της κοριτσάκι, νιώθει ότι η ευτυχία έχει ριζώσει βαθιά μέσα της. Με το πέρασμα του χρόνου, ακολουθούν ακόμη δύο γέννες και δύο κόρες που συμπληρώνουν την οικογένειά τους.
Κι όμως, πίσω από τη φαινομενική πληρότητα, ένας καημός σιγοκαίει μέσα της. Η Ιουλία μονολογεί σχεδόν ψιθυριστά, φοβούμενη να ακούσει η ίδια τις σκέψεις της: η επιθυμία για έναν γιο γίνεται εμμονή, ανάγκη που δεν μπορεί να αγνοήσει.
Η τέταρτη εγκυμοσύνη και η προφητεία της Σμαρού
Σύμφωνα με το MyTv, όταν η Ιουλία μένει έγκυος για τέταρτη φορά, νιώθει ότι η μοίρα της δίνει μια τελευταία ευκαιρία. Η Σμαρώ την κοιτάζει με σκοτεινό βλέμμα και της λέει: «είμαι σίγουρη ότι δεν θα καταφέρεις να κρατήσεις ποτέ αρσενικό παιδί στην αγκαλιά σου».
Η Ιουλία δεν υποχωρεί. Η επιθυμία της είναι πιο δυνατή από τον φόβο, ενώ δίπλα της βρίσκεται η πιστή Μαριέττα, η οποία τη στηρίζει στις δύσκολες στιγμές.
Ο δύσκολος τοκετός και η πρώτη συνάντηση με τον γιο
Καθώς πλησιάζει ο ένατος μήνας, η Ιουλία κινείται με κόπο, το σώμα της βαραίνει και το σπίτι γίνεται ο κόσμος της. Ο τοκετός έρχεται σαν δοκιμασία που ξεπερνά τα όριά της. Ο πόνος την κατακλύζει, τη διαπερνά, αλλά εκείνη επιμένει, παλεύοντας με την ελπίδα που αρνείται να σβήσει.
Τελικά, γεννά ένα αγοράκι, αλλά η χαρά της είναι σύντομη. «Βλέπει το κορμάκι του τόσο εύθραυστο που μοιάζει να μην ανήκει σε αυτόν τον κόσμο», γράφει το MyTv. Η Ιουλία νιώθει μια βαθιά σιωπή μέσα της, κατανοώντας πως αυτό το παιδί ίσως δεν θα μείνει.
Η τραγική απώλεια
Οι μέρες που ακολουθούν είναι γεμάτες αγωνία. Κάθε ανάσα του μωρού μοιάζει δανεική, κάθε στιγμή μια μάχη. Η Ιουλία το κρατά, το ζεσταίνει, το κοιτάζει με βλέμμα που ικετεύει τη ζωή να το λυπηθεί.
Ύστερα από μια εβδομάδα, συμβαίνει το αναπόφευκτο: το μωρό πεθαίνει, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που καταπίνει τα πάντα. Η Ιουλία καταρρέει· το κλάμα της γεμίζει το σπίτι που δεν μπορεί να βρει παρηγοριά. Η Σμαρώ πλησιάζει και υπενθυμίζει ψυχρά την προφητεία της, σαν να σφραγίζει τη μοίρα της.
