Μια ανάρτηση γεμάτη τρυφερότητα, σεβασμό και προσωπικές μνήμες έκανε ο μαθηματικός Άρης Τσαμπίρας για τη Γωγώ Μαστροκώστα, φωτίζοντας μια πιο ιδιωτική πλευρά της ζωής της, μακριά από τη δημόσια εικόνα της.
Ο καθηγητής, που είχε αναλάβει μαθήματα μαθηματικών στην κόρη της, Βικτώρια, περιέγραψε τη γνωριμία του με τη Γωγώ Μαστροκώστα και τον Τραϊανό Δέλλα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι δυο τους στάθηκαν ως γονείς δίπλα στη μοναχοκόρη τους.
Μια μητέρα «παλιάς κοπής» και ένας πατέρας βράχος
Μέσα από τα λόγια του, η Γωγώ Μαστροκώστα παρουσιάζεται ως μια μητέρα δοτική, δίκαιη και απόλυτα παρούσα, που ήθελε για την κόρη της τα καλύτερα, χωρίς όμως να της χαρίζεται. Δίπλα της, όπως γράφει, ο Τραϊανός Δέλλας ήταν πάντα εκεί, σταθερός, προστατευτικός και αφοσιωμένος στην οικογένειά του.
Ο Άρης Τσαμπίρας έγραψε:
«Πριν μερικά χρόνια, χτύπησε το κινητό μου και ακούστηκε μια φωνή, να μου λεει θέλω να αναλάβεις την κόρη μου ως μαθηματικός. Με λενε Γωγώ και η κόρη μου παει Β’ Γυννασιου. Μου έδωσε τη διεύθυνση και όταν ανοιξε η πόρτα ηταν η Γωγω με το Τριανό. Και οι δυο μαζί.
Της λέω μια μέρα , δε τη φέρνεις στην Αγωγή να κάνει μαθημα με τα αλλα παιδια , καλό θα της κανει.. «Βικτωρία τέλος τα ιδιαίτερα ξεκινάς στο φροντιστηριο του Άρη». Εντάξει μια αναστάτωση υπήρχε όταν ερχόταν να την παρει 😁😁. Φώτιζε το χώρο.
Η Γωγώ μια υπέροχη μητέρα, πάντα πάνω απο το παιδί της, αλλα αυτή η μάνα παλιάς κοπής, η σωστή δίκαιη, που δεν ήθελε το παιδί της να γινει κακομαθημένο, που δεν σήκωνε τα «δε διάβασα γιατι βαρέθηκα», αλλα να της έχει τα καλύτερα. Μια λεπτή ισορροπία που μόνο αυτή μπορούσε να πετύχει. Και εκει δίπλα ο Τραϊανός. Βράχος, αγέρωχος, να μου δείχνει το κύπελο του euro.. Κλασικός μπαμπάς αυστηρός, αλλα έτοιμος να γινει χαλί μπροστα στις γυναίκες της ζωής του.
Προσπαθώ να βρω αν υπήρξε στιγμή που η Γωγώ δεν ηταν μαζί με το Τραϊανό. Μαλλον δεν υπήρξε. Τον θαύμαζα και τον θαυμαζω τον Τραιανο. Ήταν εκει για τη γυναίκα της ζωης του, έτοιμος να τα παρατήσει ολα για εκείνη, αλλα και εκείνη, έτοιμη να μπει μπροστά αν κάποιος τον πείραζε…
.
Μια μερα της λεω: έχει γενέθλια ο γιος μου και έλεγα να του πάρω ενα σκυλάκι. Θα σου φέρω εγω μου λεει, μη παρεις , εχει η μητέρα μου στο χωριό. Πράγματι έτσι έγινε, βεβαια νομιζω ακόμα ο Τραιανος μου τα χώνει 😄γιατι το σκυλάκι εκανε αρκετες φορές εμμετό ατο αμάξι του .
Μετα μια μερα ξαφνικά, με ενημερώνουν οτι θα μπει στο νοσοκομείο. Δε θέλουμε να το μάθει κανένας, εχε λίγο το νου σου να μην σταματήσει να διαβάζει. Θα την πιέζεις κανονικά να μη μείνει πίσω.
Βικτωρία η μητέρα σου, σου εχει δώσει όσο φως χρειάζεσαι για το υπόλοιπο της ζωής σου, όσο για τον Τραϊανό , φρόντισε να μη του πεις ποτε οτι κάποιος σε πλήγωσε».
Η λεπτή ισορροπία που κρατούσε για την κόρη της
Από την ανάρτηση ξεχωρίζει κυρίως ο τρόπος με τον οποίο ο καθηγητής περιγράφει τη στάση της Γωγώς Μαστροκώστα απέναντι στη Βικτώρια. Μια μητέρα που ήθελε να προσφέρει, να προστατεύει και να φροντίζει, αλλά ταυτόχρονα να κρατά το παιδί της προσγειωμένο, δυνατό και συνεπές.
