Στην πιο πρόσφατη συνέντευξή της στη Real Life και τη Μαρίνα Τσικλητήρα, η Κλέλια Ρένεση ανοίγει ένα βαθιά προσωπικό κεφάλαιο: τη μητρότητα και τη σχέση της με την κόρη της, Κοραλία. Με ειλικρίνεια και χωρίς ωραιοποιήσεις, περιγράφει την καθημερινότητα ως μητέρα, τον αγώνα να θέτει όρια, αλλά και τις σκέψεις της για τον κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσει η νέα γενιά.
Χωρίς να παρουσιάζει τον εαυτό της ως «ειδική», η ηθοποιός παραδέχεται: «Λάθος άνθρωπο ρωτάς. Εγώ δεν ξέρω τίποτα, δεν ξέρω πώς να είμαι μάνα, συνεχώς μαθαίνω», υπογραμμίζοντας ότι ο ρόλος αυτός είναι διαδρομή γεμάτη συνεχείς δοκιμές και ανακαλύψεις.
Δεν σταματά εκεί. Περιγράφει τη μητρότητα ως μια πορεία προς τα μέσα: «Η μητρότητα είναι ένα σχολείο ατελείωτο, που αλλάζει από τη μία ημέρα στην άλλη, ένα ταξίδι κατ’ αρχάς μέσα στον εαυτό σου και μετά προς το παιδί. Κοιτάζω, δηλαδή, πώς να είμαι πιο ειλικρινής και πιο σωστή σε σχέση με εμένα, μπας και “τσιμπήσει” τίποτα η Κοραλία και μπορέσει να μάθει να φροντίζει τα συναισθήματά της. Και, βέβαια, κοιτάζω να της βάζω όρια ώστε να μην κάνει κακό στον εαυτό της και στους άλλους, από τώρα που είναι ακόμα ενστικτώδης και παρορμητική».
Αλήθεια απέναντι στο παιδί και όρια για προστασία
Η σχέση με την Κοραλία δεν βασίζεται στη «τέλεια εικόνα», αλλά στην αλήθεια. Η Ρένεση παραδέχεται ότι τα όρια αποτελούν ασπίδα και όχι καταπίεση. «Φροντίζω να τρώει καλά, να κοιμάται καλά, να είναι χαρούμενη, να χορεύει, να τραγουδά, να βλέπω αυτές τις ποιότητες κάθε ημέρα στο παιδί, αν καμιά ημέρα δεν τις δω, αγχώνομαι», σημειώνει.
Το μέλλον ενός κόσμου που αλλάζει
Μιλώντας για την επόμενη μέρα, η Ρένεση τοποθετείται χωρίς φόβο απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη και τις κοινωνικές μεταβάσεις: «Φαντάζομαι πως όταν η Κοραλία τελειώσει το σχολείο, το ΑI θα έχει κατακτήσει το 80% των επαγγελματικών θέσεων. Θα μας κυβερνούν τα κομπιούτερ σε πάρα πολλούς τομείς. Αυτό που θα προσπαθήσω να της μεταλαμπαδεύσω θα είναι, όταν έρθει η ώρα να πάρει τα ηνία αυτή η γενιά, να είναι προετοιμασμένη να ενωθούν ψηφιακά οι άνθρωποι ανά τον κόσμο ώστε να διεκδικήσουν καλύτερη διαβίωση».
Παρά τις ανησυχίες, διατηρεί ελπίδα πως η νέα γενιά θα αντιστρέψει την αποξένωση: «Εμείς ζήσαμε καταπίεση, μεταβατικά στάδια, σύννεφα και ομίχλη, ζούμε μια τεράστια ανασφάλεια. Οταν η γενιά της Κοραλίας βγει στο κουρμπέτι, θα έχει λίγο κατασταλάξει. Ελπίζω να υπάρξει αλληλεγγύη. Πρέπει να γίνει σαφές στις επόμενες γενιές ότι αυτή η αστική αποξένωση που ζούμε εμείς είναι αυτοκτονική και δεν οδηγεί πουθενά. Σωστό πάντα είναι να μπορείς να δεις το καλό του όλου και όχι μόνο το δικό σου».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Porto Leone – Κλέλια Ρένεση: «Ο Γιάμαρης τραβάει καημό για τη Γαλήνη, όμως…»
