Η Ιωάννα Τούνη προχώρησε το πρωί της Πέμπτης 5 Μαρτίου σε μια διαφορετική ανάρτηση από όσες μας έχει συνηθίσει, επιλέγοντας να μοιραστεί με τους ακολούθους της στο Instagram τις προσωπικές της σκέψεις και προβληματισμούς.
Σε ένα μακροσκελές κείμενο, η γνωστή influencer αναφέρθηκε στην απληστία και την αχαριστία των ανθρώπων, τονίζοντας ότι συχνά θεωρούμε δεδομένα πράγματα που στην πραγματικότητα δεν είναι.
Η ανάρτηση της Ιωάννας Τούνη για την ευγνωμοσύνη και τα «καλά δεδομένα»
Στην ανάρτησή της, η Ιωάννα γράφει:
«Σήμερα ξύπνησα με πολλές σκέψεις… Οι άνθρωποι είμαστε, ίσως από τη φύση μας, άπληστοι και αχάριστοι. Όχι γιατί είμαστε κακοί, αλλά γιατί συνηθίζουμε. Συνηθίζουμε την υγεία μας και τη θεωρούμε δεδομένη. Συνηθίζουμε το σπίτι μας, που κάποτε ήταν «όνειρο». Συνηθίζουμε τη δουλειά μας, που κάποτε ήταν στόχος. Και μόλις κάτι γίνει «κανονικό», παύει να μας αρκεί. Πάντα θα βρούμε έναν λόγο να παραπονιόμαστε για ό,τι δεν έχουμε, αντί να ευγνωμονούμε για ό,τι ήδη κρατάμε στα χέρια μας».
Στη συνέχεια, συνεχίζει:
«Πάντα θέλουμε κάτι περισσότερο. Κάτι άλλο. Κάτι παραπάνω. Έναν καλύτερο μισθό, ένα μεγαλύτερο σπίτι, περισσότερη αναγνώριση, περισσότερη επιτυχία. Κι αν γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν, νοσταλγούμε. «Τι ωραία χρόνια ήταν αυτά», λέμε. Ξεχνάμε όμως πως τότε αγωνιούσαμε για όσα σήμερα θεωρούμε αυτονόητα. Ξεχνάμε πως τα «καλά παλιά χρόνια» ήταν γεμάτα ανησυχίες, όνειρα και ανεκπλήρωτους στόχους. Και το πιο ειρωνικό; Πολλά από εκείνα που κάποτε ευχόμασταν με όλη μας την ψυχή, σήμερα τα έχουμε κατακτήσει».
Η influencer επισημαίνει την τάση μας να κυνηγάμε συνεχώς το «επόμενο»:
«Έχουμε πετύχει τους τότε στόχους μας. Κι όμως δεν σταματήσαμε. Κάθε μέρα θέτουμε νέους. Κάθε επιτυχία κρατάει λίγο, μέχρι να τη διαδεχτεί μια νέα επιθυμία. Τίποτα δεν μοιάζει αρκετό. Σαν να κυνηγάμε έναν ορίζοντα που όλο απομακρύνεται. Και στο μεταξύ, η ζωή περνά…»
Και συμπληρώνει την προσωπική της παρατήρηση για τις ανθρώπινες σχέσεις και την καθημερινότητα:
«Έχουμε ανθρώπους που μας αγαπάνε. Έχουμε παιδιά – το μεγαλύτερο θαύμα αυτού του κόσμου. Κι όμως, ψάχνουμε τρόπους να «ξεκλέψουμε» χρόνο μακριά τους. Να επενδύσουμε λίγο παραπάνω στη δουλειά. Να χτίσουμε κάτι ακόμη. Να πετύχουμε κάτι ακόμη. Σαν να πιστεύουμε ότι η ευτυχία βρίσκεται πάντα στο επόμενο βήμα, ποτέ σε αυτό που ήδη πατάμε».
Στο τέλος, η Ιωάννα Τούνη στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα για τη σημασία του «τώρα»:
«Αντί να ζούμε πραγματικά τη ζωή μας, συχνά ονειρευόμαστε τη ζωή κάποιου άλλου. Συγκρίνουμε, ζηλεύουμε, επιδιώκουμε. Πάντα το «παραπάνω». Πάντα το «καλύτερο». Μα ποιος ορίζει τι είναι καλύτερο; Και είναι άραγε κανείς πραγματικά χαρούμενος με όσα έχει; Ή μήπως η ευτυχία δεν βρίσκεται στην απόκτηση, αλλά στην εκτίμηση; Πότε θα αρχίσουμε να εκτιμούμε τα απλά; Πότε θα μάθουμε να λέμε «αρκετά»; Όχι με την έννοια της παραίτησης, αλλά με την έννοια της πληρότητας. Γιατί το «αύριο» που ονειρευόμαστε δεν είναι δεδομένο. Δεν μας χρωστάει κανείς μια επόμενη ευκαιρία. Το μόνο που έχουμε σίγουρο είναι το τώρα. Αυτή τη στιγμή…».
