Ο Χρήστος Πολίτης δεν είναι πια εδώ. Ο σπουδαίος ηθοποιός έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά διαδρομή στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Με αφορμή την απώλειά του, θυμόμαστε μια από τις πιο σπάνιες συνεντεύξεις που είχε παραχωρήσει τα τελευταία χρόνια, στην οποία μιλούσε ανοιχτά για τη ζωή του και την πορεία του στη σειρά που τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό, τη «Λάμψη».
Ο ηθοποιός, που εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να κρατά χαμηλό προφίλ, παραχώρησε συνέντευξη στον Θοδωρή Μίχο με αφορμή τη συμμετοχή του στην ταινία Broadway, επιστρέφοντας για λίγο μπροστά στην κάμερα και θυμίζοντας στιγμές από μια καριέρα γεμάτη αντιφάσεις, επιτυχία και προσωπικούς αγώνες.
Αναφερόμενος στη μαζική απήχηση της «Λάμψης», ο Χρήστος Πολίτης περιέγραψε πώς κάθε απόγευμα βρισκόταν σχεδόν σε κάθε ελληνικό σπίτι:
«Χαμός γινόταν, δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω. Όμως το θέατρο Βέμπο στο μυαλό του κόσμου ήταν χώρος επιθεώρησης. Επίσης ο Πολίτης ήταν για τον κόσμο πια ο Γιάγκος Δράκος. Ντοστογέφσκι, Βέμπο, Γιάγκος Δράκος, Πολίτης, κάτι δεν τους κόλλαγε, ήταν έξω από την αντίληψή τους. Είναι να τρελαίνεσαι».
Για το πότε κατάλαβε ότι η σειρά θα γινόταν φαινόμενο, ήταν ξεκάθαρος: «Από την αρχή. Μπορεί να μην έβγαινα πολύ έξω, αλλά το καταλάβαινα από τις αντιδράσεις του κόσμου».
Στη συνέχεια μίλησε για τον απαιτητικό ρυθμό των γυρισμάτων και τη σχέση του με τα σενάρια:
«Παίρναμε το σενάριο το βράδυ και γυρίζαμε την επομένη. Κάθε πρωινό μου ήταν τραγικό. Έβριζα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι μαλ@κίες έγραφαν».
Όπως αποκάλυψε, τόσο ο ίδιος όσο και η Κάτια Δανδουλάκη είχαν τη δυνατότητα παρεμβάσεων στα κείμενα, ωστόσο οι επιλογές τους διέφεραν: «Εγώ και η Δανδουλάκη είχαμε δικαίωμα να διορθώνουμε το κείμενο. Εκείνη ερχόταν στο γύρισμα και το κείμενό της ήταν όλο γεμάτο blanco. Εγώ από την αρχή είπα ότι δεν θα αλλάξω ούτε ένα “και”. Είμαι ηθοποιός, όχι σεναριογράφος, δεν θα κάνω και αυτή τη δουλειά».
Για τον τρόπο που προσέγγισε τον ρόλο του Γιάγκου Δράκου, ο Χρήστος Πολίτης αποκάλυψε τη δική του, βαθιά προσωπική μέθοδο.
«Ο αγώνας μου λοιπόν ήταν να κάνω ό,τι μπορούσα για αυτό το ρόλο. Ένα στοιχείο που έβαλα στον Γιάγκο Δράκο ήταν το ερωτικό. Δεν εννοώ σεξουαλικό, αλλά το πώς βλέπεις τον κόσμο. Δεν έχω παίξει ποτέ μου με τεχνική, δεν ξέρω τι σημαίνει, με την έννοια της μανιέρας, να βγάζεις από την τσέπη μια συνταγή. Όχι, τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που έκανα ήταν να αντιμετωπίζω ερωτικά ακόμη και μια καρέκλα που είχα απέναντί μου. Αυτό θεωρώ ότι πέρασε στον κόσμο».
Τέλος, μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια και για τα χρήματα που έφερε η συμμετοχή του στη «Λάμψη», αποκαλύπτοντας μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ζωής του.
«Προφανώς το έκανα για τα λεφτά. Δεν είχα μία γιατί τα είχα ρίξει όλα στο Απλό Θέατρο που τότε ήταν πίσω από το Πάντειο, όπου ανέβαζα ποιοτικά έργα. Έφτασα όμως να παίρνω από τη μάνα μου χρήματα για τσιγάρα και βενζίνη. Και υποτίθεται ότι ήμουν γνωστός πρωταγωνιστής».
Όπως εξήγησε, η πρόταση για τη σειρά ήρθε σε μια κρίσιμη στιγμή.
«Αποφασίζω λοιπόν να κάνω τη “Λάμψη”. “Χρήστο, παραπάνω από 1.100.000 δρχ δεν μπορούμε να σου δώσουμε”, μου λένε. Μάλλον με δουλεύουν, σκέφτηκα, όταν άκουσα το ποσό. Ήταν αστρονομικό για μένα. Δηλαδή αν μου έλεγαν 100.000 το μήνα πάλι θα μου φαίνονταν πολλά».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
