Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Rosa Progressive και τον δημοσιογράφο Χρήστο Τζίφα, η Νατάσα Εξηνταβελώνη μίλησε ανοιχτά για το κίνημα #MeToo, τις εμπειρίες της στον χώρο του θεάτρου και τις αλλαγές που –όπως λέει– έχουν αρχίσει να συντελούνται τα τελευταία χρόνια.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε αρχικά στο προσωπικό της υπόβαθρο και στο πώς μεγάλωσε, τονίζοντας πως είχε την τύχη να μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον χωρίς στερεότυπα και διακρίσεις.
«Νομίζω ότι το #MeToo έχει κάνει δουλίτσα. Έχω υπάρξει αρκετά τυχερή να έχω μεγαλώσει με έναν μπαμπά σούπερ από κάθε άποψη. Στο σπίτι μου δεν έπαιζε να συζητάμε με ρατσιστικό τρόπο, δεν έπαιζε να συζητάμε υπό το πρίσμα διακρίσεων. Δεν νομίζω ότι έζησα εγώ ποτέ ως κορίτσι, ότι τα κορίτσια πρέπει να κάνουμε περισσότερο πίσω. Κάθε άλλο. Πολύ δυναμικά το βίωσα».
Ωστόσο, όπως παραδέχτηκε, η επαφή με τον επαγγελματικό χώρο την έφερε αντιμέτωπη με μια διαφορετική πραγματικότητα.
«Μετά, βέβαια, βγαίνοντας στον κανονικό κόσμο, έβλεπα ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ότι ο κόσμος είναι περισσότερο σεξιστικός από ό,τι εγώ έχω μάθει να ζω τη ζωή μου. Αυτά είναι βιώματα. Είναι μερικά τραυματάκια που χτίζονται σιγά-σιγά. Μέσα στη δουλειά άρχισα λίγο να καταλαβαίνω, γιατί εγώ αμείβομαι χειρότερα από έναν συνάδελφό μου. Μαζί τελειώσαμε τη σχολή, την ίδια εμπειρία έχουμε. Έπαιρνα μικρές τζούρες από αυτό, αλλά ο δυναμισμός μου δεν μου επέτρεπε να κάνω πίσω. Οπότε έχω συγκρουστεί πολύ».
Η ίδια παραδέχεται πως αυτή η συνεχής ανάγκη για σύγκρουση έχει αφήσει το αποτύπωμά της, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Έχω κατοχυρώσει πράγματα με τη σύγκρουση. Δεν θα ήθελα να έχει γίνει αυτό. Γιατί και από αυτή τη σκληρότητα πια έχω κουραστεί. Θέλω λίγο απλώς να χαλαρώσω και να με πάρει κάποιος από το χέρι και να μου πει “θα ζεις από εδώ και πέρα σε έναν κόσμο που τα πράγματα θα είναι γλυκά, δίκαια και δεν θα χρειάζεται να παλεύεις για τίποτα”. Το θέλω αυτό».
Η Νατάσα Εξηνταβελώνη δεν δίστασε να αναφερθεί και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε από τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, αποκαλύπτοντας πως η πρώτη της δουλειά κατέληξε ακόμη και στα δικαστήρια.
«Η πρώτη μου δουλειά κατέληξε στα δικαστήρια. Η πρώτη μου δουλειά ever. Τι άλλο να σου πω; Ήμουν πολύ μικρή, ήμουν 21 στην πρώτη μου δουλειά. Και έλεγα, “λες τώρα να μην ξαναβρώ ποτέ δουλειά;”. Τελικά είδα ότι αυτό δεν ισχύει».
Όπως εξηγεί, παρότι οι συγκρούσεις με παραγωγούς μπορεί να είναι σκληρές, δεν αποτελούν εμπόδιο για τη συνέχεια μιας καριέρας:
«Πέρα από τους παραγωγούς, που πιστεύω ότι καμιά φορά οι συγκρούσεις όντως μπορούν να προβούν σε δύσκολα πράγματα και όντως μπορεί να πρέπει να φτάσεις και στα δικαστήρια για να διεκδικήσεις τα δεδουλευμένα σου. Και έχουμε ζήσει τέτοια. Όμως οι άνθρωποι που δουλεύουμε, που κάνουμε αυτή τη δουλειά, εν τέλει, άμα θέλουμε να ξαναδουλέψουμε δεν θα μας εμποδίσουν τώρα δυσκολίες τέτοιου τύπου».
Κλείνοντας, η ηθοποιός μίλησε με συγκίνηση για τη δύναμη της συλλογικότητας και τη σημασία της αλληλεγγύης στον χώρο:
«Έχω νιώσει πολύ, πολύ συλλογικά. Έχω βρει τεράστια αγκαλιά. Έχω βρει τους ανθρώπους μου. Νομίζω ότι είναι ένας από τους λόγους που αγαπώ τόσο πολύ αυτή τη δουλειά. Βρίσκω συχνά τους ανθρώπους μου μέσα σε αυτή. Νομίζω ότι και οι κατακτήσεις στα εργασιακά που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια είναι μεγάλες. Και σε επίπεδο κοινών αγώνων είναι πολύ μεγάλες οι κατακτήσεις. Έχω θαυμάσει πολύ τους συναδέλφους μου, πολλούς συναδέλφους μου, για το πώς τοποθετούνται μέσα σε όσα συμβαίνουν».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Νατάσα Εξηνταβελώνη: «Όταν πάει κάτι να τελειώσει, χαίρομαι να το τελειώνω»
