Σε μια εξομολόγηση με έντονο προσωπικό χαρακτήρα, ο Δημήτρης Καπουράνης μίλησε στην εφημερίδα «Τα Νέα» και στη Ζωή Λιάκα για τη σχέση του με τους γονείς του, αλλά και για όσα κουβαλούσε συναισθηματικά από την παιδική και εφηβική του ηλικία.
Ο ηθοποιός ανέφερε πως η αγάπη που ένιωσε από τους γονείς του ήρθε «με το σταγονόμετρο», ενώ εξήγησε ότι χρειάστηκε να περάσει καιρός μέχρι η σχέση τους να ξαναχτιστεί και να αποκτήσει πιο ουσιαστική βάση.
-Από τους γονείς σας πήρατε αγάπη;
Με το σταγονόμετρο. Δεν με πληγώνει αλλά όταν παίρνεις κάτι με το σταγονόμετρο, δεν ξέρεις πώς είναι το «εκτός» για να σε πληγώσει η έλλειψή του. Όταν βλέπω άλλες οικογενειακές σχέσεις που δίνουν και παίρνουν πολλή αγάπη, ναι, μπορεί να ζηλέψω. Οι γονείς μου ήταν πιεστικοί, αλλά η σχέση μας αποκαθίσταται, βαθαίνει και γίνεται, σιγά-σιγά, διάφανη. Μας πήρε χρόνο. Με ζόρισαν πολύ, όταν έφυγα από τα Χανιά για την Αθήνα δεν με στήριζαν οικονομικά, για να με πιέσουν να κάνω πίσω. Το φέρουν βαρέως κι εκείνοι πλέον.
-Φεύγετε από τα Χανιά, πηγαίνετε κόντρα στην οικογένεια, δεν υπάρχει οικονομική βοήθεια. Πώς καταφέρατε να οργανώσετε την «άμυνά» σας και να επιβιώσετε;
Η εργατικότητα και η πρακτικότητά μου. Με έσωσε το ότι βρήκα το θάρρος να πάω κόντρα σε αυτό που φοβόμουν. Να αφήσω την ασφάλεια των Χανίων για το άγνωστο της Αθήνας και να τολμήσω να ζήσω χωρίς τη στήριξη των γονιών μου. Είχα δουλέψει το καλοκαίρι, είχα κάνει την «καβάντζα» μου και ήμουν προετοιμασμένος. Αυτός ο συνδυασμός πρακτικότητας και ηθικής τακτικής που πήρα από την οικογένειά μου, με κράτησε όρθιο.
-Αυτό που περιγράφετε όμως δεν είναι απλώς πρακτικότητα. Είναι ένα βαθύ ένστικτο επιβίωσης.
Ναι, το ένστικτο της επιβίωσης είναι πολύ ισχυρό μέσα μου και με κινητοποιεί σε βαθμό που ακόμα δεν έχω πλήρως κατανοήσει. Σίγουρα, αυτό το ένστικτο δημιουργήθηκε από πολύ πόνο και από πολλές ελλείψεις. Αλλά αυτός ο πόνος με έφερε εδώ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δημήτρης Καπουράνης: «Δύσκολα συνδέομαι πιο βαθιά με καινούργιους ανθρώπους»
