Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η είδηση ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, σκορπίζοντας σοκ και βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον ακολούθησε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Μια είδηση δύσκολη να χωρέσει σε λέξεις για έναν καλλιτέχνη που έμοιαζε πάντα τόσο παρών, τόσο ιδιαίτερος και τόσο αναγνωρίσιμος.
Μέσα σε αυτό το μεγάλο σοκ, εμείς γυρίζουμε τον χρόνο πίσω και θυμόμαστε το παιδί πίσω από τον «Μαζώ». Πριν από τις μεγάλες πίστες, τις επιτυχίες που τραγουδήθηκαν από ολόκληρες γενιές και την εκκεντρική εικόνα που θα γινόταν αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς του, υπήρχε ένα παιδί από τη Νίκαια που ήξερε από πολύ νωρίς ότι ήθελε να τραγουδήσει.
Σοκ! Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης
Ένα παιδί που ξεκίνησε σχεδόν από το μηδέν και κατάφερε, βήμα βήμα, να δημιουργήσει τη δική του θέση στο ελληνικό τραγούδι και τελικά να γίνει απλώς… ο «Μαζώ».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν γεννήθηκε μέσα στον κόσμο της ελληνικής showbiz. Δεν ξεκίνησε ως το «μεγάλο όνομα» που δεκαετίες αργότερα θα γέμιζε νυχτερινά κέντρα και συναυλιακούς χώρους. Η δική του ιστορία άρχισε από χαμηλά, σε μια ηλικία κατά την οποία οι περισσότεροι ακόμη αναζητούν τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους.
Γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια του Πειραιά και με οικογενειακές ρίζες από τη Σητεία, μπήκε επαγγελματικά στο τραγούδι όταν ήταν ακόμη έφηβος. Οι διαθέσιμες βιογραφικές πηγές τοποθετούν τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα περίπου στα 15-16 του χρόνια.
Ήταν η αρχή μιας διαδρομής που τελικά θα κρατούσε περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Το παιδί που ξεκίνησε από τα 15 και έφτιαξε τον δικό του δρόμο
Τα πρώτα χρόνια δεν είχαν τίποτα από τη λάμψη που θα ακολουθούσε. Ο νεαρός τότε Γιώργος άρχισε να εμφανίζεται επαγγελματικά σε μικρά νυχτερινά μαγαζιά, αποκτώντας εμπειρία πάνω στη σκηνή και διαμορφώνοντας σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο ήθελε να επικοινωνεί με το κοινό.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν η φωνή και η παρουσία του άρχισαν να τραβούν την προσοχή ανθρώπων της δισκογραφίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήρθε η πρώτη μεγάλη ευκαιρία και το 1993 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά, «Μεσάνυχτα και κάτι».
Ο Μαζωνάκης είχε πλέον περάσει από τα μικρά μαγαζιά στη δισκογραφία. Αυτό, όμως, που επρόκειτο να τον διαφοροποιήσει δεν ήταν μόνο η χαρακτηριστική φωνή του.
Ήταν ο τρόπος με τον οποίο άρχισε να χτίζει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη.
Δεν φοβήθηκε την υπερβολή. Δεν φοβήθηκε τα ρούχα που θα σχολιάζονταν, τις φωτογραφίσεις που θα συζητιούνταν ή την ανάμειξη του λαϊκού τραγουδιού με μια πολύ πιο σύγχρονη pop αισθητική.
Σταδιακά ο Γιώργος έγινε «Μαζώ».
Και αυτό το «Μαζώ» δεν ήταν απλώς ένα χαϊδευτικό. Ήταν μια ολόκληρη καλλιτεχνική περσόνα.
Από τη Νίκαια σε 33 χρόνια μουσικής διαδρομής
Μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε να παραμένει αναγνωρίσιμος χωρίς να εγκλωβίζεται σε μία μόνο εκδοχή του εαυτού του.
Άλλαζε εικόνα, πειραματιζόταν, προκαλούσε, επέστρεφε και συχνά επέλεγε να κινείται κόντρα σε αυτό που θεωρούνταν ασφαλές για έναν λαϊκό τραγουδιστή.
Η ιδιαίτερη σκηνική του παρουσία έγινε τελικά εξίσου χαρακτηριστική με τη φωνή του.
Δεν έμοιαζε με τον κλασικό λαϊκό τραγουδιστή της εποχής από την οποία ξεκίνησε. Έφερε μόδα, θεατρικότητα και pop στοιχεία στην πίστα, χωρίς να εγκαταλείψει τον λαϊκό πυρήνα του.
Μόλις σήμερα, πριν γίνει γνωστή η είδηση του θανάτου του, εξακολουθούσε να διαφημίζεται η μεγάλη συναυλία που επρόκειτο να δώσει στην Τεχνόπολη στις 20 Σεπτεμβρίου για τα 33 χρόνια της καλλιτεχνικής του πορείας. Η ίδια η παρουσίαση της συναυλίας επέστρεφε στην εικόνα εκείνου του νεαρού που ξεκίνησε να τραγουδά στα 16 του.
Από εκείνο το παιδί μέχρι έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους λαϊκούς performers της γενιάς του μεσολάβησαν περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Τρεις δεκαετίες τραγουδιών, αλλαγών, αντιφάσεων, επιτυχιών, προσωπικών μαχών. Μιας ολόκληρης εποχής που τη σημάδεψε και μας σημάδεψε μέσα από τις αμέτρητες επιτυχίες που όλοι λίγο ή πολύ σιγοτραγουδήσαμε σε χαρές και σε απογοητεύσεις…
Για περισσότερα από 30 χρόνια, ο «Μαζώ» δεν υπήρξε απλώς ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του. Έγινε η φωνή σε μικρές και μεγάλες στιγμές μιας ολόκληρης γενιάς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
