Από το απαιτητικό θεατρικό ρεπερτόριο μέχρι τον κόσμο της τηλεοπτικής μυθοπλασίας, ο Αντώνης Γιαννακός διαγράφει μια ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική διαδρομή, με επιλογές που μαρτυρούν τη διάθεσή του να αναμετριέται με διαφορετικά είδη, χαρακτήρες και υποκριτικές προκλήσεις.
Έχοντας περάσει από έργα του Μπρεχτ, του Σαίξπηρ και του Ευριπίδη, αλλά και από τηλεοπτικές παραγωγές που τον σύστησαν σε ένα ευρύτερο κοινό, ανήκει σε εκείνη τη νέα γενιά ηθοποιών που επιδιώκουν να εξελίσσονται μέσα από την εναλλαγή ρόλων και καλλιτεχνικών εμπειριών.
Αυτή τη φορά, αφήνει για λίγο πίσω του τις δραματικές ιστορίες και δοκιμάζεται στην κωμωδία. Στη νέα σειρά του MEGA, «Νταντά της Γειτονιάς», που κάνει πρεμιέρα στις 29 Οκτωβρίου, υποδύεται τον Αλέξανδρο, έναν εσωστρεφή, καλόκαρδο και ντροπαλό άνδρα, που κρύβει έναν μεγάλο έρωτα για τη Χριστίνα, χωρίς να βρίσκει εύκολα το θάρρος να τον εκφράσει.
Ο Αντώνης Γιαννακός μιλά στο Znews για τον νέο του ρόλο, τις απροσδόκητες ομοιότητες που ανακαλύπτει με τον ήρωά του, τη γοητεία της κωμωδίας και την ανάγκη του ελληνικού κοινού να ξαναβρεί το γέλιο του.
Από τα «Καλύτερά μας χρόνια» μέχρι τα «Παιχνίδια Εκδίκησης», το «Σπίτι δίπλα στο Ποτάμι» και τώρα τη «Νταντά της Γειτονιάς», η παρουσία σου στην τηλεόραση είναι πλέον σταθερή. Αισθάνεσαι ότι σήμερα έχεις βρει στην τηλεόραση έναν χώρο στον οποίο θέλεις να μείνεις ή εξακολουθείς να αντιμετωπίζεις κάθε δουλειά ως μια ξεχωριστή συνάντηση με έναν ρόλο;
Δεν υπάρχει κανένα μερίδιο στον χώρο που να ανήκει σε κάποιον. Όλα είναι αναλώσιμα. Κάθε φορά είναι διαφορετικά, και αυτό μ’ αρέσει. Αλλάζουν οι συνθήκες, οι σχέσεις, τα ζητούμενα. Και αυτό είναι τρομακτικό και αβέβαιο, αλλά είναι και το όμορφο της δουλειάς.
Έχοντας περάσει από πιο δραματικές ιστορίες και ρόλους, τώρα σε βλέπουμε στη «Νταντά της Γειτονιάς» να κινείσαι σε ένα διαφορετικό, κωμικό σύμπαν. Πόσο εύκολη είναι για έναν ηθοποιό αυτή η μετάβαση από το δράμα στην κωμωδία;
Το χιούμορ, για μένα, είναι η έκφανση της ελπίδας στην καθημερινότητα. Χαίρομαι που θα ασχοληθώ με κωμωδία. Θα αναζωογονήσει και πράγματα μέσα μου, σε σχέση με τις δουλειές που έκανα τελευταία. Δεν ξέρω αν είναι δύσκολο ένα τέτοιο πέρασμα. Ξέρω ότι ψάχνω το χιούμορ σε όλα, με ό,τι καταπιάνομαι ως υλικό. Αν δεν το αγγίξεις, σε οποιοδήποτε πλαίσιο, φέρει μια επιτήδευση, μια ανάγκη να προκαλέσεις εντυπώσεις. Σε κάθε δραματικό έργο υπάρχει χιούμορ, είτε πρόκειται για μυθοπλασία είτε για τη ζωή. Και το αντίθετο. Αλλιώς δεν γίνεται, ακόμα κι αν δεν είναι γραμμένο. Μιλάμε για ανθρώπους με σάρκα και αίμα. Όλα τα περικλείουν.
Στη «Νταντά της Γειτονιάς» συναντάς ένα καστ με ηθοποιούς όπως ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, ο Δημήτρης Πιατάς, η Ελένη Κρίτα και η Βάνα Ραμπότα. Πώς είναι αυτή η συνύπαρξη στα γυρίσματα και τι παίρνεις εσύ ως ηθοποιός από τόσο διαφορετικές γενιές και διαδρομές;
Εμπειρία. Φαίνονται εύκολα τα δύσκολα!
Τι να περιμένουμε συνολικά από τη «Νταντά της Γειτονιάς»; Τι πιστεύεις ότι τη διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες κωμωδίες και ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που θεωρείς ότι μπορεί να κάνει τον θεατή να την ξεχωρίσει;
Δεν μπορώ να μιλήσω σε σχέση με κάτι άλλο. Έχει ενέργεια και μοιάζει πιο πολύ με «ζωή» απ’ όσο πιστεύουμε κι εμείς οι ίδιοι. Είναι ένα σύμπαν με ανθρώπους που δεν είναι τέλειοι και που τα σοβαρά τα αντιμετωπίζουν με βάθος, αλλά και με χαμόγελο. Αυτό από μόνο του είναι λυτρωτικό για τις σχέσεις που παρακολουθούμε. Ο πυρήνας της σειράς είναι ένα όμορφο «μαζί», σαν να πάρθηκε η απόφαση να μείνουν όλοι ενωμένοι σε όλες τις δυσκολίες. Αυτό είναι γλυκό, δύσκολο και αστείο, γιατί φέρνει σύγκρουση και τριβή.
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική μυθοπλασία έδωσε μεγάλο βάρος στο δράμα και στις σειρές εποχής, όμως φέτος βλέπουμε σιγά σιγά την κωμωδία να επιστρέφει και νέες κωμικές σειρές να κάνουν την εμφάνισή τους. Θεωρείς ότι είχε λείψει από την ελληνική τηλεόραση και ότι το κοινό είχε ανάγκη αυτή την επιστροφή;
Σαφέστατα. Πολλοί, βέβαια, λένε ότι τα δράματα και τα λοιπά τούς προκαλούν ψυχοπλάκωμα, αλλά ακόμα τα βλέπουν και τους τραβάνε την προσοχή. Και καλά κάνουν, γιατί συμβαίνουν και πολύ καλές δουλειές. Μιλάμε, όμως, για ένα κοινό που έχει την αστεία ατάκα, τον χαβαλέ και το χαμόγελο ως μέσο διατήρησης της ανθρωπιάς. Αυτό το κοινό ψάχνει να γελάσει και το έχει ανάγκη.
Τι πρέπει να έχει σήμερα μια τηλεοπτική κωμωδία για να λειτουργήσει; Έχει αλλάξει το χιούμορ του κοινού σε σχέση με τις κωμωδίες που βλέπαμε πριν από 15 ή 20 χρόνια;
Ευτυχώς, το γρήγορο αστείο άλλαξε! Το καλά δομημένο και ανθρώπινο χιούμορ πάντα θα αγγίζει μυαλά και καρδιές. Απλώς θέλει λίγο περισσότερο χρόνο και αφοσίωση για να σε ανταμείψει.
Στη «Νταντά της Γειτονιάς» ο Αλέξανδρος είναι λογικός, εσωστρεφής, ντροπαλός και αγχώδης. Έχεις πει κι εσύ παλαιότερα ότι με τα χρόνια έχεις γίνει πιο κλειστός. Πόσο Αντώνη έχει τελικά αυτός ο Αλέξανδρος;
Πολύ, γιατί μοιραζόμαστε το ίδιο σώμα. Δεν είναι και λίγο. Είναι κάπως αποκαλυπτικό να καταλαβαίνω πόσο του μοιάζω σε κάθε γύρισμα. Παρ’ όλα αυτά, δεν προσπαθώ να τον κάνω να έρθει σε μένα. Ακόμα προσπαθώ να φτάσω εγώ σ’ αυτόν. Ό,τι γίνει!
Ο Αλέξανδρος είναι ερωτευμένος με τη Χριστίνα, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το πρώτο βήμα. Εσύ, από την άλλη, έχεις παραδεχτεί ότι το φλερτ δεν ήταν ποτέ το δυνατό σου σημείο. Έχεις βρεθεί ποτέ σε μια αντίστοιχη θέση; Και όταν σου αρέσει πραγματικά ένας άνθρωπος, πώς ξεπερνάς αυτή την αμηχανία και του δείχνεις τελικά όσα ίσως δυσκολεύεσαι να πεις;
Αν δεν σε κάνει να ξεπερνάς τα «κλειστά» σου, δεν είναι για σένα, για εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον. Η ζωή είναι γεμάτη ασκήσεις θάρρους. Καλείσαι να τις ξεπερνάς για να διατηρήσεις μια ιδέα αυτοεκτίμησης.
Ένα τόσο δα spoiler… Θα βρει το θάρρος κάποια στιγμή να διεκδικήσει αυτό που θέλει ή θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από την καλοσύνη και τη συστολή του;
Ελπίζω. Του το χρωστάμε. Ας ξεπεράσει τον φόβο του, ακόμα κι αν δεν υπάρχει ανταπόκριση.
Photo Credits: Νίκος Κουστένης
