Πατέρας δύο παιδιών, ο Δημήτρης Καμπόλης αφιερώνει πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του στην οικογένειά του. Στοργικός και τρυφερός -κόντρα στην εικόνα που μπορεί να έχει κάποιος στο μυαλό του λόγω της επιβλητικής του εμφάνισης- απολαμβάνει στο έπακρο τα δώρα που του έχει φέρει η ζωή.
Άλλωστε, η οικογένεια πάντα έπαιζε πρωταρχικό ρόλο στη ζωή του.
Είχε μεγάλη αδυναμία στους δύο του γονείς, τους οποίους τους έχασε αναπάντεχα και κατάφερε να ανοίξει τα φτερά του για νέους κύκλους, δουλεύοντας πολύ με τον εαυτό του.
Το Znews είχε μια θερμή συζήτηση με τον Δημήτρη Καμπόλη, ο οποίος μέσα από τη συνέντευξή μας ξεδίπλωσε πιο ευαίσθητες πτυχές του χαρακτήρα του.
Η μητέρα σου σε έφερε στη ζωή στα 52 της με αποτέλεσμα να έχεις μεγάλη διαφορά με τις αδερφές σου. Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν κάτι συνηθισμένο για εκείνη την εποχή.
Με τις αδερφές μου έχω μεγάλη διαφορά ηλικίας. Η μία μου αδερφή είναι 80 ετών και εμένα η μητέρα μου με έκανε στα 52 της. Για τότε ήταν άθλος. Ντρεπόταν να με κυκλοφορήσει έξω και έλεγε στις αδερφές μου να με πάρουν αγκαλιά.
Έχεις βιώσει τεράστιες απώλειες, των γονιών σου και πιο πρόσφατα της αδερφής σου. Από πού άντλησες δύναμη για να διαχειριστείς αυτές τις επώδυνες αλλαγές στη ζωή σου;
Στον θάνατο του μπαμπά μου έπρεπε να στηριχτώ στη μητέρα μου και στον θάνατο της μητέρας μου έπρεπε να στηριχτώ στα πόδια μου. Όλοι έχουμε απώλειες και η ζωή συνεχίζεται. Κλείνει ένας κύκλος και ανοίγει ένας άλλος. Μετά τον θάνατο της μητέρας μου έγινα ηθοποιός. Δεν είναι για να τα παρατήσουμε. Όταν πέθανε η μητέρα μου, πήρα δάνειο για να φτιάξω το σπίτι για να έχω να μείνω και με φιλοξενούσαν. Δεν είχα να το πληρώσω και μου είχαν στείλει χαρτί ότι θα με βάλουν στον «Τειρεσία». Έπρεπε να πληρώσω όλο το ποσό.
Ευτυχώς, τότε, είχα κάνει διαλογισμό και είχα ψαχτεί με τον εαυτό μου περισσότερο. Έτσι ξεπέρασα τον χαμό των γονιών μου. Έτσι και καθόμουν και έκλαιγα και χτυπιόμουν θα τους έφερνα πίσω στη ζωή; Γιατί να κάθομαι να κάνω τόσο μεγάλο κακό στον εαυτό μου και στους γύρω μου που με αγαπάνε; Είπα ότι προχωράμε μπροστά και έτσι ξεπερνώ τα πάντα.
Πρέπει να δουλεύουμε με τον εαυτό μας και να λέμε ευχαριστώ που έχουμε πέντε δάχτυλα και δύο μάτια και να είμαστε ευγνώμονες. Δεν είναι ντροπή να λες σε ευχαριστώ και σε αγαπώ.
Έχω δουλέψει με ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα. Ασκήσεις που εμείς κάνουμε για πλάκα, για αυτούς πρέπει να περάσει πολλή ώρα. Εκτίμησε αυτό που έχεις.
Είσαι πατέρας δύο παιδιών. Τι είναι για εσένα ο θεσμός της οικογένειας;
Τα χαίρομαι πολύ τα παιδιά μου. Όταν με βλέπουν με το κινητό, μου λένε άσ΄το. Και εγώ και η γυναίκα μου δεν θέλουμε να σπαταλάμε τον χρόνο αυτόν, που είναι τα καλύτερά τους χρόνια. Η οικογένεια είναι το πιο ιερό πράγμα που υπάρχει. Προσωπικά, νομίζω ότι αν δεν γίνεις γονιός, δεν μπορείς να καταλάβεις τι πάει να πει ζωή. Έχει την κούρασή του, αλλά όταν σε βλέπουν, σε αγκαλιάζουν και σε φιλάνε… Εδώ έρχεται ο μικρός μου όταν διαβάζω και μου δίνει ένα φιλί και μου λέει “μπαμπά σε αγαπώ πολύ έως τον ουρανό”. Τι άλλος θέλεις; Ξεπερνάς όλο το άγχος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
